మానవ హృదయమనే నేల యెష 55:10–11; కీర్త 65; రోమా 8:18–23; మత్త 13:1–23 (A/ 15)

 

మానవ హృదయమనే నేల

 

యెష 55:10–11; కీర్త 65; రోమా 8:18–23; మత్త 13:1–23 (A/ 15)

 

ప్రభువా! నేను ప్రతిదినము నిన్ను స్తుతించెదను. హల్లెలూయా.

 

మన విశ్వాసములో ఎంత బలవంతులమైనా లేదా కాకపోయినా సరే, మనందరికీ ఒకే ఉమ్మడి అనుభవం ఉంది. మనం వినే మాటల ద్వారా నిరంతరం ప్రభావితమవుతాము. ప్రోత్సాహకరమైన ఒక్క మాట ఒక వ్యక్తి జీవితాన్ని మార్చగలదు. కఠినమైన మాట సంవత్సరాల తరబడి గాయాన్ని మిగిల్చగలదు. ఆలోచనలకు నాగరికతలను నిర్మించే లేదా నాశనం చేసే శక్తి ఉంది. అసలు ప్రశ్న కేవలం, మనం ఏమి వింటున్నాము అనేది కాదు కానీ మనం విన్నదాన్ని ఎలాంటి హృదయం స్వీకరిస్తుంది అనేది మాత్రమె. యేసు, విత్తనాలను అన్నిచోట్లా చల్లే ఒక రైతు గురించిన ఒక సాధారణ కథను చెబుతున్నాడు (మత్త 13:3–9). కొన్ని విత్తనాలు దారిలో, కొన్ని రాతి నేల మీద, కొన్ని ముళ్ల మధ్య, మరికొన్ని సారవంతమైన నేల మీద పడ్డాయి. ఆశ్చర్యకరంగా, ఈ కథలో విత్తనాల నాణ్యత మీద కాకుండా నేల పరిస్థితి మీద దృష్టి కేంద్రీకరించబడింది. ఒకే విత్తనం వేర్వేరు ఫలితాలను ఇస్తుంది, ఎందుకంటే ప్రతి నేల దానిని వేర్వేరుగా స్వీకరిస్తుంది.

 

మనం దీనిని ఒక మతపరమైన కథగా కాకుండా ఒక మానవ కథగా చదివినప్పటికీ, దీనిలోని జ్ఞానం శాశ్వతమైనది. ప్రతిరోజూ మనం సత్యం, దయ, న్యాయం, కరుణ మరియు ఆశ అనే బీజాలను ఎదుర్కొంటాము. ఈ విలువలు మనలో వృద్ధి చెందుతున్నాయా లేదా అనేది మన మనసులు మరియు హృదయాల విశాలతపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మూసుకుపోయిన మనసు గట్టిపడిన బాట లాంటిది. ఆలోచనారహితమైన బాధ రాతి నేలగా మారుతుంది. అంతులేని పరధ్యానాలు, దురాశ మరియు ఆందోళన మంచిని అణచివేసే ముళ్ళుగా మారతాయి. కానీ వినయమైన మరియు గ్రహణశక్తి గల హృదయం, మంచితనం వర్ధిల్లే సారవంతమైన నేలగా మారుతుంది. ప్రవక్త యెషయా ఇలా అంటాడు, “వర్షమును హిమమును భూమికి నీరు పోసి ఫలవంతం చేసినట్లే, జీవమిచ్చే ప్రతి మాటకు ఫలించే శక్తి ఉంది” (యెష 55:10-11). నిజంగా మంచిది ఏదీ వృధా కాదని ప్రకృతి మనకు బోధిస్తుంది. ప్రతి దయగల కార్యం, సత్యం కోసం చేసే ప్రతి నిజాయితీ గల అన్వేషణ, మరొక వ్యక్తి కోసం చేసే ప్రతి త్యాగం మరింత మానవతా ప్రపంచానికి దోహదపడుతుంది.

