“One Spirit, One Humanity” Gen 11:1-9; 1 Cor 12:3-7,12-13; Jn 20:19-23 (A/ Pentecost)

 

“One Spirit, One Humanity”

 

Gen 11:1-9; 1 Cor 12:3-7,12-13; Jn 20:19-23 (A/ Pentecost)

 

Today the Church was born

 

Today we celebrate the great feast of Pentecost, the descent upon the Apostles. Pentecost is the fulfillment of Christ’s promise, “I will send the Advocate to you” (Jn 14:26). The frightened disciples hiding behind closed doors were transformed into courageous witnesses. Fear became faith, weakness became strength, and division became communion through the power of the Holy Spirit. People from many nations and languages gathered in Jerusalem heard the Apostles speaking in their own tongues (Acts 2:6). This miracle reveals the Church’s universal mission not to erase human differences but to unite them in truth and love.

 

Pentecost stands in contrast to the Tower of Babel. At Babel, human pride caused confusion and division (Gen 11:1-9). At Pentecost, God’s Spirit restored unity among peoples. Sin separates. The Spirit reconciles. Humanity often makes boundaries based on race, language, nationality, ideology, and social status. And the Holy Spirit unites all in understanding and communion. St Paul reminds us: “There are different gifts, but the same Spirit” (1Cor 12:4). The Spirit gives different charisms and vocations, yet all are meant for the common good. Diversity is not a problem in God’s plan. The Church is like one body with many parts. Every person has dignity, purpose, and a role in building the Kingdom of God. Wherever the Spirit dwells, there is freedom, peace, forgiveness, and renewal. The risen Jesus breathes on the disciples and says, “Peace be with you” (Jn 14:27). Peace is not merely the absence of conflict, but the presence of God’s harmony in the human heart and in society.

 

Our world today deeply needs the spirit of Pentecost. We live in a time marked by wars, violence, hatred, religious intolerance, polarization, and fear of others. Families are divided, communities are wounded, and nations struggle for peace. Pentecost reminds us that true unity is possible only when the Holy Spirit transforms hearts. Pentecost calls us to respect every human person regardless of culture, language, ethnicity, or background. Martin Buber’s dialogical philosophy insists that authentic human existence is realized not in isolated individuality but in the “I–Thou” encounter, fostering respect and peaceful coexistence. The deepest human need is not pleasure but meaning. When meaning collapses, Victor Frankl says, despair intensifies. Christians are called to become instruments of reconciliation, healing wounds through compassion, dialogue, justice, and love.

 

Pentecost reveals the Church’s universal identity. The Church belongs to all peoples and nations. Around the world, believers worship God in different languages and traditions, yet profess one faith, celebrate one baptism, and share one Eucharist. This unity in diversity is the living sign of the Holy Spirit’s presence in the Church. Pentecost is not an event of the past. It is a living reality today. The same Spirit continues to renew the Church and transform human hearts today. The Spirit gives courage to the weak, hope to the discouraged, wisdom to the confused, and faith to the doubting. The Spirit calls each of us to move beyond fear and become witnesses of Christ through our words and actions.

 

“May the Holy Spirit renew the face of the earth, bring peace among nations, heal broken hearts, and unite humanity in justice and love”.

 

“ఒకే ఆత్మ, ఒకే మానవత్వం” ఆది 11:1-9; 1 కొరింథి 12:3-7,12-13; యోహా 20:19-23 (A పెంతుకోస్తు)

 

“ఒకే ఆత్మ, ఒకే మానవత్వం”

 

ఆది 11:1-9; 1 కొరింథి 12:3-7,12-13; యోహా 20:19-23 (A పెంతుకోస్తు)

 

పరిశుద్ధాత్మా, రమ్ము! నీ విశ్వాసుల హృదయములను నింపుము. వారిలో నీ ప్రేమాగ్నిని రగిలించుము. ఆమేన్.

