ప్రభువు ఆరోహణము అపొ 1:1-11; ఎఫె 1:17-23; మత్త 28:16-20 (ఎ)

 

ప్రభువు ఆరోహణము

అపొ 1:1-11; ఎఫె 1:17-23; మత్త 28:16-20 (ఎ)

 

“ఆయన శ్రమల తరువాత, యేసు నలభై రోజులపాటు తన శిష్యులకు ప్రత్యక్షమై, వారికి దేవుని రాజ్యమును గూర్చి బోధించెను” (Divine Office)

 

ఈ క్రింది ధ్యానం పునీత అగస్టీను గారి ఒక ప్రసంగం నుండి తీసుకొనబడింది

 

 

పరలోకం నుండి దిగివచ్చినవాడు తప్ప మరెవరూ పరలోకానికి ఎక్కలేదు. ఈనాడు మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు పరలోకానికి ఆరోహణమయ్యారు. మన హృదయాలు కూడా ఆయనతోపాటు ఆరోహణమగుగాక! అపొస్తలుని మాటలు వినండి: మీరు క్రీస్తుతోపాటు లేచియున్న యెడల, పైనున్న వాటిమీద మీ హృదయములను నిలపండి. అక్కడ క్రీస్తు దేవుని కుడిపార్శ్వమున ఆసీనుడైయున్నాడు. భూమిమీద ఉన్నవాటిని కాక, పైనున్న వాటినే వెదకండి. ఆయన ఆరోహణమైన తరువాతనూ మనతో ఎలా నిలిచియున్నాడో, అలాగే మన శరీరాలలో ఆయన వాగ్దానం ఇంకా నెరవేరకపోయినప్పటికీ, మనమునూ ఇప్పటికే ఆయనతోపాటు పరలోకంలో ఉన్నాము.

 

క్రీస్తు ఇప్పుడు పరలోకానికి ఆరోహణుడై ఉన్నాడు. కానీ ఆయన శరీర అవయవాలైన మనం భరించవలసిన బాధలన్నింటినీ ఆయన ఇప్పటికి ఇంకా భూమి మీద అనుభవిస్తున్నాడు. ఆయన పైనుండి:"సౌలా! సౌలా! నన్ను ఎందుకు హింసిస్తున్నావు?" అని కేక వేసినప్పుడు ఇది స్పష్టమైంది. మరియు "నేను ఆకలితో ఉన్నప్పుడు, మీరు నాకు ఆహారం ఇచ్చారు" అని చెప్పినప్పుడు సహితం ఇది స్పష్ట మైంది. ఆయనతో మనల్ని ఏకం చేసే విశ్వాసం, నిరీక్షణ మరియు ప్రేమ ద్వారా, భూమి మీద ఉన్న మనం ఇప్పటికీ పరలోకంలో ఆయనతో విశ్రాంతి పొందడానికి ఎందుకు ప్రయత్నించలేక పోతున్నాము? ఆయన పరలోకంలో ఉన్నప్పుడునూ, ఆయన మనతోనే ఉంటున్నాడు. భూమి మీద ఉన్న మనం ఆయనతోనే ఉంటు న్నాము. ఆయన తన దైవత్వం, తన శక్తి మరియు తన ప్రేమ ద్వారా ఇక్కడ మనతోనే ఉంటున్నాడు. ఆయన భూమి మీద తన దైవత్వంలో ఉన్నట్లుగా మనం ఇక్కడ ఉండలేము. పరలోక అనుభూతి చెందలేము. కానీఆయన ప్రేమ ద్వారా, మరియు ఆయనలో   మనం అక్కడ వుంటూనే ఆ అనుభూతిని పొందగలం.

 

 

ఆయన మన దగ్గరకు దిగివచ్చినప్పుడు పరలోకాన్ని విడిచిపెట్టలేదు. తిరిగి పరలోకానికి ఆరోహణమైనప్పుడు మన నుండి ఆయన వైదొలగనూ లేదు. ఆయన భూమి మీద ఉన్నప్పుడే అదే సమయంలో పరలోకంలోనూ ఉన్నాడన్న వాస్తవం ఆయన స్వయంగా చెప్పిన ఈ మాట ద్వారా ఋజువవుతోంది. పరలోకంలో ఉన్న మనుష్యకుమారుడు పరలోకం నుండి దిగివచ్చి, మళ్ళి పరలోకమునకు ఆరోహణ మయినట్లుగా మరెవరూ ఎన్నడునూ  పరలోకానికి ఆరోహణ కాలేదు. ఈ మాటలు క్రీస్తుతో మనకున్న ఏకత్వాన్ని వివరిస్తున్నాయి. ఎందుకంటే ఆయనే మన శిరస్సు, మనము ఆయన శరీరము. క్రీస్తు తప్ప మరెవరూ పరలోకానికి ఆరోహణ కాలేదు. ఎందుకంటే మనమునూ క్రీస్తే. మనతో ఆయనకున్న ఐక్యత ద్వారా ఆయన మనుష్యకుమారుడు మరియు ఆయనతో మనకున్న ఐక్యత ద్వారా మనము దేవుని కుమారులము. కాబట్టి, అపొస్తలుడు “అనేక అవయవాలు గల మానవ శరీరం, ఆ వేర్వేరు అవయవాలన్నీ కలిసి ఒకే శరీరంగా ఏకమై ఉన్నట్లే, క్రీస్తు విషయంలో కూడా అలాగే ఉంది. ఆయనకు కూడా అనేక అవయవాలు ఉన్నాయి. కానీ శరీరం ఒక్కటే అని అంటున్నాడు.