 

నూతనపరచబడు నిరీక్షించుటకై సృష్టి అంతయు మూలుగుచున్నదని (రోమా 8:22) చెప్పడం ద్వారా పరిశుద్ధ పౌలు మన దృక్పథాన్ని విస్తృతం చేస్తున్నాడు. నేడు, మన ప్రపంచంలో ఈ మూలుగును మనం  యుద్ధాలు, ఒంటరితనం, పర్యావరణ క్షీణత, విచ్ఛిన్నమైన కుటుంబాలు, పేదరికం, మరియు ప్రజల మధ్య నమ్మకం కోల్పోవడం అనే వాటిలో గుర్తిస్తున్నాము. మన నమ్మకాలతో సంబంధం లేకుండా, న్యాయం, శాంతి, మరియు కరుణ వెల్లివిరిసే ప్రపంచం కోసం మనమందరం ఆరాటపడతాము. యేసు క్రీస్తులో వెల్లడి చేయబడిన దేవుని వాక్యమే ఆ విత్తనం. ఇంకా ఈ విశ్వాసాన్ని పంచుకోని వారి కోసం, నేటి సువార్త ఒక ముఖ్యమైన ఆహ్వానాన్ని అందిస్తోంది: మీ హృదయమనే నేలను సారవంతం చేసుకోండి. వినడానికి, నిజాయితీగా ప్రశ్నించడానికి, సత్యం ఎక్కడ దొరికినా దానిని వెతకడానికి, మరియు మీ నిర్ణయాలకు కరుణ మార్గనిర్దేశం చేయనివ్వడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. “అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, నీ హృదయాన్ని కాపాడుకో, ఎందుకంటే నీవు చేసే ప్రతి పని దాని నుండే ప్రవహిస్తుంది” (సామె 4:23) అని సామెతల గ్రంథం మనకు గుర్తుచేస్తుంది. యేసు ఎప్పుడూ విత్తనాన్ని బలవంతంగా భూమిలో నాటడు. కొన్ని హృదయాలు సిద్ధంగా ఉంటాయని నమ్ముతూ, ఆయన ఉదారంగా విత్తుతాడు. ఆ దృశ్యమే మానవ స్వేచ్ఛ పట్ల గౌరవానికి ఒక పాఠం. సత్యం బలవంతం వల్ల కాదు, నిష్కాపట్యం వల్ల పెరుగుతుంది.

 

మన హృదయాలు సారవంతమైన నేలగా మారితే, మన గృహాలు అవగాహన గల ప్రదేశాలుగా, మన కార్యస్థలాలు సమగ్రత గల సమాజాలుగా మారతాయి మరియు మన సమాజం మరింత న్యాయబద్ధంగా, శాంతియుతంగా మారుతుంది. ప్రేమ ద్వేషాన్ని జయించినప్పుడు, క్షమాపణ ప్రతీకారాన్ని జయించినప్పుడు, మరియు నిరీక్షణ నిరాశను జయించినప్పుడు, యేసు చెప్పిన ఫలం—ముప్పై, అరవై, లేదా నూరంతలు (మత్త 13:23) కనిపిస్తుంది.

 

కాబట్టి ఈ రోజు, మన హృదయం ఎలాంటి నేల అయినప్పటికీ, మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం: నేను ఎలాంటి నేలను? నా జీవితంలో సత్యం, మంచితనం, మరియు ప్రేమ వేళ్ళు నాటుకోవడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నానా? మనలో ప్రతి ఒక్కరం మంచి నేలగా మారుదుము గాక! అక్కడ సత్యం, కరుణ, మరియు నిరీక్షణ అనే విత్తనాలు మానవాళి మేలు కొరకు సమృద్ధిగా ఫలాలను ఇస్తాయి.

 

ప్రభూ! నీ రాజ్యం నిత్యరాజ్యం, హల్లెలూయా.

The Soil of the Human Heart Is 55:10–11; Ps 65; Rom 8:18–23; Mt 13:1–23 (A/ 15)

 

The Soil of the Human Heart

 

Is 55:10–11; Ps 65; Rom 8:18–23; Mt 13:1–23 (A/ 15)

 

I will bless you day after day, O Lord. Alleluia.

