దేవుని వాక్యాన్ని స్వాగతించండి – ప్రతిఫలాన్ని పొందండి 2 రాజు 4:8-11,14-16a; రోమా 6:3-4,8-11; మత్త 10:37-42 (13 / A)

 

దేవుని వాక్యాన్ని స్వాగతించండి – ప్రతిఫలాన్ని పొందండి

 

2 రాజు 4:8-11,14-16a; రోమా 6:3-4,8-11; మత్త 10:37-42 (13 / A)

 

ప్రభువు శిలువ మనకు జీవవృక్షముగా మారినది.

నేటి పఠనాలు ఆతిథ్యం గురించి ధ్యానించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాయి. షూనమ్మీయురాలైన స్త్రీ ప్రవక్త ఎలీషాను స్వాగతించి, అతనికి ఒక గదిని సిద్ధం చేసి, ఉదారంగా ఆతిథ్యం ఇచ్చింది. ప్రవక్తలను, నీతిమంతులను స్వాగతించి, వారికి చల్లని నీటి గ్లాసును అందించడం గురించి యేసు మాట్లాడారు. మనం అందించగల గొప్ప ఆతిథ్యం కేవలం ఒక వ్యక్తికి మాత్రమే కాకుండా, సాక్షాత్తు దేవుని వాక్యానికే అని ఈ పఠనాలు సూచిస్తున్నాయి. దైవిక సందేశాన్ని స్వాగతించడం ద్వారా, షూనమ్మీయురాలైన ఆ స్త్రీ వలె మనం దేవుని ప్రతిఫలాన్ని పొందుతాము.

 

ఆయన ప్రతిఫలాన్ని పొందుటకు మన జీవితాలలో దేవుని వాక్యానికి స్థానం కల్పిస్తున్నామా? మనం పని, వినోదం, వార్తలు, సోషల్ మీడియా మరియు లెక్కలేనన్ని రోజువారీ చింతల వంటి అనేక విషయాలకు స్థానం కల్పిస్తాము. కానీ, దేవుడు మనతో మాట్లాడే బైబిలుకు మనం స్థానం కల్పిస్తున్నామా? బైబిలు మానవాళి గొప్ప ఆధ్యాత్మిక నిధి, ఎందుకంటే అది దేవుని ప్రత్యక్షతను కలిగి ఉంది. అది ప్రతి ఒక్కరినీ నడిపించే, బోధించే, సరిదిద్దే, ఓదార్చే మరియు మార్చే జీవమిచ్చే వాక్యం. యుద్ధాలు, హింసలు, కరువులు, అనారోగ్యాలు మరియు వ్యక్తిగత విషాదాల ద్వారా విశ్వాసులను నిలబెట్టింది, కుటుంబాలను బలపరిచి, దేశాలకు మార్గనిర్దేశం చేసిందే ఈ పరిశుద్ధ గ్రంథం.

 

రెండవ వాటికను మహా సభ, ‘దేయ్ వెర్బుమ్’ (దైవ వాక్కు) అనే గ్రంథంలో - పరిశుద్ధ బైబిలులో “పరలోకంలో ఉన్న తండ్రి తన బిడ్డలను ప్రేమతో కలుసుకోవడానికి వచ్చి వారితో మాట్లాడినాడు” అని అద్భుతంగా బోధిస్తుంది. మనం బైబిలును తెరిచిన ప్రతిసారీ, దేవుడు మనతో మాట్లాడాలని కోరుకుంటాడు. లేఖనంలోని ప్రతి పేజీ ఆయనను కలుసుకోవడానికి ఇచ్చే ఒక ఆహ్వానం. నేటి చాలామంది క్రైస్తవుల వద్ద బైబిలు ఉన్నప్పటికీ, వారు దానిని అరుదుగా చదువుతున్నారు. బైబిలు ఇంట్లో ఒక స్థానాన్ని ఆక్రమించుకోవచ్చు, కానీ అది ఎల్లప్పుడూ హృదయంలో స్థానాన్ని ఆక్రమించలేకపోతుంది. మనం తరచుగా దేవుని నుండి జ్ఞానాన్ని కోరడానికి ముందు లోకం నుండి సమాధానాలను వెతుకుతాము. మనం అనేక స్వరాలను వింటున్నాము కానీ మనలను నిజంగా జీవానికి నడిపించగల ఒకే ఒక్క స్వరాన్ని మాత్రం నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నాము.