 

మనపై కరుణతో ఆయన పరలోకం నుండి దిగివచ్చాడు. మరియు ఆయన ఒంటరిగా ఆరోహణమైనప్పటికీ, మనము కూడా ఆరోహణమవుతాము, ఎందుకంటే కృప ద్వారా మనము ఆయనలో ఉన్నాము. ఈ విధంగా, క్రీస్తు తప్ప మరెవరూ దిగిరాలేదు. మరియు క్రీస్తు తప్ప మరెవరూ ఆరోహణమవ్వలేదు. శిరస్సుకు మరియు శరీరానికి మధ్య భేదం లేదని కాదు. కానీ ఏకత్వమైన శరీరాన్ని శిరస్సు నుండి వేరు చేయలేము కాబట్టే.

 

“క్రీస్తు ఉన్నత స్థలములకు ఆరోహణమైనప్పుడు, బందీ అయిన వారిని ఆకర్షించాడు” (Divine Office)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

బలపరిచే సమర్ధుడు అపొ 8:5-8, 14-17; 1 పేతు 3:15-18; యోహా 14:15-21 (A/6)

 

బలపరిచే సమర్ధుడు

 

అపొ 8:5-8, 14-17; 1 పేతు 3:15-18; యోహా 14:15-21 (A/6)

“దేవుడు ఆయన ద్వారా విశ్వమంతటినీ తనతో సమాధానపరచాలని సంకల్పించాడు” (Divine Office)

 

మనల్ని సంపూర్ణ మానవులుగా మరియు నిజంగా దేవునిలా చేసేది ఏమిటి? అది నిస్వార్థమైన, శాశ్వతమైన, మరియు పూర్తిగా ఇతరుల మేలు కొరకు నిర్దేశించబడిన షరతులు లేని ప్రేమ కాదా? దేవుని ప్రేమ మనలను ఇతరులతో విశ్వాసం, స్నేహం మరియు సహవాసం అనే విడదీయలేని బంధంలో ఏకం చేస్తుంది. యేసు శిలువపై తన మరణం వరకు తన వారిని ప్రేమించాడు (యోహా 13:1). జాన్ హెన్రీ న్యూమాన్, “ప్రేమించడం మన స్వభావం కాబట్టి మనం ప్రేమిస్తాము. ఎందుకంటే పరిశుద్ధాత్మ అయిన దేవుడు దానిని మన స్వభావంగా చేసాడు” అని అన్నాడు. యేసు తన శిష్యులతో తనకు మరియు తండ్రికి మధ్య ఉన్న విడదీయలేని ప్రేమ బంధం గురించి, మరియు మానవాళి పట్ల వారికున్న ప్రేమ గురించి మాట్లాడాడు. యేసులో, మన క్షేమం మరియు శ్రేయస్సు కొరకు నిర్దేశించబడిన దేవుని ప్రేమ పరిపూర్ణతను మనం చూస్తున్నాము (1 యోహా 4:9) కదా!

 

దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ నిజంగా ప్రేమిస్తున్నాడని మనకు ఎలా తెలుస్తుంది? పాపానికి మరియు సాతానుకు బానిసత్వం నుండి మనలను విమోచించడానికి దేవుడు మూల్యం చెల్లించడానికి సిద్ధపడ్డాడనే ఆయన ప్రేమ ఋజువును మనం శిలువలో చూస్తున్నాము. తండ్రి, కుమార పరిశుద్ధాత్మ ఐక్యతలో మనం నిరంతరం నిత్యజీవం పొందుట కొరకు యేసు తన ప్రాణాన్ని అర్పించాడు. శిలువ ద్వారా, దేవుని దత్త పుత్రీపుత్రులుగా ఆయన ప్రియమైన బిడ్డలుగా (రోమా 8:14-17) యేసు మనకోసం ఒక కొత్త సంబంధ మార్గాన్ని తెరిచాడు. తండ్రికి విధేయత చూపడం ద్వారా ఆయన ప్రేమ మార్గంలో నడవమని యేసు మనలను పిలుస్తున్నాడు. నిజమైన ప్రేమ అనేది కేవలం భావోద్వేగం, అనుభూతులు లేదా మంచి ఉద్దేశం కంటే గొప్పది. ఇవి ఎంత ముఖ్యమైనవి అయినప్పటికీ, అవి నిష్కపటమైన ప్రేమకు ఋజువు కావు. అది దేవుని పట్ల నిజమైన ప్రేమలొనూ  విధేయతలోనూ వ్యక్తమవుతుంది.