 

అపొస్తలుల మీదకు దిగివచ్చిన పెంతుకోస్తు మహా పండుగను మనము జరుపుకుంటున్నాము. నేడే పవిత్ర సంఘం ఆవిర్భవించింది. “నేను ఆదరణకర్తను మీ యొద్దకు పంపుదును” (యోహా 14:26) అన్న యేసు పెంతుకోస్తు వాగ్దాన నెరవేర్పు పూర్తి అయింది. భయపడి తలుపులు మూసుకొని దాక్కున్న శిష్యులు, సువార్తకు ధైర్యవంతులైన సాక్షులుగా రూపాంతరం చెందారు. పరిశుద్ధాత్మ శక్తి ద్వారా భయం విశ్వాసంగానూ, బలహీనత బలంగానూ, మరియు విభజన సహవాసంగానూ మారింది. అనేక దేశాల మరియు భాషల ప్రజలు యెరూషలేములో సమావేశమై, అపొస్తలులు తమ స్వంత భాషలలో మాట్లాడటాన్ని విన్నారు. పార్థియన్లు, మేదీయులు, ఐగుప్తీయులు, రోమీయులు, అరబ్బులు—అందరూ దేవుని అద్భుత కార్యాల గురించిన ఒకే సందేశాన్ని తమ తమ భాషలలో అర్థం చేసుకున్నారు (అపొ 2:6). ఈ అద్భుతం, మానవ భేదాలను తుడిచివేయడం కాదు, సత్యం మరియు ప్రేమతో వారిని ఏకం చేయడమే పరిశుద్ధ సంఘపు సార్వత్రిక కర్తవ్యం అని వెల్లడిస్తుంది.

 

పెంతుకోస్తు బాబెలు గోపురానికి భిన్నంగా వుంది. బాబెలు వద్ద, మానవ అహంకారం గందరగోళానికి మరియు విభజనకు కారణమైంది (ఆది 11:1-9). కానీ పెంతెకోస్తు వద్ద, దేవుని ఆత్మ ప్రజల మధ్య ఐక్యతను పునరుద్ధరించింది. పాపం వేరు చేస్తుంది. ఆత్మ సయోధ్య చేస్తుంది. మానవజాతి తరచుగా జాతి, భాష, జాతీయత, భావజాలం మరియు సామాజిక హోదా ఆధారంగా గోడలను నిర్మిస్తుంది. పరిశుద్ధాత్మ అవగాహన మరియు సహవాసం అనే వంతెనలను నిర్మిస్తుంది.  “విభిన్న వరములు ఉన్నవి గాని ఆత్మ ఒక్కటే” (1 కొరి 12:4) అని పునీత పౌలుడు మనకు గుర్తుచేస్తున్నాడు. ఆత్మ విభిన్నమైన వరాలన, పిలుపులను ఇస్తుంది. అయినప్పటికీ అవన్నీ ఉమ్మడి మేలు కోసమే ఉద్దేశించబడ్డాయి. దేవుని ప్రణాళికలో వైవిధ్యం ఒక సమస్య కాదు. విభజనే సమస్య. సంఘం అనేక భాగాలతో ఉన్న ఒకే శరీరం లాంటిది. ప్రతి వ్యక్తికి గౌరవం, ఉద్దేశం మరియు దేవుని రాజ్యాన్ని నిర్మించడంలో ఒక పాత్ర ఉంది. ఆత్మ ఎక్కడ నివసిస్తుందో, అక్కడ స్వేచ్ఛ, శాంతి, క్షమాపణ మరియు పునరుద్ధరణ నెలకొని ఉంటాయి. పునరుత్థానం చెందిన యేసు శిష్యులపై తన శ్వాసను ఊది, “మీకు శాంతి కలుగుగాక” అని అంటాడు. (యోహా 14:27)  పరిశుద్ధాత్మ అనుగ్రహించే మొదటి వరం శాంతి. శాంతి అన్నది కేవలం సంఘర్షణ లేకపోవడం మాత్రమే కాదు, మానవ హృదయంలో మరియు సమాజంలో దేవుని సామరస్యం నెలకొని ఉండటం.