 

సువార్తలో యేసు, “మిమ్మల్ని స్వీకరించినవాడు నన్ను స్వీకరించినట్లే, నన్ను స్వీకరించినవాడు నన్ను పంపినవానిని స్వీకరించినట్లే” (మత్త 10:40) అని చెపుతున్నారు. దేవుని వర్తకుడిని స్వాగతించడం అంటే దేవుడినే స్వాగతించడం, మరియు దేవుని వాక్యాన్ని స్వాగతించడం అంటే శరీరధారియైన నిత్య వాక్యమైన క్రీస్తును స్వాగతించడం. అటువంటి ఆతిథ్యానికి ప్రతిఫలం, మనం గందరగోళంలో ఉన్నప్పుడు మన మనస్సును ప్రకాశింపజేస్తుంది. మనం బలహీనంగా ఉన్నప్పుడు అది మనల్ని బలపరుస్తుంది, మనం బాధపడినప్పుడు ఓదార్పునిస్తుంది, మనం నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నప్పుడు మనల్ని సవాలు చేస్తుంది, మరియు జీవితం చీకటిగా అనిపించినప్పుడు నిరీక్షణను ఇస్తుంది. కీర్తనకారుడు చెప్పినట్లుగా, “నీ వాక్యము నా పాదములకు దీపమును నా మార్గమునకు వెలుగునై యున్నది” (కీర్త 119:105).

 

పునీత జెరోమ్, “లేఖనమును గూర్చిన అజ్ఞానం క్రీస్తును గూర్చిన అజ్ఞానమే” అని అన్నాడు. బైబిలు  ప్రాముఖ్యత కేవలం వ్యక్తిగత ఆధ్యాత్మికతకు మాత్రమే పరిమితం కాదు. అది యావత్ మానవాళికి అపారమైన ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది. ప్రతి మానవుడు దేవుని స్వరూపంలో మరియు పోలికలో సృష్టించబడ్డాడని బైబిలు బోధిస్తుంది. అది మానవ గౌరవం పట్ల మర్యాదను, పేదల పట్ల శ్రద్ధను, అపరిచితుల పట్ల ఆందోళనను, శత్రువులను క్షమించడాన్ని మరియు బాధపడేవారి పట్ల కరుణను ప్రేరేపిస్తుంది. హింస, విభజన, ఒంటరితనం మరియు నైతిక గందరగోళంతో నిండిన ఈ ప్రపంచంలో, పాపం మరియు మరణం కంటే ప్రేమ బలమైనదని చెప్పే దేవుని వాక్యపు జ్ఞానం మానవాళికి అత్యవసరంగా కావాలి.

 

షూనమ్మీయురాలు ఎలీషా కొరకు ఒక గదిని సిద్ధపరిచినట్లుగా, ప్రభువు తన వాక్యము కొరకు ఒక గదిని సిద్ధపరచమని మనలను కోరుతున్నాడు. మన హృదయాలలో బైబిలుకు ఒక స్థానం ఉండనివ్వండి, దానిని ధ్యానించండి, ప్రార్థించండి, మరియు దాని ప్రకారం జీవించండి, అప్పుడు అనిశ్చితిలో జ్ఞానం, ఆందోళనలో శాంతి, బలహీనతలో బలం, శ్రమలో నిరీక్షణ, మరియు దేవునితో సహవాసం అనే ప్రతిఫలాన్ని మనం పొందుతాము.

 

ఎందుకంటే అన్నిటికంటే గొప్ప ప్రతిఫలం దేవుని నుండి వచ్చేది బహుమతి కాదు, అది స్వయంగా దేవుడే!

 

 

 

 

 

“భయపడకుడి: దేవుడు మీతో ఉన్నాడు” యిర్మీయా 20:10-13; రోమా 5:12-15; మత్తయి 10:26-33 (A / 12)

 

“భయపడకుడి: దేవుడు మీతో ఉన్నాడు”

 

యిర్మీయా 20:10-13; రోమా 5:12-15; మత్తయి 10:26-33 (A / 12)

 

“దేవునికి భయపడువారలారా, వచ్చి వినండి. ఆయన నా ప్రాణమునకు ఏమి చేసెనో నేను మీకు చెప్పెదను, హల్లెలూయా”.

 

“భయపడకుడి” అనేది కేవలం ఒక ప్రోత్సాహపు యేసుని మాట మాత్రమే కాదు, అది ఒక దైవిక హామీ. రక్షణ చరిత్ర అంతటా, దేవుడు తన ప్రజలతో నిరంతరం “భయపడకుడి, నేను మీతో ఉన్నాను” అన్న అదే సందేశంతో మాట్లాడుతాడు.  మన భయాలు, మన చింతలు, రేపటి గురించిన మన అనిశ్చితి, మరియు నొప్పి, మానసిక వ్యధలతో మన పోరాటాలు ఆయనకు తెలుసు. ఎన్నో నవ్వుతున్న ముఖాల వెనుక,  కంటికి కనిపించని గాయాలను, దాగివున్న భయాలను హృదయాలు మోస్తున్నాయి కదా!