 

యేసు పరిశుద్ధాత్మను మనకు సలహాదారునిగా మరియు సహాయకునిగా ఇస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. పరిశుద్ధాత్మ సలహాదారునిగా మనకు ఎలా సహాయం చేస్తాడు? సలహాదారుడు అనేది ఒక విరోధి నుండి రక్షించడానికి మరియు శోధన అనే కష్టకాలంలో మార్గనిర్దేశం చేయడానికి ఉపయోగించే ఒక న్యాయపరమైన పదం కదా!

 

పరిశుద్ధాత్మ మన మధ్యవర్తి, ఆయన మన సమృద్ధిగల జీవితాలలో మనం ఎదుర్కోవలసిన సవాళ్లలో మనకు మార్గనిర్దేశం చేసి, మనల్ని బలపరుస్తారడు. పవిత్ర తిరుసభ పితామహులు కుటుంబమే “గృహ చర్చి” అని బోధించారు. ప్రేమ ఎక్కడ రాజ్యమేలుతుందో, అక్కడ దేవుడు నివసిస్తాడని పునీత  అగస్టిను చెప్పాడు. ఇల్లు ఒక చిన్న స్వర్గంగా మారేలా క్రైస్తవ కుటుంబాలు కలిసి ప్రార్థించాలని పునీత  జాన్ క్రిసోస్టోమ్ ప్రోత్సహించాడు. తొలి క్రైస్తవులు తమ తమ శక్తి ద్వారా కాకుండా, ప్రార్థన, సహవాసం మరియు క్రీస్తు పట్ల విశ్వాసం ద్వారా బలపడ్డారు. సామూహిక జీవితంలో, భాష, సంస్కృతి, కులం లేదా హోదా భేదాలకు అతీతంగా కలిసి నిలబడాలని సంఘం పిలువబడింది. శాంతి అనే బహుమతి అంటే కేవలం సంఘర్షణ లేదా ఇబ్బందులు లేకపోవడం మాత్రమే కాదు. మన అత్యున్నత శ్రేయస్సుకు దోహదపడే ప్రతిదీ శాంతిలో ఇమిడి ఉంటుంది. ఈ విధంగా, ఆదరణకర్త మనలను యేసుకు ఆదరణకర్తలుగా చేస్తాడు.

 

పరిశుద్ధాత్మ మనలను సత్యం, జ్ఞానం మరియు మంచితనం అనే మార్గంలో నడిపిస్తాడు. శాంతి అనే వరం కేవలం సంఘర్షణ లేదా ఇబ్బందులు లేకపోవడం కంటే ఎక్కువ. శాంతిలో మన అత్యున్నత మేలుకు దోహదపడే ప్రతిదీ ఉంటుంది. క్రీస్తు ప్రేమ మన శోధనలు మరియు బాధల మధ్యలో కూడా కొలవలేని ఆనందాన్ని మరియు ఓదార్పును తెస్తుంది. అపొస్తలుడైన పౌలు , “క్రీస్తు ప్రేమ నుండి మనలను ఎవరు వేరు చేయగలరు?... ఎందుకంటే మరణం గానీ, జీవం గానీ, దేవదూతలు గానీ, ప్రధానులు గానీ, ప్రస్తుత విషయాలు గానీ, రాబోయే విషయాలు గానీ, శక్తులు గానీ, ఉన్నతమైనవి గానీ, లోతైనవి గానీ, సృష్టిలో మరేదీ గానీ, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తులో ఉన్న దేవుని ప్రేమ నుండి మనలను వేరు చేయలేవని నేను నిశ్చయంగా నమ్ముతున్నాను” (రోమా 8:35,38-39) అని  పేర్కొన్నాడు. క్రీస్తు అపారమైన ప్రేమ గురించిన జ్ఞానంతో మరియు ఆయన శాంతి అనే వరంతో మనలను నింపమని పరిశుద్ధాత్మను అడుగుదాం. పెంతెకోస్తు కోసం మనం ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు, మరియ తల్లి మరియ అపొస్తలులతో ప్రార్థనాపూర్వక నిరీక్షణతో ఉందాం. ప్రభువు మన విశ్వాసాన్ని బలపరచి, మన కుటుంబాలను కాపాడి, మన సమాజాలను ఏకం చేయుగాక. తద్వారా మన ప్రేమ మరియు ఐక్యత ద్వారా ప్రపంచం క్రీస్తును విశ్వసించును గాక!

