మెస్సీయ యుగాన్ని చూడండి! యెషయా 56:1.6-7; రోమా 11:13-15.29-32; మత్తయి 15:21-28 (A /20)

మెస్సీయ యుగాన్ని చూడండి!

 

యెషయా 56:1.6-7; రోమా 11:13-15.29-32; మత్తయి 15:21-28 (A /20)

 

“సకల జనులారా! మన ప్రాణములకు జీవమిచ్చిన మన దేవుణ్ణి స్తుతించుడి. హల్లెలూయా”.

 

ఒక కనానీయురాలు యేసును సమీపించి, “ప్రభువా! దావీదు కుమారుడా! నన్ను  కరుణించు!” అని మొరపెట్టుకుంది (మత్త 15:22). ఆమె ఒక పరదేశి. బయటి వ్యక్తి. మరియు ఇశ్రాయేలులో గుర్తింపు పొందిన మతపరమైన హోదా లేని ఒక సాధారణ స్త్రీ. అయినప్పటికీ ఆమె వెళ్ళిపోవడానికి నిరాకరించింది. ఆమె తన కుమార్తె కోసం వేడుకుంటూనే ఉంది. చివరకు యేసు, “అమ్మా, నీ విశ్వాసము గొప్పది! నీ కోరిక ప్రకారమే నీకు జరుగును గాక” అని అన్నాడు (మత్త 15:28). ఇది కేవలం స్వస్థత గురించిన కథ కంటే ఎక్కువే! ఇది విశ్వాసానికి ఒక పరీక్ష మరియు ప్రత్యక్షత. ఇది నాలుగు అంశాలను తెలియజేస్తుంది మనకు.

 

మొదట, కనానీయురాలి మొర పట్ల యేసు మౌనంగా, దూరంగా  ఏమి పట్టనట్లుగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తాడు. ఈ నిర్లక్ష్యపూరితమైన క్షణం తిరస్కారం కాదు. కానీ విశ్వాసానికి ఒక పరీక్ష. అది ఆమె పట్టుదలను బహిర్గతం చేస్తుంది. మరియు ఒక లోతైన సత్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది. విశ్వాసం పరిపక్వం చెందడానికి ముందు కొన్నిసార్లు మౌన పోరాటం గుండా వెళ్ళాలి. రెండవదిగా, ఈ సంఘటన ద్వారా, యేసు తాను నిజంగా ఎవరో అన్న విషయాన్ని క్రమంగా వెల్లడిస్తాడు. ఆయన సొంత ప్రజలలో చాలామంది ఆయనను పూర్తిగా గుర్తించకముందే, ఆ స్త్రీ ఆయనను "దావీదు కుమారుడు" అని, ఒక మెస్సీయ బిరుదుతో సంబోధిస్తుంది కదా! ఆమె విశ్వాసం, జాతి లేదా దేశ సరిహద్దులచే పరిమితం చేయలేని కరుణ గల మెస్సీయగా యేసును వెల్లడి చేసే క్షణంగా మారుతుంది.

 

మూడవదిగా, ఆ స్త్రీ పట్టుదల నిజమైన విశ్వాసానికి ఒక నమూనాగా నిలుస్తుంది. అడ్డంకులు, నిశ్శబ్దం లేదా ఆలస్యం ఎదురైనప్పటికీ ఆమె వెనుకాడలేదు. మెస్సీయ యుగం ప్రజలందరి పట్ల నిష్కాపట్యం, పట్టుదల మరియు దేవుని కరుణపై నమ్మకంతో కూడి ఉంటుందని ఆమె విశ్వాసం చూపిస్తుంది. ఆమెలో -  దేవుని రక్షణ పరిమితం కాదని, విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరికీ విస్తరించబడిందని మనం గ్రహిస్తున్నాము. చివరగా, ఈ సువార్త మనకు ఒక సవాలుగా మారుతుంది. క్రీస్తు శిష్యులుగా, మనం కేవలం విశ్వసించడానికే కాక సాక్ష్యమివ్వడానికి కూడా పిలువబడ్డాము. మన విశ్వాసం కరుణ, న్యాయం, క్షమాపణ మరియు సేవలో కనబడాలి.