 

యోబు తన శ్రమలో, “నా విమోచకుడు సజీవుడని నాకు తెలుసు” అని ఒప్పుకున్నాడు (యోబు 19:25).  ప్రవక్తయైన యిర్మీయా తన శత్రువులు, “భయం అంతటా ఉంది! అతనిని తుడిచి పెట్టండి!” (యిర్మీ 20:10) అని బెదిరించినప్పుడు, అతడు దేవునిచే విడిచిపెట్టబడినట్లుగా మరియు తాను భయపడుతున్నాట్లుగా  భావించాడు. ఆ శ్రమల్లో, “అయినను యెహోవా బలమైన యోధునివలె నాతో ఉన్నాడు” (యిర్మీ 20:21) అని ఒప్పుకున్నాడు. అందుకే అతని భయం నమ్మకంగా రూపాంతరం చెందింది. ధైర్యం అంటే భయం లేక పోవడం కాదు లేదా  ఎన్నడూ భయాన్ని అనుభవించకపోవడం కాదు. ధైర్యం అంటే మన భయాన్ని దేవుని చేతుల్లో పెట్టడం. భవిష్యత్తులో ఏమి జరుగుతుందో అబ్రాహాముకు తెలియని సమయంలో, దేవుడు అతనితో, “అబ్రాము! భయపడకుము, నేను నీకు అండగా ఉన్నాను” (ఆది 15:1) అని చెప్పాడు. మోషే మరియు ఇశ్రాయేలీయులు ఎర్ర సముద్రం ఒడ్డున చిక్కుకొని నిలబడినప్పుడు, వారి వెనుక నుండి ఐగుప్తు సైన్యం సమీపిస్తుండగా, యోహోవా, “భయపడకుడి! నిలకడగా ఉండి యెహోవా విజయమును చూడుడి” (నిర్గ 14:13) అని ధైర్యం చెప్పాడు. దేవుని ప్రజలను వాగ్దాన దేశంలోకి నడిపించే బాధ్యతను యెహోషువకు అప్పగించబడినప్పుడు, “బలముగాను ధైర్యముగాను ఉండుము; భయపడకుము, ఎందుకంటే నీవు ఎక్కడికి వెళ్ళినా నీ దేవుడైన యెహోవా నీతో ఉంటాడు” (యెహో 1:9) అని ప్రభువు ప్రోత్సహించాడు. ధైర్యానికి కారణం మన మానవ బలం కాదు. ప్రాపంచిక భద్రత అంతకంటే కాదు. అది ఎప్పుడు మనకు తోడై వుండే దేవుని నమ్మకమైన సన్నిధి మాత్రమె.

 

సువార్తలో, “భయపడకుడి” (మత్త. 10:26, 28, 31) అని యేసు తన అభయాజ్ఞను మూడుసార్లు పునరావృతం చేస్తున్నాడు. అదే సమయంలో, కష్టాలు లేని జీవితాన్ని ఎన్నడూ ఆయన తన అనుచరులకు వాగ్దానం చేయలేదు. వారిని తిరస్కరించి, హింసించగల లోకంలోకి ఆయన వారిని పంపుతున్నాడు. క్రైస్తవ జీవితం అంటే శిలువ శ్రమలు లేకపోవడం కాదు. నిశ్చయంగా, మనం శిలువను ఎప్పుడూ ఎన్నటికి ఒంటరిగా మోయము. భయపడకూడదని యేసు తన శిష్యులకు ఒక లోతైన కారణాన్ని ఇస్తున్నాడు. పిచ్చుకలు కూడా పరలోకపు తండ్రి సంరక్షణలో ఉన్నాయని, మన తల వెంట్రుకలు కూడా లెక్కించబడ్డాయని ఆయన అంటాడు (మత్త 10:29:31). ఈ అందమైన ఉపమానం దేవుని దయను వెల్లడిస్తుంది. మనం మరచిపోబడలేదు, పైగా అమూల్యమైన వాళ్ళం. నక్షత్రాలను, గ్రహాలను సృష్టించిన దేవునికి మన పేర్లు, మన పోరాటాలు, మన కన్నీళ్లు, మన ఆశలు కూడా తెలుసు. అందువల్ల, క్రైస్తవుడు శ్రమను నిరాకరించడు, కానీ నిరీక్షణతో దానిని ఎదుర్కొంటాడు, ఎందుకంటే క్రీస్తు అప్పటికే లోకాన్ని జయించాడు.

 

సత్యాన్ని మాట్లాడటానికి భయపడవద్దని, క్షమించాలని, ప్రతి మానవుని గౌరవాన్ని, ముఖ్యంగా పేదలు బలహీనుల గౌరవాన్ని కాపాడాలని, మరియు మన విశ్వాసం జనాదరణ పొందకపోయినా దాని ప్రకారం జీవించాలని యేసు మనకు పిలుపునిస్తున్నాడు. 'మగ్నిఫికా హ్యూమానితాస్' మనకు గుర్తుచేస్తున్నట్లుగా, నిజమైన మానవ వికాసం అనేది ఆత్మనిర్భరతలో కాకుండా, దేవునితో మరియు ఇతరులతో సహవాసంలో పాతుకుపోయి ఉంటుంది. లోకం తాత్కాలిక భద్రతలను అందించవచ్చు, కానీ మన హృదయాల నుండి భయాన్ని తొలగించే శాశ్వతమైన శాంతిని దేవుడు మాత్రమే ఇవ్వగలడు. బహుశ: ఈ రోజు మనలో ప్రతి ఒక్కరం మన ఆరోగ్యం, మన కుటుంబం, మన భవిష్యత్తు, మన వృత్తి, మన వైఫల్యాలు లేదా మన అనిశ్చితుల గురించిన ఏదో ఒక వ్యక్తిగత భయాన్ని మోసుకుంటూ ఈ దివ్య సత్ప్రసాదానికి వస్తున్నాo. యేసు మనలో ప్రతి ఒక్కరితో వ్యక్తిగతంగా “భయపడకు; నీవు అనేక పిచ్చుకలకంటె శ్రేష్ఠo నాకు” అని అభయ మిస్తున్నాడు. మన భయాలు వాస్తవమైనవే, కానీ దేవుని సన్నిధి మరియు ఆయన మనకు ప్రసాదించిన గౌరవం మన భయాల కన్నా గొప్పవి సుమీ!