“దేవుడు క్రీస్తు ద్వారా మనలను తనతో సమాధానపరచి, సమాధానపరిచే పరిచర్యను మనకు అనుగ్రహించాడు” (Divine Office)

నా తండ్రి ఇంట్లో నాకో స్థలం అపొ 6:1-7; 1 పేతురు 2:4-9; యోహాను 14:1-12 (A/5)

 

నా తండ్రి ఇంట్లో నాకో స్థలం

 

అపొ 6:1-7; 1 పేతురు 2:4-9; యోహాను 14:1-12 (A/5)

 

ఈస్టరు ఐదవ ఆదివారం నాడు, యోహాను సువార్త (14:2) లో  “నేను మీ కొరకు ఒక స్థలమును సిద్ధపరచుటకు వెళ్లుచున్నాను” అన్న  యేసు మాటలు ప్రగాఢమైన ఓదార్పుతో ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి. ఇవి కేవలం వీడ్కోలు మాటలు మాత్రమే కాదు, గమ్యం, గుర్తింపు మరియు దైవిక సాన్నిహిత్యపు  ప్రత్యక్షత. “ఒక స్థలమును సిద్ధపరచుట” అంటే ఆ స్థలాన్ని సృష్టించడం కాదు, కానీ దానిని నివాసయోగ్యమైన స్థలంగా అమర్చడం. అందుకే పరిశుద్ధ పేతురు, “మన ప్రభు నిత్యరాజ్యములోనికి మీకు సంపూర్ణముగా ప్రవేశము కలుగును” (2 పేతురు 1:11) అని  వ్రాశాడు. అలాగునే పరిశుద్ధ పౌలు, “అది దేవుని కట్టడము, చేతులతో కట్టబడని నివాసము, పరలోకమందు నిత్యమైనది” (2 కొరింథీ 5:1) అని విశ్వసించాడు. సరిగ్గానే, “తే దేయుం” అనే అర్చన స్తుతి గీతంలో “మీరు మరణపు ముల్లును జయించి, విశ్వాసులందరికీ పరలోకరాజ్యాన్ని తెరిచారు” అని శ్లాఘించ బడింది.

 

“నేను మీ కొరకు ఒక స్థలమును సిద్ధపరచుటకు వెళ్లుచున్నాను” అనే వాక్యం, యేసు దైవిక మధ్యవర్తి అని మరియు అంత్యకాలానికి ముందుగా వచ్చేవాడని వెల్లడిస్తుంది. ఆయనే మార్గం (యోహా 14:6). “మార్గము” అనే పదానికి వాడిన గ్రీకు పదం ὁδός (హోదోస్). ఇది కేవలం ఒక దారి కాదు. జీవించిన ఒక ప్రయాణం. ఒక సంబంధం. ఆయన వెళ్లడం అనేది పరిత్యాగం కాదు. శిలువ నుండి ఆరోహణ వరకు జరిగిన విమోచనాత్మక కదలిక. ఇది తండ్రి వద్దకు ప్రవేశాన్ని తెరచింది. “ఒక స్థలము” (τόπος, తోపోస్) అనేది ఒక భౌగోళిక స్వర్గం కాదు. కానీ కీర్తనకారుడు ప్రార్థించినట్లుగా తండ్రి ఇంట్లో ఒక సంబంధాత్మక నివాసం (కీర్తన 23:6). యేసు మనలో ప్రతి ఒక్కరి కోసం అటువంటి దయగల బహుమతిని సిద్ధం చేయడానికి వెళుతున్నాడు.

 

“తండ్రి ఇల్లు” (οἰκία τοῦ Πατρός/ హోయ్క తు పాత్రోస్) అనేది దైవిక సహవాసాన్ని, అంటే మహా త్రిత్వైక సమైక్య సహవాస జీవితానికి మనం ఆహ్వానించబడటం సూచిస్తుంది. ఇది దేవుడు మన మధ్య “నివసిస్తాడు” (నిర్గ 25:8) అనే నిబంధన సంబంధమైన భాష. ఇప్పుడు, క్రీస్తు ద్వారా, ఈ నివాసం వ్యక్తిగతమైనదిగా మరియు శాశ్వతమైనదిగా మారుతుంది. మనం గ్రహించ వలసిన విషయం ఏమిటంటే - ఈ వాగ్దానం స్థలానికి సంబంధించినది కాదు. కానీ ఒక సమైక్య సమూహా సంఘటిత జివితానికి చెందినదిగా ఉండటానికి సంబంధించినది. అందుకే “ఎక్కడ నా నామమున ఇద్దరు ముగ్గురు కూడియుందురో అచ్చోట, నేను ఉందును” (మత్తయి 18:20) అని యేసు అన్నాడు. పరలోకం అనేది మానవుల లోతైన ఆకాంక్షలకు అంతిమ గమ్యం మరియు నెరవేర్పు అని పవిత్ర మాతృ శ్రీసభ సత్యోప దేశం ద్వారా మనకు  బోధిస్తుంది (CCC 1024). అది దివ్య దర్శనం. దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా చూడటం మరియు మన పొరుగువారిలో ఆయన ముఖాన్ని దర్శించడం. రక్షణ అనేది అమూర్తమైనది కాదని, అది ఆయన ద్వారానే సిద్ధపరచబడి, ఉద్దేశపూర్వకంగా మరియు సురక్షితంగా ఉంటుందని యేసు వాగ్దానం మనకు హామీ ఇస్తుంది. ఇది నిరీక్షణ సిద్ధాంతాన్ని, అనగా శాశ్వత సమైక్య సహవాసాన్ని సహితం  బలపరుస్తుంది.