 

ప్రవక్త యెషయా ఈ విశ్వవ్యాప్త దృక్పథాన్ని : “నా మందిరము సమస్త జనులకు ప్రార్థన మందిరము అనబడును” (యెష 56:7) అని ప్రకటిస్తున్నాడు. మానవాళి అంతా దేవుని రక్షణ ప్రణాళికలో సమకూర్చబడటమే మెస్సీయ యుగపు ముఖ్య లక్షణం. దేవుని రక్షణ ఏ ఒక్క జాతి, దేశం, సంస్కృతి లేదా సామాజిక వర్గానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు. అందువల్ల కనానీయురాలు మెస్సీయ యుగానికి ఒక సూచనగా నిలుస్తుంది. మన విశ్వాసం నిలకడగా ఉండి, క్రీస్తును బయలుపరచి, ఆయన రాజ్యానికి సజీవ సాక్షిగా నిలుచును గాక.

 

“దేవునికి భయపడేవారలారా, వచ్చి వినండి. ఆయన నా ప్రాణానికి ఏమి చేశాడో నేను మీకు చెబుతాను, హల్లెలూయా.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

బలమైన గాలులు—ధైర్యం తెచ్చుకోండి. భయపడవద్దు 1 రాజులు 19:9a, 11-13a; రోమా 9:1-5; మత్తయి 14:22-33 (19 / A)

 

 

బలమైన గాలులు—ధైర్యం తెచ్చుకోండి. భయపడవద్దు

 

1 రాజులు 19:9a, 11-13a; రోమా 9:1-5; మత్తయి 14:22-33 (19 / A)

 

“…మనుష్యుడు నీవు అతనికి ఇచ్చిన ఘనతను పోగొట్టుకొనెను. అతడు పాపము చేసినందున దానిని పోగొట్టుకొనుటకు అర్హుడై యుండెను” (పునీత కేథరీన్ ఆఫ్ సీయేనా)

 

యేసు శిష్యులు ఒక భయంకరమైన సముద్ర తుఫానులో చిక్కుకున్నారు. బలమైన గాలులు వారి పడవను బలంగా తాకాయి. భయం వారిని ముంచివేసింది. అంతా కోల్పోయినట్లు వారు భావించారు. అప్పుడు యేసు నీళ్ల మీద నడుస్తూ వచ్చి, “ధైర్యం తెచ్చుకోండి. ఇది నేనే. భయపడవద్దు” అని అభయ మివ్వడం మనం  నేటి సువార్తలో (మత్త 14:27)  విన్నాం. తుఫానును శాంతపరచడానికి ముందు, యేసు మొదట వారి హృదయాలను శాంతపరిచాడు కదా! ఆయన సన్నిధి వారికి గొప్ప బలంగా మారింది. నేడు మన ప్రపంచం అనేక బలమైన గాలులవల్ల వణుకుతుంది, కదిలించబడుతోంది. యుద్ధం, హింస, అధికార దుర్వినియోగం, విచ్ఛిన్నమైన కుటుంబాలు, వలసలు, ఒంటరితనం, ఆందోళన మరియు నిరాశ వంటి గాయాల తుఫాను గాలులు ఉన్నాయి. మనం కనిపించని ఈ తుఫాను గాలుల గాయాలను మోస్తున్నా౦. శిష్యుల వలె, మనం  నిస్సహాయంగా, ఒంటరిగా నడి సముద్ర తుఫాను గాలులలో చిక్కుకున్నట్లు భావిస్తున్నా౦.

 

 చాలా మంది అంతులేని పనిభారం, ఉద్యోగాలు కోల్పోతామనే భయం, ఆర్థిక అభద్రత, మరియు ప్రజల జీవితాల కంటే లాభాలకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలనే కార్పొరేటు ఒత్తిడితో సతమతమవుతున్నారు. లాభం కాదు, మానవ వ్యక్తే “సమస్త ఆర్థిక సామాజిక జీవితానికి మూలం, కేంద్రం మరియు ఉద్దేశ్యం" అని రెండవ వాటికను మహాసభ మనకు గుర్తుచేస్తుంది (GS 63). ప్రపంచవ్యాప్తంగా మనం యుద్ధాలు, అవినీతి, మానవ హక్కుల ఉల్లంఘనలు, మతపరమైన హింస, వివక్ష, బలవంతపు వలసలు మరియు పెరుగుతున్న అసమానతలను చూస్తున్నాము. ఈ తుఫానులు తరచుగా సమాజంలోని అత్యంత బలహీన వర్గాల వారిపైనే మొదట విరుచుకుపడుతున్నాయి.