 

Whether we are very strong in faith or not, all of us share one common experience. We are constantly influenced by the words we hear. A single word of encouragement can change a person’s life; a harsh word can leave a wound for years. Ideas have the power to build civilizations or destroy them. The real question is not simply, what do we hear? But what kind of heart receives what we hear? Jesus tells a simple story about a farmer who scatters seed everywhere (Mt 13:3–9). Some seeds fall on the path, some on rocky ground, some among thorns, and some on good soil. Surprisingly, the focus of the story is not on the quality of the seed but on the condition of the soil. The same seed produces different results because each soil receives it differently.

 

Even if we read this as a human story rather than a religious one, its wisdom is timeless. Every day we encounter seeds of truth, kindness, justice, compassion, and hope. Whether these values grow within us depends on the openness of our minds and hearts. A closed mind is like a hardened path; suffering without reflection can become rocky ground; endless distractions, greed, and anxiety become the thorns that choke what is good. But a humble and receptive heart becomes fertile soil where goodness flourishes. The prophet Isaiah says, “Just as rain and snow water the earth and make it fruitful, so every life-giving word has the power to bear fruit (Is 55:10-11). Nature teaches us that nothing truly good is wasted. Every act of kindness, every sincere search for truth, every sacrifice for another person contributes to a more humane world.

 

Saint Paul broadens the horizon by saying that “the whole creation has been groaning” in hope of renewal (Rom 8:22). Today, we recognize this groaning in our world: wars, loneliness, environmental degradation, broken families, poverty, and the loss of trust between people. Regardless of our beliefs, we all long for a world where justice, peace, and compassion prevail. The seed is the Word of God revealed in Jesus Christ. For those who do not yet share this faith, today’s Gospel still offers an important invitation: cultivate the soil of your heart. Be willing to listen, to question honestly, to seek truth wherever it is found, and to let compassion guide your decisions. A proverb reminds us, “Above all else, guard your heart, for everything you do flows from it” (Prv 4:23). Jesus never forces the seed into the ground. He sows generously, trusting that some hearts will be ready. That image itself is a lesson in respect for human freedom. Truth does not grow by coercion but by openness.

 

If our hearts become fertile soil, our homes become places of understanding, our workplaces become communities of integrity, and our society becomes more just and peaceful. The fruit that Jesus speaks about—thirty, sixty, or a hundredfold (Mt 13:23)—can be seen whenever love overcomes hatred, forgiveness overcomes revenge, and hope overcomes despair.

 

So today, whatever the soil we may be, let us ask ourselves: What kind of soil am I? Am I willing to let truth, goodness, and love take root in my life? May each of us become good soil where the seeds of truth, compassion, and hope bear abundant fruit for the good of all humanity.

 

Your kingdom, Lord, is an everlasting kingdom, alleluia.

 

 

 

 

 

“Come to Me… I Will Give You Rest”

 

“Come to Me… I Will Give You Rest”

 

Zech 9:9-10; Rom 8:9-13; Mt 11:25-30 (14/ A)

 

God saw all he had made, and indeed it was very good. Alleluia.

 

Today's Gospel begins with one of the most comforting invitations ever spoken by Jesus: “Come to me, all you who labor and are burdened, and I will give you rest” (Mt 11:28). We live in a world where many people are physically tired, emotionally exhausted, and spiritually restless. Some struggle with family problems, financial difficulties, loneliness, illness, or anxiety about the future. Jesus sees these hidden burdens and lovingly says, “Come to me”. Our Messiah is a humble King riding on a donkey (9:9-10). Unlike worldly rulers who rely on power and violence, Jesus establishes his Kingdom through humility, peace, and love. His strength is found not in domination but in self-giving service.

 

In the Gospel, Jesus thanks the Father for revealing his mysteries to the “little ones.” The Greek word νήπιοι (nēpioi) literally means “little children” or those who are humble enough to trust God. God’s wisdom is received not through pride but through a heart that is open and teachable. Jesus then says, “Take my yoke upon you.” The Greek word ζυγός (zygos), meaning “yoke,” symbolizes discipleship. A yoke normally joins two animals together, with the stronger one carrying most of the weight. Jesus does not place another burden on us; rather, he walks beside us and helps us carry life’s burdens. That is why he promises, “You will find rest”—the Greek word ἀνάπαυσις (anapausis) means deep refreshment and peace, not merely physical relaxation but rest for the soul.