 

పితృ పాదులు మరియు పునీత అగస్టిను ఈ "స్థలాన్ని" క్రీస్తు సాక్షాత్తు పరమ దేహమైన సంఘంగా వ్యాఖ్యానించారు. విశ్వాసులు అందులో ఐక్యం చేయబడతారు. వారి దృష్టిలో క్రీస్తు సిద్ధపరిచే "స్థలం" మన పరివర్తనే! మారిన మనస్సే! ఇళ్ళు, వృత్తులు మరియు గుర్తింపుల వంటి తాత్కాలిక భద్రత పట్ల వ్యామోహంలో ఉన్న ఈ ఆధునిక ప్రపంచంలో క్రీస్తు మనలను ఒక శాశ్వత నివాసానికి మళ్ళిస్తున్నారు. "నేను సిద్ధపరచడానికి వెళ్తున్నాను" అనే వాగ్దానం దైవ సంకల్పంపై నమ్మకాన్ని కలిగిస్తుంది. అది మనలను యజమానులుగా కాకుండా యాత్రికులుగా; భయంతో కాకుండా నిరీక్షణతో జీవించమని సవాలు చేస్తుంది.

 

అంతేకాకుండా, “నేను వెళ్తున్నాను” అనేది వర్తమాన కాలంలో ఉంది. ఇది కొనసాగుతున్న కార్యాన్ని సూచిస్తుంది కదా!! క్రీస్తు నిరంతరం సిద్ధపరుస్తూ, నిరంతరం విజ్ఞాపన చేస్తూ ఉంటున్నాడు (హెబ్రీ 7:25). మన జీవితాలు మరచిపోబడలేదని, కానీ మహిమ కొరకు తీర్చిదిద్దబడ్డాయని ఇది మనకు హామీ ఇస్తుంది. నేటి సంఘానికి, దీని అర్థం మన సమాజాలలో ఈ “సిద్ధపరచబడిన స్థలాన్ని” మూర్తీభవించడం, తండ్రి ఇంటిని ప్రతిబింబించే స్వాగతం, న్యాయం మరియు ప్రేమతో కూడిన ప్రదేశాలను సృష్టించడం. కుటుంబాలు, విచారణలు మరియు సమాజాలు ఈ దైవిక ఆతిథ్యాన్ని ప్రతిబింబించమని పిలువబడ్డాయి. సువార్తికుడు, “పరలోక రాజ్యం మీ చేతిలో ఉంది” (మత్త. 3:2, 4:17; మార్కు 1:15) అన్నట్లు మన మధ్య క్రీస్తు పరలోక స్థానాన్ని మనం అనుభవిద్దాం. మనం దేవుని ఆలయాలమైతే (1 కొరింథీ 3:16), మనలో ఆయన రాజ్య స్థానాన్ని కలిగి ఉండమని మనం పిలువబడ్డాము.

క్రీస్తుతో కాపరిగా……. అపొ 2:14ఎ,36-41; 1 పేతురు 2:20బి-25; యోహాను 10:1-10 (4/A)

క్రీస్తుతో కాపరిగా…….

 

అపొ 2:14ఎ,36-41; 1 పేతురు 2:20బి-25; యోహాను 10:1-10  (4/A)

“సత్యాన్ని ప్రేమించనివాడు దానిని ఇంకా తెలుసుకోలేదు”

 

ఈస్టర్ పండుగ ఈ నాలుగవ ఆదివారం నాడు, మాతృ శ్రీసభ మనకు మంచి కాపరి అయిన క్రీస్తు  శక్తివంతమైన రూపాన్ని అందిస్తోంది (యోహాను 10:1-10). యేసు తన గొఱ్ఱెల వ్యక్తిగతంగా ఎరిగిన, వాటిని సురక్షిత ప్రదేశానికి నడిపించే,  చివరికి వాటి కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించే కాపరిగా మనకు అందిస్తోంది. ఈ రూపం కేవలం దూరపుది లేదా ప్రతీకాత్మకమైనది కాదు, కానీ మన జీవితంలోని ప్రతి వృత్తిని తీర్చిదిద్దడానికి ఉద్దేశించిన ఒక సజీవ నమూనా.