 

ప్రపంచంలోని అనేక ప్రాంతాలలో, మానవ జీవితాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా అంతం చేయడాన్ని—అది పుట్టుకకు ముందు అయినా, జీవిత చరమాంకంలో అయినా, లేదా ఇతర బలహీన పరిస్థితులలో అయినా—బాధకు ఆమోదయోగ్యమైన పరిష్కారంగా పరిగణించాలనే ఒత్తిళ్లు పెరుగుతున్నాయి. దీన్ని నీవు గ్రహిస్తున్నావా? అదే సమయంలో, పాఠ్యప్రణాళికలోని కొన్ని అంశాలు తమ కుటుంబాలలో నేర్పిన నైతిక, సాంస్కృతిక, లేదా మతపరమైన విలువలతో విభేదించే విద్యా వాతావరణాలలో సర్దుకుపోవడానికి చాలా మంది తల్లిదండ్రులు మరియు విద్యార్థులు ఇబ్బంది పడుతున్నారని గ్రహిస్తున్నావా? బడి/ కాలేజిల్లో పాఠాలు మానవ నైతిక విలువలకు దురమౌతున్నాయని గ్రహిస్తున్నావా? దీనివల్ల యువత తాము ఇంట్లో పొందిన సంప్రదాయాలకూ, సమాజంలో ఎదుర్కొనే అనేక పోటీ భావాలకూ మధ్య చిక్కుకుపోతున్నారు. సత్యాన్ని, మానవ గౌరవాన్ని రెండింటినీ గౌరవిస్తూ, సంపూర్ణ వ్యక్తిని—అంటే మనస్సు, సరైన మనస్సాక్షి, మరియు హృదయాన్ని—రూపొందించే విద్యను సత్య తిరుసభ ప్రోత్సహిస్తుందని మనం మర్చిపోకూడదు.

 

ప్రవక్తయైన ఏలీయా – గాలిలో, భూకంపంలో, మరియు అగ్నిలో దేవుడు వస్తాడని ఆశించాడు. దానికి బదులుగా, దేవుడు మృదువైన స్వరంతో వచ్చాడు (1 రాజు 19:12). దేవుడు ఇప్పటికీ తన వాక్యం ద్వారానూ, మన మనస్సాక్షి ద్వారానూ, మరియు పరిశుద్ధుల సాక్ష్యం ద్వారా నిశ్శబ్దంగా మాట్లాడుతూ అభయమిస్తున్నాడు. యేసు ఆజ్ఞ, “ధైర్యము తెచ్చుకొనుము,” అనేది గ్రీకు పదం θαρσεῖτε (థార్సైట్) నుండి వచ్చింది. దీని అర్థం “నమ్మకంగా ఉండుము; నిరుత్సాహపడకుము.” హెబ్రీ పదం אֱמוּנָה ('ఎమునా) అంటే స్థిరమైన మరియు నమ్మకమైన విశ్వాసం. పేతురు తన దృష్టిని క్రీస్తుపై ఉంచినంత వరకూ నీటిపై సురక్షంగానడిచాడు. ఎపుడైతే సముద్రపు గాలి వైపు చూస్తూ తనలో శంకించాడో, మునిగిపోవడం ప్రారంభించాడు. మన విషయంలో కూడా ఇది నిజమే!

 

మనం కేవలం భయం, గందరగోళం, లేదా మన చుట్టూ ఉన్న ఒత్తిళ్లపై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తే, మనం నిరీక్షణను కోల్పోతాము. కానీ మనం క్రీస్తుపై దృష్టి నిలుపితే, ఏ తుఫాను కూడా మనల్ని ఆయన ప్రేమ నుండి వేరు చేయలేదు. ఈ దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని మనం స్వకరిస్తున్నప్పుడు, మన జీవితాల్లోని ప్రతి బలమైన గాలివంటి — మన వ్యక్తిగత పోరాటాలు, కుటుంబ సమస్యలు, సామాజిక సంఘర్షణలు, నైతిక సవాళ్లు, మరియు భవిష్యత్తు గురించిన అనిశ్చితులను—ప్రభువుకు అప్పగిద్దాం. ప్రతి మానవ జీవితపు గౌరవాన్ని కాపాడటానికి, తమ పిల్లలను జ్ఞానంతో, ప్రేమతో పెంచడంలో కుటుంబాలకు అండగా నిలవడానికి, బాధపడేవారికి తోడుగా నిలబడటానికి, మరియు కల్లోలభరితమైన ప్రపంచంలో ధైర్యానికి, నిరీక్షణకు చిహ్నాలుగా మారడానికి క్రీస్తు మనలను బలపరచుగాక!