 

మన నేటి ప్రపంచానికి పెంతుకోస్తు స్ఫూర్తి ఎంతగానో అవసరం. మనం యుద్ధాలు, హింస, ద్వేషం, మత అసహనం, విభజన మరియు ఇతరుల పట్ల భయంతో నిండిన కాలంలో జీవిస్తున్నాము. కుటుంబాలు విడిపోతున్నాయి. సమాజాలు గాయపడుతున్నాయి. మరియు దేశాలు శాంతి కోసం పోరాడుతున్నాయి. పరిశుద్ధాత్మ హృదయాలను మార్చినప్పుడు మాత్రమే నిజమైన ఐక్యత సాధ్యమని పెంతుకోస్తు మనకు గుర్తుచేస్తుంది. సంస్కృతి, భాష, జాతి లేదా వాటి నేపథ్యంతో సంబంధం లేకుండా ప్రతి మానవ వ్యక్తిని గౌరవించాలని పెంతుకోస్తు మనకు పిలుపునిస్తుంది. ఆధిపత్యంలో కాకుండా పరస్పర గౌరవంతో మరియు శాంతియుత సహజీవనంతో జీవించాలని పరిశుద్ధాత్మ మానవాళికి బోధిస్తుంది. క్రైస్తవులు విభజించబడిన ప్రపంచంలో సయోధ్యకు సాధనాలుగా మారాలని, కరుణ, సంభాషణ, న్యాయం మరియు ప్రేమ ద్వారా గాయాలను మాన్పడానికి పిలువబడ్డారు.

 

మార్టిన్ బూబరుని సంభాషణాత్మక తత్వశాస్త్రం, ప్రామాణికమైన మానవ అస్తిత్వం ఏకాంత వ్యక్తిత్వంలో కాకుండా, గౌరవాన్ని మరియు శాంతియుత సహజీవనాన్ని పెంపొందించే "నేను-నీవు" అనే కలయికలోనే సాకారమవుతుందని నొక్కి చెబుతుంది. మానవుని అత్యంత లోతైన అవసరం సుఖం కాదు, జీవితపు అర్థమే. అర్థం కుప్పకూలినప్పుడు, నిరాశ తీవ్రమవుతుందని విక్టర్ ఫ్రాంక్ల్ అంటాడు. క్రైస్తవులు కరుణ, సంభాషణ, న్యాయం మరియు ప్రేమ ద్వారా గాయాలను మాన్పే సయోధ్య సాధనాలుగా మారాలని పిలుపునిస్తుంది మాతృ శ్రీసభ.

 

పెంతుకోస్తు తన పవిత్ర సంఘపు సార్వత్రిక గుర్తింపును వెల్లడిస్తుంది. పరమ పవిత్ర మాతృసంఘం సకల ప్రజలకు మరియు దేశాలకు చెందినది. ప్రపంచవ్యాప్తంగా, విశ్వాసులు వివిధ భాషలలో మరియు సంప్రదాయాలలో దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తారు. అయినప్పటికీ వారందరూ ఒకే విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తారు. ఒకే బాప్తిస్మాన్ని జరుపుకుంటారు. ఒకే దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని పంచుకుంటారు. ఈ భిన్నత్వంలోని ఐక్యత, సంఘంలో పరిశుద్ధాత్మ సన్నిధికి సజీవ చిహ్నం. పెంతుకోస్తు గడిచిపోయిన సంఘటన కాదు. అది నేటి ఒక సజీవ వాస్తవికత. అదే ఆత్మ ఈనాడు సంఘాన్ని నూతనపరుస్తూ, మానవ హృదయాలను రూపాంతరం చెందిస్తూనే ఉంది. పవిత్రాత్మ బలహీనులకు ధైర్యాన్ని, నిరుత్సాహపడినవారికి నిరీక్షణను, గందరగోళంలో ఉన్నవారికి జ్ఞానాన్ని మరియు సందేహించేవారికి విశ్వాసాన్ని ఇస్తుంది. భయాన్ని అధిగమించి, మన మాటల ద్వారా మరియు చేతల ద్వారా క్రీస్తుకు సాక్షులుగా మారమని పరిశుద్ధాత్మ మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ పిలుపు నందిస్తుంది.