 

మొదటిగా, పాస్టర్ ఒక మంచి కాపరి. ఆయన తన మందకు ముందు నడుస్తూ, శ్రద్ధతో ఆత్మీయతతో వాటిని నడిపిస్తాడు. యేసు తన సొంత గొఱ్ఱెలను పేరు పెట్టి పిలుస్తాడు. ఇది ప్రతి పాస్టర్‌కు ఒక సవాలు! కేవలం ఒక కార్య నిర్వాహకుడిగా కాకుండా, తన ప్రజలను తెలుసుకుని, పోషించి, కాపాడే ఒక తండ్రిగా ఉండాలి. క్రీస్తు ποίμην ὁ καλός (ఫోయ్మ్నే హో లోగోస్ /మంచి కాపరి). ఆయన అధికారం త్యాగపూరిత ప్రేమలో పాతుకుపోయి వుండాలి. మందను కాకుండా తమను తాము పోషించుకునే కాపరుల పట్ల పునీత అగస్టిను హెచ్చరించాడు. ఒక నిజమైన పాస్టర్ తన ప్రజలను దేవుని వాక్యంతో మరియు సంస్కారాలతో పోషిస్తాడు.  సత్యంలో సుస్థిరంగా నిలబడతాడు. మరియు గాఢమైన కరుణతో బాధపడేవారికి దగ్గరగా ఉంటాడు.

 

రెండవదిగా, మంచి కాపరి స్వరూపం సమాజంలోని పరిపాలనా నాయకులకునూ వర్తిస్తుంది. పాత నిబంధనలో, పాలకులను దేవుని ప్రజల సంరక్షణ బాధ్యత అప్పగించబడిన కాపరులుగా నూ చూపబడింది. ఈ బాధ్యతను దుర్వినియోగం చేసిన వారిని దేవుడు తీవ్రంగా ఖండించాడు (యెహె 34). నాయకత్వం అంటే అధికారం లేదా నియంత్రణ కాదు. అది పరిపాలన మరియు సేవకు సంబంధించినది. సమస్త అధికారం దేవుని నుండి వస్తుంది మరియు అది ఆయన న్యాయాన్ని, కరుణను ప్రతిబింబించాలి. నిజమైన నాయకత్వం అంటే ఇతరుల మేలు కోసం చేసే వినయపూర్వకమైన సేవ అని పునీత గ్రెగరీ ది గ్రేట్ బోధించాడు. ఒక పరిపాలనా నాయకుడు ప్రజా శ్రేయస్సు కోసం పనిచేయాలి. మానవ గౌరవాన్ని కాపాడాలి. మరియు పేదలు, అణగారిన వారి పట్ల ప్రత్యేక శ్రద్ధ చూపాలి. తరచుగా స్వార్థం మరియు విభజనలతో నిండిన ఈ ప్రపంచంలో, నాయకులు ఆధిపత్యం చెలాయించేవారుగా కాకుండా సేవ చేసే కాపరులుగా మారాలని క్రీస్తు పిలుపునిస్తున్నాడు.

 

మూడవదిగా, ప్రియమైన తల్లిదండ్రులారా, మీ కుటుంబాలలో మీరే మంచి కాపరులు. పిల్లలు కేవలం సంరక్షణ కోసమే కాకుండా, విశ్వాసం మరియు సద్గుణాలలో తీర్చిదిద్దడం కోసమే మీకు అప్పగించబడ్డారని లేఖనం మనకు గుర్తుచేస్తుంది: “మీ పిల్లలకు వాటిని శ్రద్ధగా బోధించండి” (ద్వితీ 6:7). కుటుంబమే గృహ సంఘం. ఇక్కడ తల్లిదండ్రులు క్రీస్తు కాపరి పరిచర్యలో పాలుపంచుకుంటు న్నారు. పిల్లలను పవిత్రతలో పెంచడం అనేది ప్రాపంచిక విజయం కంటే గొప్పదైన ఒక పవిత్ర బాధ్యత అని పునీత జాన్ క్రిసోస్టోమ్ నొక్కిచెప్పాడు. ఒక మంచి ‘కాపరి-తండ్రి’ జ్ఞానంతో నడిపిస్తాడు. ప్రేమతో సరిదిద్దుతాడు. మరియు ఆదర్శప్రాయంగా నడుస్తూ, పిల్లలు క్రీస్తు స్వరాన్ని గుర్తించి, అనుసరించేలా సహాయం చేస్తాడు.