 

“ప్రభువు తన మాటలన్నిటిలో నమ్మకమైనవాడు. తన కార్యాలన్నిటిలో ప్రేమగలవాడు. హల్లెలూయా”.

దేవుని జ్ఞానం—సంపాదకులుగా మారడానికే మన దైనందిన ఆహారం యెషయా 55:1-3; రోమా 8:35,37-39; మత్తయి 14:13-21 (18/ A)

 

దేవుని జ్ఞానం—సంపాదకులుగా మారడానికే మన దైనందిన ఆహారం

 

యెషయా 55:1-3; రోమా 8:35,37-39; మత్తయి 14:13-21 (18/ A)

 

“ప్రభువు భూమి నుండి రొట్టెను, మనిషి హృదయాన్ని సంతోషపెట్టడానికి ద్రాక్షారసాన్ని పుట్టించాడు. హల్లెలూయా.

 

నేటి సువార్తలో, యేసు ఐదు రొట్టెలు మరియు రెండు చేపలతో ఐదువేల కంటే ఎక్కువ మందికి ఆహారం పెట్టాడు (మత్త 14:13-21) అని విన్నాము. శిష్యులు ఆకలితో ఉన్న జనసమూహాన్ని చూసి వారిని పంపించివేయమని సూచించారు. కానీ యేసు “మీరే వారికి తినడానికి ఏదైనా ఇవ్వండి” (మత్త 14:16) అని సవాలుతో కూడిన ఆజ్ఞతో స్పందించాడు. ఈ మాటలు కేవలం శిష్యులకే కాదు, ప్రతి క్రైస్తవునికి వర్తిస్తాయి. ఈ అద్భుతం కేవలం రొట్టెలను గుణించడం కన్నా మించినదే! తన ప్రజలు కేవలం ఆహారాన్ని స్వీకరించడమే కాకుండా, ఇతరులను పోషించే ప్రజలుగా మారాలని భగవంతుడు కోరుకుంటున్నాడని ఇది వెల్లడిస్తుంది. దేవుడు మనల్ని యాచకులుగా కాదు, సంపాదనపరులుగా మారమని పిలుస్తున్నాడు యేసు. జ్ఞానం ద్వారా తమకు, తమ కుటుంబాలకు, మరియు సమాజానికి పోషణ అందించగల స్త్రీపురుషులుగా ఉండమని ఆయన పిలుస్తున్నాడు.

 

“రండి... కాసులు లేకనే తృప్తిగా తినండి” (యెష 55:1-3) అని ప్రతి ఒక్కరినీ యెహోవ ఆహ్వానిస్తున్నాడు. మానవాళి లోతైన ఆకలి కేవలం ఆహారం కోసం కాదు, జ్ఞానం కోసం. హీబ్రూ పదం חָכְמָה (ḥokmāh) అంటే “నైపుణ్యం”, “సామర్థ్యం” మరియు సరైన జీవన విధానంలో వ్యక్తమయ్యే “జ్ఞానం” అని అర్థం. దేవుని జ్ఞానం నిజాయితీగా పనిచేసే, న్యాయమైన నిర్ణయాలు తీసుకునే మరియు మెరుగైన సమాజాన్ని నిర్మించే బాధ్యతాయుతమైన వ్యక్తులను తీర్చిదిద్దుతుంది. యేసు , “మనుష్యుడు కేవలం రొట్టెతోనే జీవించడు, కానీ దేవుని నోటి నుండి వచ్చే ప్రతి మాటతో జీవిస్తాడు” (మత్త. 4:4) అని మనకు గుర్తుచేస్తున్నాడు. దేవుని వాక్యం మన చేతులను నింపకముందే మన మనస్సులను పోషిస్తుంది. అదేవిధంగా, గ్రీకు పదం ἄρτος (artos) అంటే  “రొట్టె”.  కేవలం ఆహారాన్ని మాత్రమే కాకుండా జీవితాన్ని, నాణ్యమైన పనిని మరియు దేవుని ఉదారమైన ఏర్పాటును కూడా ఈ మాట సూచిస్తుంది. అంటే దేవుని జ్ఞానంతో పోషించబడిన వారు ఇతరులను పోషించగల సామర్థ్యాన్ని పొందుతారు.