 

పరిశుద్ధాత్మ భూముఖాన్ని నూతనపరచి, దేశాల మధ్య శాంతిని నెలకొల్పి, విరిగిన హృదయాలను స్వస్థపరిచి, మానవాళిని న్యాయం మరియు ప్రేమతో ఏకం చేయుగాక!

 

 

ప్రభువు ఆరోహణము అపొ 1:1-11; ఎఫె 1:17-23; మత్త 28:16-20 (ఎ)

 

ప్రభువు ఆరోహణము

అపొ 1:1-11; ఎఫె 1:17-23; మత్త 28:16-20 (ఎ)

 

“ఆయన శ్రమల తరువాత, యేసు నలభై రోజులపాటు తన శిష్యులకు ప్రత్యక్షమై, వారికి దేవుని రాజ్యమును గూర్చి బోధించెను” (Divine Office)

 

ఈ క్రింది ధ్యానం పునీత అగస్టీను గారి ఒక ప్రసంగం నుండి తీసుకొనబడింది

 

 

పరలోకం నుండి దిగివచ్చినవాడు తప్ప మరెవరూ పరలోకానికి ఎక్కలేదు. ఈనాడు మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు పరలోకానికి ఆరోహణమయ్యారు. మన హృదయాలు కూడా ఆయనతోపాటు ఆరోహణమగుగాక! అపొస్తలుని మాటలు వినండి: మీరు క్రీస్తుతోపాటు లేచియున్న యెడల, పైనున్న వాటిమీద మీ హృదయములను నిలపండి. అక్కడ క్రీస్తు దేవుని కుడిపార్శ్వమున ఆసీనుడైయున్నాడు. భూమిమీద ఉన్నవాటిని కాక, పైనున్న వాటినే వెదకండి. ఆయన ఆరోహణమైన తరువాతనూ మనతో ఎలా నిలిచియున్నాడో, అలాగే మన శరీరాలలో ఆయన వాగ్దానం ఇంకా నెరవేరకపోయినప్పటికీ, మనమునూ ఇప్పటికే ఆయనతోపాటు పరలోకంలో ఉన్నాము.

 

క్రీస్తు ఇప్పుడు పరలోకానికి ఆరోహణుడై ఉన్నాడు. కానీ ఆయన శరీర అవయవాలైన మనం భరించవలసిన బాధలన్నింటినీ ఆయన ఇప్పటికి ఇంకా భూమి మీద అనుభవిస్తున్నాడు. ఆయన పైనుండి:"సౌలా! సౌలా! నన్ను ఎందుకు హింసిస్తున్నావు?" అని కేక వేసినప్పుడు ఇది స్పష్టమైంది. మరియు "నేను ఆకలితో ఉన్నప్పుడు, మీరు నాకు ఆహారం ఇచ్చారు" అని చెప్పినప్పుడు సహితం ఇది స్పష్ట మైంది. ఆయనతో మనల్ని ఏకం చేసే విశ్వాసం, నిరీక్షణ మరియు ప్రేమ ద్వారా, భూమి మీద ఉన్న మనం ఇప్పటికీ పరలోకంలో ఆయనతో విశ్రాంతి పొందడానికి ఎందుకు ప్రయత్నించలేక పోతున్నాము? ఆయన పరలోకంలో ఉన్నప్పుడునూ, ఆయన మనతోనే ఉంటున్నాడు. భూమి మీద ఉన్న మనం ఆయనతోనే ఉంటు న్నాము. ఆయన తన దైవత్వం, తన శక్తి మరియు తన ప్రేమ ద్వారా ఇక్కడ మనతోనే ఉంటున్నాడు. ఆయన భూమి మీద తన దైవత్వంలో ఉన్నట్లుగా మనం ఇక్కడ ఉండలేము. పరలోక అనుభూతి చెందలేము. కానీఆయన ప్రేమ ద్వారా, మరియు ఆయనలో   మనం అక్కడ వుంటూనే ఆ అనుభూతిని పొందగలం.