 

కాబట్టి, ఈ దివ్యబలిపూజను యిర్మీయా మాటలు “ప్రభువు పరాక్రమశాలిలా నాతో ఉన్నాడు” అన్న విశ్వాస మాటలతో ముగిద్దాం. పాపాన్ని, మరణాన్ని జయించిన క్రీస్తుకు మన చింతలను అప్పగిద్దాం. మనం భయం నుండి విశ్వాసానికి, ఆందోళన నుండి నిరీక్షణకు, మరియు ఒంటరితనం నుండి దేవునితోను, ఒకరితో ఒకరు సహవాసానికి పయనించే ప్రజలుగా మారుదుము గాక!!!

 

“ప్రభూ, మమ్మును రక్షించుము! మేము ప్రమాదంలో ఉన్నాము; దేవా, ఆజ్ఞాపించుము, అప్పుడు సమాధానము కలుగును.”

 

 

 

 

“క్రీస్తు కరుణ మరియు అద్భుతమైన మానవత్వం - పరిచర్య” నిర్గ 19:2-6; రోమా 5:6-11; మత్త 9:36-10:8 (A / 11)

 

“క్రీస్తు కరుణ మరియు అద్భుతమైన మానవత్వం - పరిచర్య”

 

నిర్గ 19:2-6; రోమా 5:6-11; మత్త 9:36-10:8 (A / 11)

 

ప్రభూ, నీ రాజ్యము నిత్యమైన రాజ్యము, హల్లెలూయా.

 

యేసు జనసమూహములను చూచినప్పుడు, “కాపరిలేని గొఱ్ఱెలవలె వారు దిక్కుతోచని స్థితిలో పాడుపడిరి గనుక వారియందు కనికరపడెను” (మత్త 9:36). క్రీస్తు చూపు తీర్పు తీర్చుటకు సంబంధించినది కాదు, కరుణతో కూడినది. మానవ హృదయంలో దాగి ఉన్న గాయాలను ఆయన చూస్తాడు—విస్మరించబడిన వారి ఒంటరితనం, జీవితానికి అర్థం కోసం వెతికే వారి ఆందోళన, పేదల బాధ, మరియు సాంకేతికతలో సంపన్నమై, నిజమైన సంబంధాలు లేని ఈ ప్రపంచంలో తరచుగా ఉండే శూన్యతను ఆయన చూస్తాడు. ‘మగ్నిఫికా హ్యూమానితాస్’ (మహిమాన్విత మానవత్వం) స్ఫూర్తితో, మన కాలపు అతిపెద్ద సంక్షోభం కేవలం ఆర్థిక, రాజకీయ, లేదా సాంకేతికమైనది కాదని, అది పూర్తిగా మానవ సంబంధమైనదని మనం గుర్తిస్తున్నాము. చాలా మందికి యావత్ ప్రపంచంతో సంభాషించే మార్గాలు లేదా AI తో కూడిన social media ఉన్నప్పటికీ, తమ పక్కనే నిలబడిన వ్యక్తిని కలుసుకోవడానికి వారు ఇబ్బంది పడుతున్నారు. మానవాళి జ్ఞానంలోనూ, శక్తిలోనూ పురోగమిస్తున్నప్పటికీ, కరుణ, సంఘీభావం, మరియు ఆత్మార్పణ ప్రేమ వంటి వివేకాన్ని కోల్పోయే ప్రమాదంలోకి దిగజారిపోయింది. ప్రతి వ్యక్తి ఆ కరుణ పరివర్తనాత్మక ప్రతిబింబమేనని వెల్లడిస్తూ, మానవాళి నిజమైన గొప్పతనాన్ని పునరుద్ధరించడానికే క్రీస్తు మన మధ్య తనను తాను నిలుపుకున్నాడు.