 

సద్గుణాలను ఆచరించడం ద్వారానే నిజమైన ఆనందం లభిస్తుందని తత్వవేత్త అరిస్టాటిల్ బోధించాడు. దైవకృప మానవ స్వభావాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుందని (gratia non tollit naturam, sed perficit) బోధించడం ద్వారా పునీత థామస్ అక్వినాస్ ఈ అంతర్దృష్టిని మరింత లోతుగా వివరించాడు. దేవుడు మన ప్రయత్నాలకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు. ఆయన వాటిని బలపరిచి, ఇతరుల మేలు కోసం మన ప్రతిభను ఉపయోగించుకునేలా మనకు వీలు కల్పిస్తాడు. పని ద్వారా ప్రజలు తమ కుటుంబాలను పోషించుకుంటారని, సమాజానికి సేవ చేస్తారని, మరియు దేవుని సృష్టి కార్యంలో పాలుపంచుకుంటారని రెండవ వాటికను మహా సభ బోధిస్తుంది (Gaudium et Spes, 67). అందువల్ల, కథోలిక  సామాజిక బోధన ప్రతి వ్యక్తికి ఆహారం, విద్య, అర్థవంతమైన పని మరియు న్యాయమైన వేతనాల హక్కును సమర్థిస్తుంది. అదే సమయంలో, ఈ హక్కులు శాశ్వతమైన పరాధీనతకు కాకుండా, మానవ గౌరవం, బాధ్యత మరియు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంపొందించడానికి ఉద్దేశించినవని మనకు గుర్తుచేస్తుంది.

 

రొట్టెను లేదా భోజనాన్ని విస్తరింపజేయడానికి ముందు, యేసు, “మీ యొద్ద ఏముంది?” అని శిష్యులను అడిగాడు. దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మన చెంత ఇప్పటికే ఉన్నవాటితోనే ప్రారంభిస్తాడు—అవి మన ప్రతిభ, విద్య, విశ్వాసం మరియు సేవ చేయాలనే సంసిద్ధత. మనం ఈ కానుకలను క్రీస్తు చేతులలో ఉంచినప్పుడు, ఆయన వాటిని అనేకుల ప్రయోజనం కోసం విస్తరింపజేస్తాడు. కొంచెం ఎప్పుడూ యేసు చేతిలో అధికమే అని మనం మర్చి పోకుడదు. ఈ దివ్య సత్ప్రసాదంలో మనం జీవపు రొట్టెను స్వీకరిస్తున్నట్లే, ప్రతిరోజూ దేవుని జ్ఞానాన్ని కూడా కోరుకుందాం. ఆయన జ్ఞానం మనలను మానవ గౌరవాన్ని నిలబెట్టే వారిగా, ఇతరుల హక్కులను కాపాడే వారిగా, మరియు న్యాయం, కరుణ, నిరీక్షణలతో ప్రపంచానికి ఆహారం అందించే పోషకులుగా మార్చుగాక!!

 

“దేవుడు తాను చేసినదంతయు చూచెను. అది మిక్కిలి మంచిదని చెప్పెను. హల్లెలూయా”.

 

 

 

 

దేవుని రాజ్యంలో “నిన్ను నీవుగా” మలచుకో 1 రాజులు 3:5, 7-12; రోమా 8:28-30; మత్తయి 13:44-52 (17 /A)

 

దేవుని రాజ్యంలో “నిన్ను నీవుగా” మలచుకో

 

1 రాజులు 3:5, 7-12; రోమా 8:28-30; మత్తయి 13:44-52 (17 /A)

“మీరు ఏ కొలతతో కొలుతురో ఆ కొలతతోనే మీకును కొలువబడును."