 

This Gospel also challenges us ethically. Often, the heaviest burdens come from pride, unforgiveness, selfishness, or judging others. Jesus invites us to imitate his gentleness and humility. A humble heart builds peace in families, workplaces, and communities. This message is also at the heart of Catholic Social Teaching. Christ calls us not only to bring our own burdens to him but also to help carry the burdens of others. The Catechism of the Catholic Church teaches that we must look upon every neighbor as “another self” (CCC 1931). The Social Doctrine of the Church reminds us that the human person is “the foundation, the cause and the end of every social institution” (CSDC 106). When we comfort the lonely, support the poor, forgive those who hurt us, or defend the dignity of every person, we become living signs of Christ’s compassion.

 

My sins are more in number than the sands of the sea. My transgressions abound….

 

  

“Come to Me… I Will Give You Rest” Zech 9:9-10; Rom 8:9-13; Mt 11:25-30 (14/ A)

 

“Come to Me… I Will Give You Rest”

 

Zech 9:9-10; Rom 8:9-13; Mt 11:25-30 (14/ A)

 

God saw all he had made, and indeed it was very good. Alleluia.

 

Today's Gospel begins with one of the most comforting invitations ever spoken by Jesus: “Come to me, all you who labor and are burdened, and I will give you rest” (Mt 11:28). We live in a world where many people are physically tired, emotionally exhausted, and spiritually restless. Some struggle with family problems, financial difficulties, loneliness, illness, or anxiety about the future. Jesus sees these hidden burdens and lovingly says, “Come to me”. Our Messiah is a humble King riding on a donkey (9:9-10). Unlike worldly rulers who rely on power and violence, Jesus establishes his Kingdom through humility, peace, and love. His strength is found not in domination but in self-giving service.

 

In the Gospel, Jesus thanks the Father for revealing his mysteries to the “little ones.” The Greek word νήπιοι (nēpioi) literally means “little children” or those who are humble enough to trust God. God’s wisdom is received not through pride but through a heart that is open and teachable. Jesus then says, “Take my yoke upon you.” The Greek word ζυγός (zygos), meaning “yoke,” symbolizes discipleship. A yoke normally joins two animals together, with the stronger one carrying most of the weight. Jesus does not place another burden on us; rather, he walks beside us and helps us carry life’s burdens. That is why he promises, “You will find rest”—the Greek word ἀνάπαυσις (anapausis) means deep refreshment and peace, not merely physical relaxation but rest for the soul.

 

This Gospel also challenges us ethically. Often, the heaviest burdens come from pride, unforgiveness, selfishness, or judging others. Jesus invites us to imitate his gentleness and humility. A humble heart builds peace in families, workplaces, and communities. This message is also at the heart of Catholic Social Teaching. Christ calls us not only to bring our own burdens to him but also to help carry the burdens of others. The Catechism of the Catholic Church teaches that we must look upon every neighbor as “another self” (CCC 1931). The Social Doctrine of the Church reminds us that the human person is “the foundation, the cause and the end of every social institution” (CSDC 106). When we comfort the lonely, support the poor, forgive those who hurt us, or defend the dignity of every person, we become living signs of Christ’s compassion.

 

My sins are more in number than the sands of the sea. My transgressions abound….

 

“నా యొద్దకు రండి… నేను మీకు విశ్రాంతినిస్తాను” జెకర్యా 9:9-10; రోమా 8:9-13; మత్తయి 11:25-30 (14/ A)

“నా యొద్దకు రండి… నేను మీకు విశ్రాంతినిస్తాను”

 

జెకర్యా 9:9-10; రోమా 8:9-13; మత్తయి 11:25-30 (14/ A)

 

దేవుడు తాను చేసినదంతయు చూచెను, అది మిక్కిలి మంచిదని చెప్పెను. హల్లెలూయా.