 

గాయపడిన మానవాళి పట్ల యేసు ప్రతిస్పందన - జనసమూహాలను తన మాటలతో ఓదార్చడమే కాక, ఆ పనిని కొనసాగించే పనివారిని తన పంటలోనికి పంపడమూ కలబోసుకున్నది. “పంట విస్తారంగా ఉంది, కానీ పనివారు కొద్దిమందే ఉన్నారు; కాబట్టి, పంట యజమానిని తన పంటలోనికి పనివారిని పంపమని అడగండి” (మత్త 9:37-38) అన్న వాక్యపు అర్ధం ఇదే. ఈ పరిచర్య బాప్తిస్మం పొందిన ప్రతి వ్యక్తికి చెందుతుంది. ఇది ప్రపంచంలో దేవుని సన్నిధికి ఒక చిహ్నం. నిన్నటి మార్పు చెందినవారు రేపటి మిషనరీలుగా మారాలి. క్రీస్తును నిజంగా అనుభవించే సంఘం ఎన్నడూ తనలో తాను మూసుకుపోయి ఉండదు. నూతనపరచబడిన సంఘం కేవలం నిర్దిష్టమైన  సాంఘిక సామాజిక గొప్ప కార్యక్రమాలతోనే కాకుండా, రూపాంతరం చెందిన హృదయాలతో ఉంటుంది. నీవు విశ్వవ్యాప్త సంఘంలో కాపరిగా మారి, ఆయన పిలుపు కోసం ప్రార్థించి, వివేచించి, ఉదారంగా ప్రతిస్పందించాలి. “ప్రభూ, నీ ప్రజల కోసం నేను ఏమి చేయాలని కోరుకుంటున్నావు?” అని అడగడానికి యువతను ప్రోత్సహించే ఒక ప్రదేశంగా లేదా స్థలంగా నీవు మారాలి.

 

మానవ గౌరవం ఇతరులకు బహుమతిగా మారినప్పుడే పరిపూర్ణతను పొందుతుందని “మాగ్నిఫికా హ్యూమానితాస్” మనకు గుర్తు చేస్తుంది. అందువల్ల, ఈ మిషన్ కేవలం భౌగోళిక సరిహద్దులను దాటడం మాత్రమే కాదు; అది ఉదాసీనత అనే అడ్డంకులను అధిగమించడంతో మొదలవుతుంది. గొప్ప మిషనరీ క్షేత్రాలు తరచుగా మన ఇళ్లలో, కార్యాలయాల్లో, పాఠశాలల్లో మరియు పరిసరాల్లోనే కనిపిస్తాయి. మన చుట్టూ ఒంటరిగా, తిరస్కరించబడిన, గాయపడిన ప్రజలు ఉన్నారు, వారు కరుణతో తమను ఆలకించే వారి కోసం వెతుకుతున్నారు. పునీత జాన్ క్రిసోస్టోమ్ "ఇతరుల మోక్షం గురించి పట్టించుకోని క్రైస్తవుని కంటే నులి వెచ్చనివాడు మరొకడు లేడు" అన్న తన శక్తివంతమైన మాటలతో మనకు ఒక సవాలు విసురుతున్నాడు. క్రీస్తు శిష్యుడు ఒంటరితనం అనే గోడలను బద్దలు కొట్టి, కలయికకు వారధిగా మారాలి. అదేవిధంగా, పునీత థెరేసా ఆఫ్ లిసియుక్స్ - ఎన్నడూ విదేశాలకు ప్రయాణించనప్పటికీ, తన ప్రార్థన, త్యాగం మరియు సాధారణ దైనందిన జీవితాన్ని ప్రేమతో కూడిన సార్వత్రిక మిషన్‌గా మార్చడం ద్వారా మిషన్ ప్రాంతాలకు పాలక పునీతురాలిగా నిలిచింది.

 

సువార్తను ప్రకటించే ధ్యేయము కేవలం సిద్ధాంతాలను బోధించుటకు మాత్రమే కాదు, మన జీవితాల ద్వారా క్రీస్తు స్వరూపాన్ని బయలుపరచుట౦ కూడా. అందువలన, సర్వవ్యాప్త పవిత్ర కథోలిక సంఘముతో పాటు, మనమందరం మన మన సామర్థ్యానికి మరియు ప్రతిభకు అనుగుణంగా మిషనరీలమవుదాము. ప్రభువు మన గాయాలను మాన్పి, మన సహవాస భావనను బలపరిచి, “మహిమాన్విత మానవత్వము” లేదా Magnifica Humanitas మిషనరీలుగాను మరియు మన తోటి వారిని దేవుని ప్రేమగా మార్చేవారిగాను మనలను పంపును గాక!!!

 

“ప్రభువు తన మాటలన్నిటిలో నమ్మకమైనవాడును, తన కార్యములన్నిటిలో ప్రేమగలవాడును.” హల్లెలూయా.

 

 

అమూల్య అద్భుతమైన విందు ద్వితీ 8:2-3,14-16; 1 కొరింథీ 10:16-17; యోహా 6:51-58 (క్రీస్తు దివ్య శరీర రక్తముల పండుగ /A)

 

అమూల్య అద్భుతమైన విందు

 

ద్వితీ 8:2-3,14-16; 1 కొరింథీ 10:16-17; యోహా 6:51-58 (క్రీస్తు దివ్య శరీర రక్తముల పండుగ /A)

“మిమ్మును ఆయనతో ఐక్యపరచు బంధము; దానిని భుజించుడి, లేనియెడల ఆయనయందు మీకు భాగముండదు”.