 

 

ఆయన మన దగ్గరకు దిగివచ్చినప్పుడు పరలోకాన్ని విడిచిపెట్టలేదు. తిరిగి పరలోకానికి ఆరోహణమైనప్పుడు మన నుండి ఆయన వైదొలగనూ లేదు. ఆయన భూమి మీద ఉన్నప్పుడే అదే సమయంలో పరలోకంలోనూ ఉన్నాడన్న వాస్తవం ఆయన స్వయంగా చెప్పిన ఈ మాట ద్వారా ఋజువవుతోంది. పరలోకంలో ఉన్న మనుష్యకుమారుడు పరలోకం నుండి దిగివచ్చి, మళ్ళి పరలోకమునకు ఆరోహణ మయినట్లుగా మరెవరూ ఎన్నడునూ  పరలోకానికి ఆరోహణ కాలేదు. ఈ మాటలు క్రీస్తుతో మనకున్న ఏకత్వాన్ని వివరిస్తున్నాయి. ఎందుకంటే ఆయనే మన శిరస్సు, మనము ఆయన శరీరము. క్రీస్తు తప్ప మరెవరూ పరలోకానికి ఆరోహణ కాలేదు. ఎందుకంటే మనమునూ క్రీస్తే. మనతో ఆయనకున్న ఐక్యత ద్వారా ఆయన మనుష్యకుమారుడు మరియు ఆయనతో మనకున్న ఐక్యత ద్వారా మనము దేవుని కుమారులము. కాబట్టి, అపొస్తలుడు “అనేక అవయవాలు గల మానవ శరీరం, ఆ వేర్వేరు అవయవాలన్నీ కలిసి ఒకే శరీరంగా ఏకమై ఉన్నట్లే, క్రీస్తు విషయంలో కూడా అలాగే ఉంది. ఆయనకు కూడా అనేక అవయవాలు ఉన్నాయి. కానీ శరీరం ఒక్కటే అని అంటున్నాడు.

 

మనపై కరుణతో ఆయన పరలోకం నుండి దిగివచ్చాడు. మరియు ఆయన ఒంటరిగా ఆరోహణమైనప్పటికీ, మనము కూడా ఆరోహణమవుతాము, ఎందుకంటే కృప ద్వారా మనము ఆయనలో ఉన్నాము. ఈ విధంగా, క్రీస్తు తప్ప మరెవరూ దిగిరాలేదు. మరియు క్రీస్తు తప్ప మరెవరూ ఆరోహణమవ్వలేదు. శిరస్సుకు మరియు శరీరానికి మధ్య భేదం లేదని కాదు. కానీ ఏకత్వమైన శరీరాన్ని శిరస్సు నుండి వేరు చేయలేము కాబట్టే.

 

“క్రీస్తు ఉన్నత స్థలములకు ఆరోహణమైనప్పుడు, బందీ అయిన వారిని ఆకర్షించాడు” (Divine Office)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The Ascension of the Lord Acts 1:1-11; Eph 1: 17-23; Mt 28:16-20 (A)

 

The Ascension of the Lord

 

Acts 1:1-11; Eph 1: 17-23; Mt 28:16-20 (A)

 

“After his passion, Jesus appeared to his disciples over a period of forty days and taught them about the kingdom of God” (Divine Office)

 

From a sermon by Saint Augustine

 

No one has ever ascended into heaven except the one who descended from heaven. Today, our Lord Jesus Christ ascended into heaven; let our hearts ascend with him. Listen to the words of the Apostle: If you have risen with Christ, set your hearts on the things that are above, where Christ is, seated at the right hand of God; seek the things that are above, not the things that are on earth. Just as he remained with us even after his ascension, so we too are already in heaven with him, even though his promise has not yet been fulfilled in our bodies.

 

Christ is now exalted above the heavens, but he still suffers on earth all the pain that we, the members of his body, have to bear. He showed this when he cried out from above: Saul, Saul, why do you persecute me? And when he said: I was hungry, and you gave me food. Why do we on earth not strive to find rest with him in heaven even now, through the faith, hope, and love that unite us to him? While in heaven, he is also with us, and we, while on earth, are with him. He is here with us by his divinity, his power, and his love. We cannot be in heaven, as he is on earth, by divinity, but in him, we can be there by love.