 

చివరగా, కాపరి నిజమైన స్వరాన్ని వివేచించమని సువార్త మనందరినీ పిలుస్తోంది. యేసు , “గొఱ్ఱెలు   ఆయన స్వరం వింటాయి… అపరిచితుడిని అవి అనుసరించవు.” అని అంటాడు. మన కాలంలో, భౌతికవాదం, సాపేక్షవాదం మరియు విభజన వంటి అనేక స్వరాలు మనల్ని ఆకర్షించడానికి ప్రయత్నిస్తాయి. అయినప్పటికీ, విశ్వాసంతో వినేవారికి క్రీస్తు స్వరం స్పష్టంగానే ఉంటుంది. φωνή (ఫోనే/ స్వరం ) అనే గ్రీకు పదం, ఆయన స్వరానికి అధికారం మరియు గుర్తింపు ఉన్నాయని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. దానిని గుర్తించడానికి, మనం ప్రార్థనలో పాతుకుపోయి, లేఖనాల ద్వారా రూపుదిద్దుకొని, సంఘంతో ఐక్యంగా ఉండాలి.

 

మంచి కాపరి అయిన క్రీస్తును కేవలం ఆరాధించడమే కాదు, ఆయనను అనుసరించాలి. కాపరులుగా, నాయకులుగా, తల్లిదండ్రులుగా, లేదా విశ్వాసపాత్రులైన శిష్యులుగా, ప్రతి వృత్తిలోనూ మనం ఆయన ప్రేమను, ఆయన శ్రద్ధను, ఆయన త్యాగాన్ని ప్రతిబింబించడానికి పిలువబడ్డాము. ఆయన స్వరాన్ని స్పష్టంగా వినడానికి, ఆయనను విశ్వాసంగా అనుసరించడానికి, ఆయన హృదయానికి నచ్చిన కాపరులుగా మారడానికి కృపను అడుగుదాం. తద్వారా మన ద్వారా ఇతరులునూ ఆయన వాగ్దానం చేసిన సమృద్ధియైన జీవితాన్ని అనుభవించగలరు.

 

“మన హృదయాలను ఉత్తేజపరుచుకుందాం, మన విశ్వాసాన్ని పునరుజ్జీవింపజేసుకుందాం, మరియు పరలోకం మన కోసం దాచి ఉంచిన వాటి కోసం ఆత్రుతతో ఆశపడదాం”.

 

“హృదయాలు జ్వలించుట, కనులు తెరువబడుట” అపొ 2:14,22-33; 1 పేతురు 1:17-21; లూకా 24:13-35 (ఈస్టర్ 3 /ఎ)

“హృదయాలు జ్వలించుట, కనులు తెరువబడుట”

 

అపొ 2:14,22-33; 1 పేతురు 1:17-21; లూకా 24:13-35 (ఈస్టర్ 3 /ఎ)

హల్లెలూయా. మరియా! ఏడవకుము: ప్రభువు మృతులలో నుండి లేచెను. హల్లెలూయా.

నేటి సువార్త ఎమ్మావు మార్గంలో నడుస్తున్న ఇద్దరు శిష్యులను చూపిస్తుంది. వారు సంతోషంగా లేరు. వారు నిరుత్సాహంతో, గందరగోళంతో, కృంగిపోయి ఉన్నారు. వారి సంభాషణ వారి వేదనను వెల్లడిస్తుంది. వారు నమ్మినదంతా శిలువ వద్ద కూలిపోయినట్లు వారికి అనిపించింది. వారు యెరూషలేము నుండి, సమాజం నుండి, నిరీక్షణ నుండి దూరంగా నడుస్తూ వెళ్లి పోతున్నారు. ఆ క్షణంలో, పునరుత్థానం చెందిన యేసు వారి దగ్గరకు వచ్చి వారితో నడుస్తున్నాడు. వారు ఆయనను గుర్తించలేదు. ఇది మన పరిస్థితి లాంటిదే! కొన్నిసార్లు, మన చుట్టూ జరిగే సంఘటనల వల్ల మనం భారమైన హృదయాలతో, నిరాశతో, బాధతో, గందరగోళంతో నడుస్తూoటాము. ఆ శిష్యుల వలె, మనం కూడా కొన్నిసార్లు “మేము నిరీక్షించాము…” అని అనుకుంటాము. కానీ ఇది గమనించండి: “వారు ఆయనను గుర్తించనప్పుడు కూడా, యేసు వారితో నడుస్తున్నాడు. ఆయన వారి మాటలు విన్నాడు. వారి దుఃఖాన్ని వ్యక్తపరచడానికి ఆయన వారికి సమయాన్ని ఇచ్చాడు.