 

ఈనాడు క్రీస్తు సంఘము తన అతి పరిశుద్ధ శరీర రక్తముల పండుగను, అనగా దివ్య సత్ప్రసాదమనే గొప్ప గర్భితార్ధ పండుగను జరుపుకుంటుంది. ఈ పవిత్రమైన దినమున, కడరాత్రి భోజనమునందు యేసు నెలకొల్పిన నూతన నిబంధనను మనము కేవలం జ్ఞాపకము చేసుకొనడమే కాదు; లోక రక్షణ కొరకు మన మధ్య నెలకొని యున్న ఆయన సజీవ సన్నిధి అయిన ఆ నూతన నిబంధనను మనం జరుపుకుంటున్నాము. “పరలోకము నుండి దిగివచ్చిన జీవపు రొట్టెను నేనే” (యోహా 6:51) అని  యేసు ప్రకటిస్తున్నాడు. దీని నుండి మనము రెండు ప్రధాన బోధనలను నేర్చుకుంటున్నాము. అవి మొదటిగా, అరణ్యములోని మన్నాతో ప్రారంభమైనది, సమస్త జనావళి నిత్యజీవమునకు కావలసిన ఆహారముగా క్రీస్తునందు పరిపూర్ణతను పొందుతుంది. రెండవదిగా, ప్రతి దివ్యబలిపూజ కల్వరి బలిలో భాగస్వామ్యము మరియు పరలోక విందు ముందస్తు రుచి అని గ్రహిద్దాం.

 

దివ్య సత్ప్రసాదం మానవుని గురించిన అత్యంత లోతైన సత్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది. పోప్ లియో XIV, గడచిన నెల ఆఖరి వారపు దినములలో  తన మొదటి విశ్వ లేఖను ఈ లోకానికి అందించాడు. దీనిని లతీను భాషనందు “Magnifica Humanitas” (మహోన్నతమైన మానవాళి) అని పిలిచాడు. మన  నేటి ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ (AI/ కృత్రిమ మేధస్సు) గురించిన విషయ ప్రస్తావం ఇది. “కృత్రిమ మేధస్సు యుగంలో మానవుడిని రక్షించడం” అనేది ఈ మహా బోధనా లేఖ సారంశం. సర్వ ప్రజలు చదువ వలిసిన అంశం. ప్రతి మానవుడు దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడి, ఆయనతోను మరియు ఇతరులతోను సహవాసం చేయడానికి పిలువబడినందున, భగవంతునికి మానవునికి మధ్య  విడదీయరాని గౌరవం ఉందని మనకు గుర్తుచేస్తున్నాడు పోపుగారు. మానవాళి తన నిజమైన గొప్పతనాన్ని సాంకేతికతలోనూ, అధికారంలోనూ, లేదా విజయాలలోనూ కాకుండా, దేవునితో ఉన్న సంబంధంలో, ఆత్మార్పణ ప్రేమలో కనుగొంటుందని పవిత్ర జ్ఞాన తండ్రి బోధిస్తున్నాడు. దివ్య సత్ప్రసాదం ఈ సత్యానికి అత్యున్నత వ్యక్తీకరణగా వుంది. దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడంలో, మనం క్రీస్తుతో మాత్రమే కాకుండా ఒకరితో ఒకరం ఐక్యమవుతున్నామని  "ఒకే రొట్టె ఉన్నందున, మనమందరం ఒకే శరీరంగా ఉన్నాము" (1 కొరింథీ 10:17) అన్న భక్త పౌలుని మాట తెలిసినదే!!

 

మనం క్రీస్తు శరీరాన్ని స్వీకరించినప్పుడు, మనం స్వీకరించిన దానిగా—అంటే క్రీస్తు శరీరంగా—మారిపోతామని పునీత అగస్టిను బోధించాడు. అందువల్ల, దివ్య సత్ప్రసాదం కేవలం ఆరాధించబడవలసిన ఒక సంస్కారం మాత్రమే కాదు; అది జీవించవలసిన ఒక కర్తవ్యం. దాతృత్వం, క్షమాపణ, త్యాగం మరియు సేవ ద్వారా ఇతరుల కోసం విరవబడిన రొట్టెగా మారడానికి మనం పిలువబడ్డాము. సాంకేతికత, వ్యక్తివాదం మరియు ఏకాంతం ద్వారా నానాటికీ రూపుదిద్దుకుంటున్న ప్రపంచంలో, మానవత లేదా మనిషి తన ఆత్మను ఎన్నటికీ కోల్పోకూడదని “మాగ్నిఫికా హుమానితాస్” హెచ్చరిస్తుంది. మానవ గౌరవాన్ని – ఉత్పాదకత, సామర్థ్యం లేదా డిజిటల్ గుర్తింపుకు కుదించలేము. త్రిత్వ దేవునికి మరియు ఆయన ప్రజలకు మధ్య ఉన్న సహవాసాన్ని ప్రతిబింబించే "ప్రేమ నాగరికత"ను నిర్మించాలని ఈ విశ్వ లేఖ క్రైస్తవ సంఘానికి, సమాజానికి పిలుపునిస్తుంది.