 

నేటి సువార్తలో, యేసు పరలోక రాజ్యాన్ని పొలంలో దాచబడిన నిధితోను మరియు అమూల్యమైన ముత్యంతోను పోల్చాడు. ఈ రెండు ఉపమానలలోనూ, ప్రజలు తమ  అనంతమైన విలువైన దానిని సంపాదించుకోవడానికి సంతోషంగా సమస్తమును త్యజించాలని పిలుపునుస్తున్నాడు. అందుకే నీ జీవితంలో గొప్ప నిధి ఏది? అని యేసు మనల్ని ఒక లోతైన ప్రశ్న అడుగుతున్నాడు. “నిధి” అనే గ్రీకు పదం θησαυρός (థెసౌరోస్). దీని నుండే మనం ఆంగ్లంలో ట్రెజరీ అనే పదాన్ని తీసుకున్నాము. దీని అర్థం కేవలం భౌతిక సంపద మాత్రమే కాదు. అది నువ్వు నీవే!! ఒకరు తన “వ్యక్తి” అనే దానికి  అన్నిటికంటే ఎక్కువగా విలువ ఇచ్చేది. అది గొప్ప నిధి అనే - అధికారం, విజయం లేదా ఆస్తులు కాదని, తనలో ఉన్న “నీవు/నీవే” అని యేసు బోధిస్తున్నాడు. అప్పుడే ప్రతి మానవుడు తన నిజమైన గౌరవాన్ని కనుగొంటాడు.

 

సొలొమోను రాజు ఐశ్వర్యాన్ని గానీ దీర్ఘాయువును గానీ కోరుకోలేదు. కానీ “వినే హృదయాన్ని” కోరుకున్నాడు (1 రాజులు 3:9). לֵב שֹׁמֵעַ (lēb shōmēaʿ) అనే హీబ్రూ పదబంధానికి అక్షరాలా “వినే హృదయం” అని అర్థం. బైబిల్లో, హృదయం అనేది హేతువు, మనస్సాక్షి మరియు నైతిక నిర్ణయాలకు కేంద్రం. వినే హృదయం ఎప్పుడూ తన జీవిత ఎంపికలు చేసుకునే ముందు దేవుని జ్ఞానాన్ని కోరుకుంటుంది. ఫ్రెంచ్ తత్వవేత్త బ్లేజ్ పాస్కల్, “హృదయానికి తన కారణాలు ఉన్నాయి. అవి హేతువుకు తెలియవు” అని వ్రాసాడు. ప్రేమ, న్యాయం, తనలోని “స్వయం”/“స్వయం ప్రతిపత్తి” వంటి లోని లోతైన సత్యాలను డబ్బుతో గానీ సాంకేతికతతో గానీ కొలవలేమని ఆయన మనకు గుర్తుచేస్తున్నాడు. దేవునికి మరియు ఇతరులకు తెరిచి ఉన్న హృదయం ద్వారా అవి కనుగొనబడతాయి. అందుకే నీవు నీ ఆత్మను అమ్ముకోలేవు.

 

అదేవిధంగా, లియోన్స్‌కు చెందిన పునీత ఐరేనియస్ మానవాళి గురించిన క్రైస్తవ దృక్పథాన్ని ఒక మరపురాని వాక్యం, “సంపూర్ణంగా జీవించే మానవుడే దేవుని మహిమ” (అడ్వర్సస్ హేరేసెస్, IV, 20, 7) అని వ్యక్తపరిచాడు. సంపూర్ణంగా జీవించడం అంటే దేవుడు మనల్ని ఎలా ఉండాలని సృష్టించాడో, అలా సత్యం, న్యాయం మరియు ప్రేమతో జీవించడం. అందువల్ల దేవుని రాజ్యం కేవలం భవిష్యత్తు గమ్యం కాదు. మానవ గౌరవాన్ని గౌరవించి, పోషించినప్పుడల్లా అది ప్రారంభమవుతుంది. క్యాథలిక్ సామాజిక బోధన ఖచ్చితంగా ఇదే ప్రకటిస్తుంది. ప్రతి వ్యక్తి దేవుని స్వరూపంలో మరియు పోలికలో సృష్టించబడ్డాడు (ఆది 1:26–27). అందువల్ల, ప్రతి మానవుడు ఉల్లంఘించలేని గౌరవాన్ని మరియు ప్రాథమిక హక్కులను కలిగి ఉంటాడు. జీవించే హక్కు, మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛ మరియు ఆలోచనా, భావప్రకటనా స్వేచ్ఛ హక్కు, విద్యా హక్కు, అర్థవంతమైన పని మరియు న్యాయమైన వేతనాలు పొందే హక్కు, మరియు సమాజంలో పాల్గొనే హక్కు. ఇవి ప్రభుత్వాలు ప్రసాదించిన ప్రత్యేక హక్కులు కావు. అవి మనకు దేవుడిచ్చిన గౌరవం నుండి ఉద్భవించాయి. ఈ హక్కు కోసమే ఢిల్లీలో నేడు ప్రపంచవ్యాప్తి చెందుతున్న యువత జంతర్ మంతర్(జెన్ జి)  మండటం పోరాడుతున్నట్లే ఉంది. సత్య తిరుసభ  బోధించినట్లుగా, “మానవ ‘వ్యక్తి’ గౌరవం దేవుని స్వరూపంలో మరియు పోలికలో అతని సృష్టిలో పాతుకుపోయింది” (CCC 1700).