 

He did not leave heaven when he came down to us; nor did he withdraw from us when he went up again into heaven. The fact that he was in heaven even while he was on earth is borne out by his own statement: No one has ever ascended into heaven except the one who descended from heaven, the Son of Man, who is in heaven. These words explain our oneness with Christ, for he is our head and we are his body. No one ascended into heaven except Christ because we also are Christ. He is the Son of Man by his union with us, and we by our union with him are the sons of God. So, the Apostle says: Just as the human body, which has many members, is a unity, because all the different members make one body, so is it also with Christ. He, too, has many members, but one body.

 

Out of compassion for us, he descended from heaven, and although he ascended alone, we also ascend, because we are in him by grace. Thus, no one but Christ descended, and no one but Christ ascended; not because there is no distinction between the head and the body, but because the body as a unity cannot be separated from the head.

 

 

“When Christ ascended to the heights, he captured prisoners” (Divine Office)

 

బలపరిచే సమర్ధుడు అపొ 8:5-8, 14-17; 1 పేతు 3:15-18; యోహా 14:15-21 (A/6)

 

బలపరిచే సమర్ధుడు

 

అపొ 8:5-8, 14-17; 1 పేతు 3:15-18; యోహా 14:15-21 (A/6)

“దేవుడు ఆయన ద్వారా విశ్వమంతటినీ తనతో సమాధానపరచాలని సంకల్పించాడు” (Divine Office)

 

మనల్ని సంపూర్ణ మానవులుగా మరియు నిజంగా దేవునిలా చేసేది ఏమిటి? అది నిస్వార్థమైన, శాశ్వతమైన, మరియు పూర్తిగా ఇతరుల మేలు కొరకు నిర్దేశించబడిన షరతులు లేని ప్రేమ కాదా? దేవుని ప్రేమ మనలను ఇతరులతో విశ్వాసం, స్నేహం మరియు సహవాసం అనే విడదీయలేని బంధంలో ఏకం చేస్తుంది. యేసు శిలువపై తన మరణం వరకు తన వారిని ప్రేమించాడు (యోహా 13:1). జాన్ హెన్రీ న్యూమాన్, “ప్రేమించడం మన స్వభావం కాబట్టి మనం ప్రేమిస్తాము. ఎందుకంటే పరిశుద్ధాత్మ అయిన దేవుడు దానిని మన స్వభావంగా చేసాడు” అని అన్నాడు. యేసు తన శిష్యులతో తనకు మరియు తండ్రికి మధ్య ఉన్న విడదీయలేని ప్రేమ బంధం గురించి, మరియు మానవాళి పట్ల వారికున్న ప్రేమ గురించి మాట్లాడాడు. యేసులో, మన క్షేమం మరియు శ్రేయస్సు కొరకు నిర్దేశించబడిన దేవుని ప్రేమ పరిపూర్ణతను మనం చూస్తున్నాము (1 యోహా 4:9) కదా!

 

దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ నిజంగా ప్రేమిస్తున్నాడని మనకు ఎలా తెలుస్తుంది? పాపానికి మరియు సాతానుకు బానిసత్వం నుండి మనలను విమోచించడానికి దేవుడు మూల్యం చెల్లించడానికి సిద్ధపడ్డాడనే ఆయన ప్రేమ ఋజువును మనం శిలువలో చూస్తున్నాము. తండ్రి, కుమార పరిశుద్ధాత్మ ఐక్యతలో మనం నిరంతరం నిత్యజీవం పొందుట కొరకు యేసు తన ప్రాణాన్ని అర్పించాడు. శిలువ ద్వారా, దేవుని దత్త పుత్రీపుత్రులుగా ఆయన ప్రియమైన బిడ్డలుగా (రోమా 8:14-17) యేసు మనకోసం ఒక కొత్త సంబంధ మార్గాన్ని తెరిచాడు. తండ్రికి విధేయత చూపడం ద్వారా ఆయన ప్రేమ మార్గంలో నడవమని యేసు మనలను పిలుస్తున్నాడు. నిజమైన ప్రేమ అనేది కేవలం భావోద్వేగం, అనుభూతులు లేదా మంచి ఉద్దేశం కంటే గొప్పది. ఇవి ఎంత ముఖ్యమైనవి అయినప్పటికీ, అవి నిష్కపటమైన ప్రేమకు ఋజువు కావు. అది దేవుని పట్ల నిజమైన ప్రేమలొనూ  విధేయతలోనూ వ్యక్తమవుతుంది.