 

మానవ వికాసం ఆత్మస్థైర్యంలో కాకుండా ఆత్మత్యాగం మరియు త్యాగపూరిత ప్రేమలో ఉందని “మాగ్నిఫికా హుమనితాస్” (మహోన్నతమైన మానవాళి) మనకు గుర్తు చేస్తుంది. అటువంటి ప్రేమకు దివ్య సత్ప్రసాదం అత్యున్నత పాఠశాల. ఈ సంస్కారంలో, క్రీస్తు ప్రపంచ జీవనం కోసం తనను తాను పూర్తిగా అర్పించుకుంటున్నాడు మరియు అదే ఆత్మత్యాగ నమూనాను అనుకరించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాడు. దివ్య సత్ప్రసాద పీఠo చుట్టూ సమావేశమైన కుటుంబాలు సహవాసం, కృతజ్ఞత, క్షమాపణ మరియు పరస్పర సేవా భాషను నేర్చుకోవాలి. ఈ విధంగా దివ్య సత్ప్రసాదం కుటుంబ ఐక్యతకు పునాదిగానూ, ఇంటిలో జీవన, ప్రేమ సంస్కృతికి మూలంగానూ మారుతుంది.

 

ఆధిపత్యం, సాంకేతిక విజయం, ఆర్థిక విజయం లేదా రాజకీయ అధికారం ద్వారా మాత్రమే కాకుండా, సత్యం, సంఘీభావం మరియు సహవాసంలో పాతుకుపోయిన సంబంధాల ద్వారానే మానవాళి తన పూర్తి సామర్థ్యాన్ని చేరుకుంటుందని Magnifica Humanitas (మహోన్నతమైన మానవాళి) బోధిస్తుంది. నిజమైన గొప్పతనం ఒకరి వద్ద ఉన్నదానిలో కాకుండా వారు ఇచ్చేదానిలో; పోటీ తత్త్వంలో కాకుండా సహవాసంలో; బహిష్కరణలో కాకుండా భాగస్వామ్యంలో ఉందని మన మానవాళి కనుగొనాలి. మానవాళి భవిష్యత్తు దేవునిలో ఐక్యమైన ఒకే కుటుంబంగా మారడంలోనే ఉందని దివ్య సత్ప్రసాద క్రీస్తు వెల్లడిస్తున్నారు. అదే విధంగా నేటి పోపుగారి విశ్వ లేఖ పిలుపు నిస్తుంది.

 

“ప్రభువు మాకు శ్రేష్ఠమైన గోధుమలను తినిపించాడు; బండ నుండి వచ్చిన తేనెతో మమ్మల్ని త్రిప్తి పరిచాడు”

 

 

“ప్రేమ సహవాసములోనికి పిలువబడినవారు...” నిర్గ 34:4b-6,8-9; 2 కొరింథీ 13:11-13; యోహా 3:16-18 (A/ అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వము)

 

“ప్రేమ సహవాసములోనికి పిలువబడినవారు...”

 

నిర్గ 34:4b-6,8-9; 2 కొరింథీ 13:11-13; యోహా 3:16-18 (A/ అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వము)

 

యేసు బాప్తిస్మము: తండ్రి స్వరము వినబడెను, కుమారుడు యొర్దానులో నిలచెను, మరియు పరిశుద్ధాత్మ పావురము వలె దిగి వచ్చెను.

 

ఈ వారం మనము సాధారణ కాలపు ఆరాధనా కాలానికి తిరిగి వస్తున్నాము. నేటి త్రిత్వైక  ఆదివారమున, ముగ్గురు వ్యక్తులలో ఒకే ఒక్క దేవుని పరిశుద్ధ త్రిత్వపు మర్మమును మనము జరుపుకుంటున్నాము. దైవీక త్రిత్వము అనేది కేవలం అధ్యయనం చేయవలసిన సిద్ధాంతము మాత్రమే కాదు, అది జీవించవలసిన ప్రేమ మర్మము. మన క్రైస్తవ జీవితము త్రిత్వపు నామమున ప్రారంభమవుతుంది. బాప్తిస్మమునందు మనము “తండ్రి, కుమార, పరిశుద్ధాత్మ నామమున” బాప్తిస్మము పొందుకున్నాము (మత్త 28:19). పరిశుద్ధ గ్రంథము త్రిత్వమును క్రమముగా బయలుపరచుచున్నది. తండ్రి దేవుడు యెహోవా, సృష్టికర్త; కుమారుడైన రక్షకుడు యేసు; మరియు  సంఘమును సత్యములోనికి నడిపించునది పరిశుద్ధాత్మదేవుడు (యోహా 16:13-15).