 

యేసు పలికిన అత్యంత ఓదార్పునిచ్చే ఆహ్వానాలలో ఒకదానితో నేటి సువార్త ప్రారంభమవుతుంది: “ప్రయాసపడి భారము మోయుచున్న సమస్త జనులారా, నా యొద్దకు రండి. నేను మీకు విశ్రాంతి నిచ్చెదను” (మత్త 11:28). మనం జీవిస్తున్న ఈ లోకంలో చాలామంది శారీరకంగా అలసిపోయి, మానసికంగా నిస్సత్తువగా, మరియు ఆత్మీయంగా అశాంతితో వుంటున్నారు. మనం శారీరక అలసట కన్నా మానసిక అలసటకే ముందుగా గురి అవుతాము. కారణం కొందరు కుటుంబ సమస్యలు, ఆర్థిక ఇబ్బందులు, ఒంటరితనం, అనారోగ్యం, భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళనలతో సతమతమవుతూ శారీరకంగా కన్నా మానసికంగా అలసట చెందుతున్నారు. యేసు ఈ దాగివున్న భారాలను చూసి, ప్రేమతో, “నా యొద్దకు రండి” అని ఆహ్వానిస్తున్నారు. మన మెస్సీయ గాడిద మీద స్వారీ చేసే ఒక వినయశీలి అయిన రాజాధి రాజు (జకర్యా 9:9-10). అధికారం మరియు హింసపై ఆధారపడే లౌకిక పాలకుల వలె కాకుండా, యేసు తన రాజ్యాన్ని వినయం, శాంతి మరియు ప్రేమ ద్వారా స్థాపిస్తారు. అతని బలం ఆధిపత్యంలో కాదు, ఆత్మార్పణతో కూడిన సేవలో ఉంది.

 

సువార్తలో, యేసు తన మర్మాలను “చిన్నవారికి” బయలుపరిచినందుకు తండ్రికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాడు. గ్రీకు పదం νήπιοι (nēpioi)కు అక్షరాలా “చిన్న పిల్లలు” అని లేదా దేవునిపై నమ్మకం ఉంచేంత వినయంగా ఉండేవారని అర్థం. దేవుని జ్ఞానం గర్వం ద్వారా కాకుండా, తెరిచి ఉండి, నేర్చుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉండే హృదయం ద్వారా లభిస్తుంది. అప్పుడు యేసు, “నా కాడిని మీ మీద వేసుకోండి” అని అంటాడు. “కాడి” అని అర్థం వచ్చే గ్రీకు పదం ζυγός (zygos), శిష్యరికానికి ప్రతీక. ఒక కాడి సాధారణంగా రెండు జంతువులను కలుపుతుంది కదా! అందులో బలమైనది ఎక్కువ బరువును మోస్తుంది. యేసు మనపై మరో భారాన్ని మోపడు. బదులుగా, ఆయన మన ప్రక్కనే నడుస్తూ, జీవిత భారాలను మోయడంలో మనకు సహాయం చేస్తాడు. అందుకే ఆయన, “మీరు విశ్రాంతి పొందుతారు” అని వాగ్దానం చేస్తాడు—గ్రీకు పదం ἀνάπαυσις (anapausis)కు లోతైన అర్ధాన్ని ఇచ్చే  “సేదతీర్పు” మరియు “శాంతి” అనే మాటల అర్థం. ఇది కేవలం శారీరక విశ్రాంతి మాత్రమే కాదు. ఆత్మకు విశ్రాంతి.

 