 

మన లోకం తరచుగా జ్ఞానం కంటే సంపదకు, కరుణ కంటే వినియోగానికి, మరియు సేవ కంటే విజయానికి విలువనిస్తుంది. యేసు ఈ ప్రాధాన్యతలను తలక్రిందలు చేస్తాడు. సర్వస్వం త్యాగం చేయదగిన నిధి, మన దగ్గర ఉన్నది కాదు. కానీ మనం ఎలా మారుతామో అదే. ఒక సమాజం ఎత్తైన భవనాలను కలిగి ఉన్నప్పుడు కాదు. కానీ నిజాయితీ, కరుణ, న్యాయం, గౌరవం గల, మరియు సామూహిక శ్రేయస్సుకు కట్టుబడి ఉండే స్త్రీపురుషులను తీర్చిదిద్దినప్పుడు మాత్రమే నిజంగా సంపన్నమవుతుంది. నీవు  ఏ నిధిని వెతుకుతున్నావు? అది తాత్కాలిక విజయమా, లేక క్రీస్తులో మీరుగా మారడమనే శాశ్వతమైన నిధియా? మనం మొదట దేవుని రాజ్యాన్ని వెదకినప్పుడు, మనం మన స్వంత జీవితాలను మార్చుకోవడమే కాకుండా, ప్రతి వ్యక్తి యొక్క గౌరవం గౌరవించబడే మరియు ప్రతి మానవ జీవితం ఆదరించబడే కుటుంబాలను, సంఘాలను మరియు దేశాలను కూడా నిర్మిస్తాము. నిజమైన నిధిని వెదకడానికి, వినే హృదయాన్ని (lēb shōmēaʿ) పెంపొందించుకోవడానికి, మరియు దేవుని రాజ్యం అనే నిధికి (thēsauros) అన్నిటికంటే ఎక్కువ విలువనివ్వడానికి దివ్య సత్ప్రసాదం మనలను బలపరచుగాక!!!

 

సంపూర్ణ జ్ఞానంతో ఒకరికొకరు బోధించుడి, ఉపదేశించుడి.

 

విరిగిన లోకంలో సహనం, కరుణ, నిరీక్షణ: జ్ఞాన గ్రంథము 12:13, 16-19; రోమా 8:26-27; మత్తయి 13:24-43 ( A/ 16)

 

విరిగిన లోకంలో సహనం, కరుణ, నిరీక్షణ

 

జ్ఞాన గ్రంథము 12:13, 16-19; రోమా 8:26-27; మత్తయి 13:24-43 ( A/ 16)

 