 

తండ్రి కుమారుణ్ణి ప్రేమిస్తున్నాడు. కుమారుడు తండ్రికి విధేయుడు. పరిశుద్ధాత్మ వారిని పరిపూర్ణ ప్రేమలో ఏకం చేయును. దైవ త్రిత్వ సిద్ధాంతం క్రైస్తవ విశ్వాసానికి కేంద్రమైన మర్మం. ముగ్గురిలో ఒకే దైవిక సారం ఉన్నప్పటికీ ముగ్గురు విభిన్న వ్యక్తులుగా ఉన్నారని సత్యోపదేశ సంక్షేమం మనకు   బోధిస్తుంది (CCC 253). తండ్రి అజన్ముడు, కుమారుడు తండ్రి నుండి నిత్యముగా జన్మించెను, మరియు పరిశుద్ధాత్మ తండ్రికుమారుల నుండి ఉద్భవించెను. అయినప్పటికీ వారు వారి వారి మహిమలోనూ, వైభవంలోనూ మరియు నిత్యత్వంలోనూ సరి సమానులు.

 

అందువల్ల, దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడిన మానవాళి కూడా సహవాసంలోనూ ఐక్యతలోనూ  సరి సమానంగా జీవించడానికి పిలువబడింది. అందుకే త్రిత్వం మనకు దైవం ఒంటరితనం కాదని, అది ఒక సన్నిహిత సహవాసమని గుర్తుచేస్తుంది. ప్రేమకు సంబంధం అవసరం. అందువల్ల, విశ్వ  సృష్టికి ముందే దేవునిలోని ప్రేమ ఉనికి మనకు సువార్తలో కన్పిస్తుంది. అందుకే పునీత అగస్టిను “మీరు ప్రేమను చూస్తే, మీరు త్రిత్వాన్ని చూస్తారు” అని అన్నాడు. తండ్రి తనను తాను కుమారునికి పూర్తిగా ఇచ్చుకున్నాడు; కుమారుడు తనను తాను తండ్రికి ఇచ్చుకున్నాడు; మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఆ  ప్రేమకు బంధంగా నిలిచింది. అందువల్లనే నిజమైన క్రైస్తవ జీవితం అంటే ఆత్మ సమర్పణ, త్యాగం, క్షమాపణ మరియు ఐక్యత అని మనకు సత్య తిరుసభ నేర్పిస్తుంది.

 

పునీత పాట్రిక్ ఈ త్రిత్వ రహస్యాన్ని ఒకే కాండం నుండి ఉద్భవించిన  కొమ్మలోని మూడు ఆకులుగా  అర్థం చేసుకున్నాడు. కాండంలోని మూడు ఆకులు విభిన్నమైన  అయినప్పటికీ మొక్క ఒక్కటే. ఇది భిన్నత్వంలో ఏకత్వం. దేవునిలో పరిపూర్ణంగా సహజీవనం చేయడం. క్రైస్తవ కుటుంబం ఈ త్రిత్వ జీవనాన్ని ప్రతిబింబించ పిలువబడింది. స్వార్థ స్థానంలో ప్రేమ వచ్చినప్పుడు, కోపాన్ని క్షమాపణ అధిగమించినప్పుడు, ప్రార్థన హృదయాలను ఏకం చేసినప్పుడు ఒక కుటుంబం పవిత్రంగా ఎదుగుతుంది. తండ్రి సంరక్షణ, కుమారుని విధేయత, త్యాగం, మరియు పరిశుద్ధాత్మ శాంతి ప్రతి క్రైస్తవ గృహంలో కనిపించాలి (CCC 2205).

 

ఎవరూ ఒంటరిగా జీవించడానికి పుట్టలేదని త్రిత్వం మనకు బోధిస్తుంది. ఐక్యత అంటే ఏకరూపత కాదు. ప్రతి సభ్యుడు ప్రత్యేకమైనవాడే, అయినప్పటికీ అందరూ ప్రేమతో/లో బంధించబడి ఉన్నారు. తల్లిదండ్రులు, పిల్లలు మరియు తాతముత్తాతలు పరస్పర గౌరవానికి, సహనానికి మరియు ప్రార్థనకు సాక్షులుగా మారాలి. సంఘమే త్రిత్వానికి ప్రతిరూపంగా నిలవాలి. క్రైస్తవులు ఐక్యతతో, సేవతో మరియు ప్రేమతో జీవించినప్పుడు, యేసు ప్రార్థించినట్లుగా, “వారందరూ ఏకమైయుండవలెను” (యోహా 17:21) అన్న దానిని లోకం దేవుని సన్నిధిని చూస్తుంది. సంఘంలో ఐక్యత కేవలం సంస్థాగతమైనది కాదు. అది త్రిత్వంలో పాతుకుపోయిన ఆధ్యాత్మిక సహవాసం. త్రిత్వైక ప్రేమకు ఒక సజీవ చిహ్నంగా మారుతుంది.

 

"సంఘం దాని మూలం కారణంగా ఏకమై ఉంది: ఈ మర్మానికి అత్యున్నత ఉదాహరణ మరియు మూలం, వ్యక్తుల త్రిత్వంలో ఒకే దేవుని ఐక్యత" (CCC 813)