 

యేసు పరిశుద్ధాత్మను మనకు సలహాదారునిగా మరియు సహాయకునిగా ఇస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. పరిశుద్ధాత్మ సలహాదారునిగా మనకు ఎలా సహాయం చేస్తాడు? సలహాదారుడు అనేది ఒక విరోధి నుండి రక్షించడానికి మరియు శోధన అనే కష్టకాలంలో మార్గనిర్దేశం చేయడానికి ఉపయోగించే ఒక న్యాయపరమైన పదం కదా!

 

పరిశుద్ధాత్మ మన మధ్యవర్తి, ఆయన మన సమృద్ధిగల జీవితాలలో మనం ఎదుర్కోవలసిన సవాళ్లలో మనకు మార్గనిర్దేశం చేసి, మనల్ని బలపరుస్తారడు. పవిత్ర తిరుసభ పితామహులు కుటుంబమే “గృహ చర్చి” అని బోధించారు. ప్రేమ ఎక్కడ రాజ్యమేలుతుందో, అక్కడ దేవుడు నివసిస్తాడని పునీత  అగస్టిను చెప్పాడు. ఇల్లు ఒక చిన్న స్వర్గంగా మారేలా క్రైస్తవ కుటుంబాలు కలిసి ప్రార్థించాలని పునీత  జాన్ క్రిసోస్టోమ్ ప్రోత్సహించాడు. తొలి క్రైస్తవులు తమ తమ శక్తి ద్వారా కాకుండా, ప్రార్థన, సహవాసం మరియు క్రీస్తు పట్ల విశ్వాసం ద్వారా బలపడ్డారు. సామూహిక జీవితంలో, భాష, సంస్కృతి, కులం లేదా హోదా భేదాలకు అతీతంగా కలిసి నిలబడాలని సంఘం పిలువబడింది. శాంతి అనే బహుమతి అంటే కేవలం సంఘర్షణ లేదా ఇబ్బందులు లేకపోవడం మాత్రమే కాదు. మన అత్యున్నత శ్రేయస్సుకు దోహదపడే ప్రతిదీ శాంతిలో ఇమిడి ఉంటుంది. ఈ విధంగా, ఆదరణకర్త మనలను యేసుకు ఆదరణకర్తలుగా చేస్తాడు.

 

పరిశుద్ధాత్మ మనలను సత్యం, జ్ఞానం మరియు మంచితనం అనే మార్గంలో నడిపిస్తాడు. శాంతి అనే వరం కేవలం సంఘర్షణ లేదా ఇబ్బందులు లేకపోవడం కంటే ఎక్కువ. శాంతిలో మన అత్యున్నత మేలుకు దోహదపడే ప్రతిదీ ఉంటుంది. క్రీస్తు ప్రేమ మన శోధనలు మరియు బాధల మధ్యలో కూడా కొలవలేని ఆనందాన్ని మరియు ఓదార్పును తెస్తుంది. అపొస్తలుడైన పౌలు , “క్రీస్తు ప్రేమ నుండి మనలను ఎవరు వేరు చేయగలరు?... ఎందుకంటే మరణం గానీ, జీవం గానీ, దేవదూతలు గానీ, ప్రధానులు గానీ, ప్రస్తుత విషయాలు గానీ, రాబోయే విషయాలు గానీ, శక్తులు గానీ, ఉన్నతమైనవి గానీ, లోతైనవి గానీ, సృష్టిలో మరేదీ గానీ, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తులో ఉన్న దేవుని ప్రేమ నుండి మనలను వేరు చేయలేవని నేను నిశ్చయంగా నమ్ముతున్నాను” (రోమా 8:35,38-39) అని  పేర్కొన్నాడు. క్రీస్తు అపారమైన ప్రేమ గురించిన జ్ఞానంతో మరియు ఆయన శాంతి అనే వరంతో మనలను నింపమని పరిశుద్ధాత్మను అడుగుదాం. పెంతెకోస్తు కోసం మనం ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు, మరియ తల్లి మరియ అపొస్తలులతో ప్రార్థనాపూర్వక నిరీక్షణతో ఉందాం. ప్రభువు మన విశ్వాసాన్ని బలపరచి, మన కుటుంబాలను కాపాడి, మన సమాజాలను ఏకం చేయుగాక. తద్వారా మన ప్రేమ మరియు ఐక్యత ద్వారా ప్రపంచం క్రీస్తును విశ్వసించును గాక!