ఈ సువార్త నైతికంగా కూడా మనల్ని సవాలు చేస్తుంది. తరచుగా, అహంకారం, క్షమించకపోవడం, స్వార్థం లేదా ఇతరులను తీర్పు తీర్చడం వంటి వాటి నుండే అత్యంత భారమైన భారాలు మనకు వస్తున్నాయి. యేసు తన సౌమ్యతను, వినయాన్ని అనుకరించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నారు. వినయమైన హృదయం కుటుంబాలలో, కార్యాలయాలలో మరియు సమాజాలలో శాంతిని నెలకొల్పుతుంది. ఈ సందేశం కథోలిక సామాజిక బోధన సారాంశం కూడా. మన భారాలను ఆయన వద్దకు తీసుకురావడమే కాకుండా, ఇతరుల భారాలను మోయడంలో సహాయపడమని క్రీస్తు మనల్ని పిలుస్తున్నారు. కథోలిక చర్చి కేటకిజం, మనం ప్రతి పొరుగువారిని "మనలో ఒకరిగా" చూడాలని బోధిస్తుంది (CCC 1931). పవిత్ర తిరుసభ సామాజిక సిద్ధాంతం, మానవ వ్యక్తి అనేది “ప్రతి సామాజిక సంస్థకు పునాది. అదే దానికి కారణం మరియు అంతం" అని మనకు గుర్తుచేస్తుంది (CSDC 106). మనం ఒంటరివారిని ఓదార్చినప్పుడు, పేదలకు అండగా నిలిచినప్పుడు, మనల్ని బాధపెట్టిన వారిని క్షమించినప్పుడు, లేదా ప్రతి వ్యక్తి గౌరవాన్ని కాపాడినప్పుడు, మనం క్రీస్తు కరుణకు సజీవ చిహ్నాలుగా నిలుస్తాము. అదే మనం మోయలేని మన కాడిని శులువు చేస్తుంది.

 

“నా పాపములు సముద్రపు ఇసుక రేణువులకంటె అధికము. నా అతిక్రమములు విస్తారమైనవి....”

 

 

 

 

Welcome the Word of God – Receive the Reward

 

Welcome the Word of God – Receive the Reward

 

2 Kig 4:8-11,14-16a; Rom 6:3-4,8-11; Mt 10:37-42 (13 / A)

 

“The cross of the Lord is become the tree of life for us”

 

Today’s readings invite us to reflect on hospitality. The Shunammite woman welcomed the prophet Elisha, prepared a room, and cared for him generously. Jesus speaks of welcoming prophets and righteous people, offering a cup of cold water. These readings point to the greatest hospitality we can offer is not merely to a person, but to God’s Word itself. Welcoming the divine message, we receive God’s reward as the Shunammite woman.

 

Do we make room for God’s Word in our lives to receive his reward? We make room for many things, for work, entertainment, news, social media, and countless daily concerns. But do we make room for the Bible, through which God speaks to us? The Bible is humanity’s greatest spiritual treasure, for it contains God’s revelation. It is the living and life-giving Word that guides, teaches, corrects, comforts, and transforms everyone. The Bible has sustained believers through wars, persecutions, famines, illnesses, and personal tragedies, and strengthened families and guided nations.

 

The Second Vatican Council beautifully teaches in Dei Verbum that in the Holy Bible “the Father who is in heaven comes lovingly to meet his children and talks with them.” Every time we open the Bible, God desires to speak to us. Every page of Scripture is an invitation to encounter him. Many Christians today own a Bible but seldom read it. The Bible may occupy a place in the home, but it does not always occupy a place in the heart. We often seek answers from the world before seeking wisdom from God. We listen to many voices but neglect the One voice that can truly lead us to life.

 

In the Gospel, Jesus says, “Whoever receives you receives me, and whoever receives me receives the One who sent me” (Mt 10:40). To welcome God’s messenger is to welcome God himself, and to welcome God’s Word is to welcome Christ, the Eternal Word made flesh. The reward of such hospitality enlightens the mind when we are confused. It strengthens us when we are weak, comforts us when we suffer, challenges us when we become complacent, and gives hope when life seems dark. As the Psalmist says, “Your word is a lamp for my feet and a light for my path” (Ps 119:105).

 

St Jerome said, “Ignorance of Scripture is ignorance of Christ.”  The importance of the Bible is not limited to individual spirituality. It has immense significance for humanity as a whole. The Bible teaches that every human person is created in the image and likeness of God. It inspires respect for human dignity, care for the poor, concern for the stranger, forgiveness of enemies, and compassion toward the suffering. In a world marked by violence, division, loneliness, and moral confusion, humanity desperately needs the wisdom of God’s Word that love is stronger than sin and death.