 

అప్పుడు, ఆయన ఓపికతో “మోషేతో మరియు ప్రవక్తలందరితో మొదలుపెట్టి…” లేఖనాలను వ్యాఖ్యానించడం ప్రారంభి౦చాడు. శ్రమ అంతం కాదని, శిలువ మహిమకు నడిపిస్తుందని ఆయన వారికి అర్థమయ్యేలా సహాయం చేసాడు. ఆయన మాట్లాడుతుండగా, వారిలో ఏదో మార్పు రావడం మొదలయింది. ఇదే దేవుని వాక్యపు శక్తి. క్రీస్తు మాట్లాడినప్పుడు, చల్లారిపోయిన హృదయాలు మళ్ళీ దహించడం మొదలవుతాయి. లేఖనం విప్పి చెప్పినప్పుడు, నిరాశ నిరీక్షణకు దారి ఇవ్వడం మొదలవుతుంది. అయినప్పటికీ, ప్రయాణం దారిలో పూర్తి కాదు. అది బల్ల వద్ద పరిపూర్ణతను పొందుతుంది. యేసు రొట్టెను తీసుకుని, దానిని ఆశీర్వదించి, విరిచి, వారికి ఇచ్చినప్పుడు, వారి కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి. రొట్టె విరవడంలో వారు ఆయనను గుర్తించారు. ఇక్కడ మన విశ్వాసంలోని గొప్ప మర్మాన్ని మనం చూస్తున్నాము. క్రీస్తు తన వాక్యంలో ఉంటాడు. కానీ ఆయన దివ్య సత్ప్రసాదంలో పూర్తిగా ప్రత్యక్షమవుతాడు.

 

 

రొట్టె విరిచే కార్యక్రమంలో క్రీస్తును గుర్తించమని మనం పిలువబడ్డామని పునీత అగస్టిన్ చెప్పారు. ఎమ్మావు గ్రామంలో శిష్యులు ఏమి అనుభవించారో, దానినే మనం ప్రతి దివ్యబలిపూజలో అనుభవిసస్తున్నాము. మొదట, ఆయన లేఖనాలలో మనతో మాట్లాడతాడు. ఆ తర్వాత, దివ్యబలిపూజలో ఆయన తనను తాను మనకు అనుగ్రహించుకుంటాడు. ఎంతో తరచుగా పరధ్యానంతో, అలసిపోయి, లేదా నిత్యకృత్యాలకు కట్టుబడి దివ్యబలిపూజకు వస్తుంటాము.  అయినప్పటికీ ఈ సువార్త ప్రతి దివ్యబలిపూజ ఒక ఎమ్మావు క్షణమే అని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. మనం నిష్కపటంగా వస్తే, మన హృదయాలు ప్రజ్వరిల్లుతాయి. మన కళ్ళు తెరుచుకుంటాయి. వారు ఆయనను గుర్తించిన తర్వాత, ప్రతిదీ మారిపోయింది. మార్పు చెందిన శిష్యులు ఉన్నచోటనే ఉండిపోలేదు. వారు వెంటనే లేచి యెరూషలేముకు తిరిగి వెళ్ళారు. నిరాశ నుండి, వారు పరిచర్య వైపు కదిలారు. మౌనం నుండి, “ప్రభువు నిజంగా పునరుత్థానం చెందారు!” అన్న ప్రకటన వైపు వారు కదిలారు.

 

ఈ రోజు మనకు ఇవ్వబడిన పిలుపు ఇదే! అనేకులు గాయపడి, గందరగోళానికి గురై, మనః శాంతి నిమిత్తం అన్వేషిస్తున్నారు. మనం క్రీస్తు వలె మార్గంలో నడవడానికి పిలువబడ్డాము. ప్రజలతో నడుస్తూ, వారి పోరాటాలను వింటూ, దేవుని వాక్యంతో వారి జీవితాలను ప్రకాశింపజేస్తూ, వారిని దివ్య సత్ప్రసాదానికి నడిపించడానికి పిలువ బడ్డాము. అక్కడ వారు పునరుత్థానం చెందిన ప్రభువును నిజంగా కలుసుకోగలరు. క్రీస్తుతో నిజమైన కలయిక రహస్యంగా ఉండజాలదు. మన హృదయాలు నిజంగా ప్రజ్వరిల్లితే, మన కళ్ళు నిజంగా తెరుచుకుంటే, అప్పుడు మనం ముందుకు సాగి ఆ ఆనందాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవాలి. ఈ రోజు, పునరుత్థానం చెందిన యేసు మనతో మన సందేహాలలో, మన పోరాటాలలో, మన దైనందిన ప్రయాణంలో నడుస్తున్నాడని గ్రహిద్దాం.

 

 

యేసు తన మరణానికి జ్ఞాపకార్థంగా తన శరీరం మరియు రక్త సంస్కారాన్ని స్థాపించాడు, హల్లెలూయా.