“దేవుడు క్రీస్తు ద్వారా మనలను తనతో సమాధానపరచి, సమాధానపరిచే పరిచర్యను మనకు అనుగ్రహించాడు” (Divine Office)

Strengthening Advocate Acts 8:5-8, 14-17; 1 Pet 3:15-18; Jn 14:15-21 (A/6)

 

Strengthening Advocate

 

Acts 8:5-8, 14-17; 1 Pet 3:15-18; Jn 14:15-21 (A/6)

 

“God chose to reconcile the whole universe to himself through him.” (Divine Office)

 

What makes us both fully human and the true image of God? Is it not unconditional love which is unselfish, undying, and wholly directed to the good of others? The love of God unites us in an unbreakable bond of fidelity, friendship, and community with others. Jesus loved his own until the end, to the point of his death on the cross (Jn 13:1). John Henry Newman said, “We love because it is our nature to love, because God the Holy Spirit has made it our nature.” Jesus speaks to his disciples of the inseparable bond of love between him and the Father, and of their love for humankind. In Jesus, we see the fullness of God’s love directed toward our well-being and prosperity (1 Jn 4:9).

 

How do we know that God truly loves each one of us? In the cross, we see the proof of God’s love that God was willing to pay to redeem us from slavery to sin and Satan. Jesus gave up his life that we might have everlasting life in unity with the Father, Son, and Holy Spirit forever. Through the cross, Jesus opened a new way of relationship for us as the adopted sons and daughters of God - his beloved children (Rom 8:14-17). Jesus calls us to walk in his way of love by obeying the Father. True love is more than sentiment, emotion, or good intention. As important as these may be, they are not proof of sincere love. True love for God is expressed in obedience, and obedience is expressed in love.

 

Jesus promised to give us the Holy Spirit as our Counselor and Helper. How does this counselor help us become counselors? The word “counselor” is a legal term meaning defense against an adversary and guidance during the ordeal of trial. The Holy Spirit guides us in the way of truth, wisdom, and goodness. The Fathers of the Church taught that the family is the “domestic church.” St Augustine said that where love reigns, God dwells. St John Chrysostom encouraged Christian families to pray together so that the home may become a small heaven. The early Christians grew strong not by power, but by prayer, fellowship, and fidelity to Christ. In community life, the Church is called to stand together beyond differences of language, culture, caste, or status. The gift of peace is more than the absence of conflict or trouble. Peace includes everything that makes for our highest good. In this way, the Counselor makes us Jesus’ counselors.

 

The love of Christ brings immeasurable joy and consolation even in the midst of our trials and suffering. St Paul states, “Who shall separate us from the love of Christ?... For I am sure that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor things present, nor things to come, nor powers, nor height, nor depth, nor anything else in all creation, will be able to separate us from the love of God in Christ Jesus our Lord” (Rom 8:35,38-39). As we await Pentecost, let us remain with Mother Mary and the Apostles in prayerful hope. May the Lord strengthen our faith, protect our families, and unite our communities, so that the world may believe in Christ through our love and unity.

 

"God has reconciled us to himself through Christ and given us the ministry of reconciliation" (Divine  Office)