 

As the Shunammite woman prepared a room for Elisha, the Lord asks us to prepare a room for his Word. Let there be a place for the Bible in our hearts, meditate on it, pray, and live it, and find the reward of wisdom in uncertainty, peace in anxiety, strength in weakness, hope in suffering, and communion with God.

 

For the greatest reward of all is not a gift from God, but God himself.

దేవుని వాక్యాన్ని స్వాగతించండి – ప్రతిఫలాన్ని పొందండి 2 రాజు 4:8-11,14-16a; రోమా 6:3-4,8-11; మత్త 10:37-42 (13 / A)

 

దేవుని వాక్యాన్ని స్వాగతించండి – ప్రతిఫలాన్ని పొందండి

 

2 రాజు 4:8-11,14-16a; రోమా 6:3-4,8-11; మత్త 10:37-42 (13 / A)

 

ప్రభువు శిలువ మనకు జీవవృక్షముగా మారినది.

నేటి పఠనాలు ఆతిథ్యం గురించి ధ్యానించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాయి. షూనమ్మీయురాలైన స్త్రీ ప్రవక్త ఎలీషాను స్వాగతించి, అతనికి ఒక గదిని సిద్ధం చేసి, ఉదారంగా ఆతిథ్యం ఇచ్చింది. ప్రవక్తలను, నీతిమంతులను స్వాగతించి, వారికి చల్లని నీటి గ్లాసును అందించడం గురించి యేసు మాట్లాడారు. మనం అందించగల గొప్ప ఆతిథ్యం కేవలం ఒక వ్యక్తికి మాత్రమే కాకుండా, సాక్షాత్తు దేవుని వాక్యానికే అని ఈ పఠనాలు సూచిస్తున్నాయి. దైవిక సందేశాన్ని స్వాగతించడం ద్వారా, షూనమ్మీయురాలైన ఆ స్త్రీ వలె మనం దేవుని ప్రతిఫలాన్ని పొందుతాము.

 

ఆయన ప్రతిఫలాన్ని పొందుటకు మన జీవితాలలో దేవుని వాక్యానికి స్థానం కల్పిస్తున్నామా? మనం పని, వినోదం, వార్తలు, సోషల్ మీడియా మరియు లెక్కలేనన్ని రోజువారీ చింతల వంటి అనేక విషయాలకు స్థానం కల్పిస్తాము. కానీ, దేవుడు మనతో మాట్లాడే బైబిలుకు మనం స్థానం కల్పిస్తున్నామా? బైబిలు మానవాళి గొప్ప ఆధ్యాత్మిక నిధి, ఎందుకంటే అది దేవుని ప్రత్యక్షతను కలిగి ఉంది. అది ప్రతి ఒక్కరినీ నడిపించే, బోధించే, సరిదిద్దే, ఓదార్చే మరియు మార్చే జీవమిచ్చే వాక్యం. యుద్ధాలు, హింసలు, కరువులు, అనారోగ్యాలు మరియు వ్యక్తిగత విషాదాల ద్వారా విశ్వాసులను నిలబెట్టింది, కుటుంబాలను బలపరిచి, దేశాలకు మార్గనిర్దేశం చేసిందే ఈ పరిశుద్ధ గ్రంథం.

 

రెండవ వాటికను మహా సభ, ‘దేయ్ వెర్బుమ్’ (దైవ వాక్కు) అనే గ్రంథంలో - పరిశుద్ధ బైబిలులో “పరలోకంలో ఉన్న తండ్రి తన బిడ్డలను ప్రేమతో కలుసుకోవడానికి వచ్చి వారితో మాట్లాడినాడు” అని అద్భుతంగా బోధిస్తుంది. మనం బైబిలును తెరిచిన ప్రతిసారీ, దేవుడు మనతో మాట్లాడాలని కోరుకుంటాడు. లేఖనంలోని ప్రతి పేజీ ఆయనను కలుసుకోవడానికి ఇచ్చే ఒక ఆహ్వానం. నేటి చాలామంది క్రైస్తవుల వద్ద బైబిలు ఉన్నప్పటికీ, వారు దానిని అరుదుగా చదువుతున్నారు. బైబిలు ఇంట్లో ఒక స్థానాన్ని ఆక్రమించుకోవచ్చు, కానీ అది ఎల్లప్పుడూ హృదయంలో స్థానాన్ని ఆక్రమించలేకపోతుంది. మనం తరచుగా దేవుని నుండి జ్ఞానాన్ని కోరడానికి ముందు లోకం నుండి సమాధానాలను వెతుకుతాము. మనం అనేక స్వరాలను వింటున్నాము కానీ మనలను నిజంగా జీవానికి నడిపించగల ఒకే ఒక్క స్వరాన్ని మాత్రం నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నాము.

 

సువార్తలో యేసు, “మిమ్మల్ని స్వీకరించినవాడు నన్ను స్వీకరించినట్లే, నన్ను స్వీకరించినవాడు నన్ను పంపినవానిని స్వీకరించినట్లే” (మత్త 10:40) అని చెపుతున్నారు. దేవుని వర్తకుడిని స్వాగతించడం అంటే దేవుడినే స్వాగతించడం, మరియు దేవుని వాక్యాన్ని స్వాగతించడం అంటే శరీరధారియైన నిత్య వాక్యమైన క్రీస్తును స్వాగతించడం. అటువంటి ఆతిథ్యానికి ప్రతిఫలం, మనం గందరగోళంలో ఉన్నప్పుడు మన మనస్సును ప్రకాశింపజేస్తుంది. మనం బలహీనంగా ఉన్నప్పుడు అది మనల్ని బలపరుస్తుంది, మనం బాధపడినప్పుడు ఓదార్పునిస్తుంది, మనం నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నప్పుడు మనల్ని సవాలు చేస్తుంది, మరియు జీవితం చీకటిగా అనిపించినప్పుడు నిరీక్షణను ఇస్తుంది. కీర్తనకారుడు చెప్పినట్లుగా, “నీ వాక్యము నా పాదములకు దీపమును నా మార్గమునకు వెలుగునై యున్నది” (కీర్త 119:105).

 

పునీత జెరోమ్, “లేఖనమును గూర్చిన అజ్ఞానం క్రీస్తును గూర్చిన అజ్ఞానమే” అని అన్నాడు. బైబిలు  ప్రాముఖ్యత కేవలం వ్యక్తిగత ఆధ్యాత్మికతకు మాత్రమే పరిమితం కాదు. అది యావత్ మానవాళికి అపారమైన ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది. ప్రతి మానవుడు దేవుని స్వరూపంలో మరియు పోలికలో సృష్టించబడ్డాడని బైబిలు బోధిస్తుంది. అది మానవ గౌరవం పట్ల మర్యాదను, పేదల పట్ల శ్రద్ధను, అపరిచితుల పట్ల ఆందోళనను, శత్రువులను క్షమించడాన్ని మరియు బాధపడేవారి పట్ల కరుణను ప్రేరేపిస్తుంది. హింస, విభజన, ఒంటరితనం మరియు నైతిక గందరగోళంతో నిండిన ఈ ప్రపంచంలో, పాపం మరియు మరణం కంటే ప్రేమ బలమైనదని చెప్పే దేవుని వాక్యపు జ్ఞానం మానవాళికి అత్యవసరంగా కావాలి.

 

షూనమ్మీయురాలు ఎలీషా కొరకు ఒక గదిని సిద్ధపరిచినట్లుగా, ప్రభువు తన వాక్యము కొరకు ఒక గదిని సిద్ధపరచమని మనలను కోరుతున్నాడు. మన హృదయాలలో బైబిలుకు ఒక స్థానం ఉండనివ్వండి, దానిని ధ్యానించండి, ప్రార్థించండి, మరియు దాని ప్రకారం జీవించండి, అప్పుడు అనిశ్చితిలో జ్ఞానం, ఆందోళనలో శాంతి, బలహీనతలో బలం, శ్రమలో నిరీక్షణ, మరియు దేవునితో సహవాసం అనే ప్రతిఫలాన్ని మనం పొందుతాము.

 

ఎందుకంటే అన్నిటికంటే గొప్ప ప్రతిఫలం దేవుని నుండి వచ్చేది బహుమతి కాదు, అది స్వయంగా దేవుడే!