నేటి సువార్త జీవిత వాస్తవిక చిత్రాన్ని అందిస్తుంది. యేసు ఒక రైతు గురించి ఉపమానం చెబుతున్నాడు. అతను తన పొలంలో మంచి విత్తనాలు విత్తాడు, కానీ రాత్రి సమయంలో ఒక శత్రువు గోధుమల మధ్య కలుపు విత్తాడు (మత్త 13:24-30). సేవకులు ఆ కలుపును చూసినప్పుడు, వారు వెంటనే వాటిని పెకిలించాలని అనుకున్నారు. కానీ యజమాని, “కోత కాలం వరకు రెండింటినీ కలిసి పెరగనివ్వండి” అని బదులిచ్చాడు. ఈ ఉపమానం మన జీవితాల వాస్తవికతను ప్రతిబింబిస్తుంది. మనం మంచి మరియు చెడు పక్కపక్కనే ఉన్న ప్రపంచంలో జీవిస్తున్నాము. మన అంతరంగంలోనూ మనం అదే సంఘర్షణను అనుభవిస్తున్నాము. దేవుడు చెడును వెంటనే ఎందుకు నాశనం చేయడు? జ్ఞాన గ్రంథం ఈ ప్రశ్నకు సమాధానంగా  “నీవు బలమునకు అధిపతివైయుండియు, కరుణతో తీర్పు తీరుస్తావు” (జ్ఞాన  12:18) అన్న వాక్యాన్ని అందిస్తుంది.“కరుణ” అని అర్థం వచ్చే హీబ్రూ పదం רַחֲמִים (raḥamim), “గర్భం” అని అర్థం వచ్చే רֶחֶם (reḥem) నుండి వచ్చింది. అందువల్ల దేవుని కరుణ, తన బిడ్డను మోసే తల్లి సున్నితమైన, ప్రాణదాత అయిన ప్రేమ వంటిదిగా మనం గ్రహిస్తున్నాము. ఆయన సహనం - నాశనం చేయాలనే కోరిక నుండి కాకుండా, పునరుద్ధరించాలనే ఆయన కోరిక నుండి పుడుతుంది.

 

యేసు అందించే సత్యాన్ని μακροθυμία (మాక్రోథైమియా) అనే గ్రీకు పదం ద్వారా వెల్లడిస్తున్నాడు సువార్తికుడు మత్తయి. ఇది μακρός (మాక్రోస్), అంటే “దీర్ఘం,” మరియు θυμός (థైమోస్), అంటే “కోపం” లేదా “స్వభావం” అనే పదాల నుండి ఏర్పడింది. దీనికి అక్షరాలా “దీర్ఘ స్వభావం కలవాడు” లేదా “కోపాన్ని ఆలస్యం చేసేవాడు” అని అర్థం. దేవుడు ప్రతి వ్యక్తికి పశ్చాత్తాపపడి, పరిశుద్ధతలో ఎదగడానికి ఓపికతో సమయం చేస్తాడు. పదేపదే చేసే మంచి అలవాట్ల ద్వారా సద్గుణం ఏర్పడుతుందని అరిస్టాటిల్ గమనించాడు. ప్రజలు సద్గుణవంతులుగా పుట్టరు. వారు ఓపికతో కూడిన శిక్షణ మరియు స్థిరమైన నైతిక ఎంపికల ద్వారా సద్గుణవంతులుగా మారతారు. యేసు ఉపమానం ఈ జ్ఞానాన్ని ప్రతిధ్వనిస్తుంది. గోధుమలు రాత్రికి రాత్రే పక్వానికి రావు, అలాగే పరిశుద్ధులు కూడా. దేవుడు తక్షణ పరిపూర్ణతను కోరకుండా, మన నైతిక ఎదుగుదలకు ఓపికతో తోడుగా ఉంటాడు.

అదేవిధంగా, పునీత అగస్టిన్ మనకు ఇలా గుర్తుచేస్తున్నారు: “చెడు ఉండకుండా ప్రయత్నించడం కంటే, చెడు నుండి మేలును తీసుకురావడమే మేలని దేవుడు భావించాడు.” దీని అర్థం దేవుడు చెడుకు కారణమవుతాడని కాదు. దానికి బదులుగా, ఆయన తన సంరక్షణలో, బాధను కృపగా, వైఫల్యాన్ని మార్పుగా, మరియు పాపాన్ని కూడా లోతైన పశ్చాత్తాపానికి ఒక అవకాశంగా మార్చగలడు. మానవుడు చేసే అతిపెద్ద చెడు నుండి దేవుడు రక్షణ అనే అత్యున్నతమైన మేలును తీసుకురాగలడనడానికి క్రీస్తు శిలువ గొప్ప ఋజువు. అందువల్ల భక్త పౌలు, “ఆత్మ మన బలహీనతలో మనకు సహాయం చేస్తుంది” (రోమా 8:26) అని మనకు హామీ ఇస్తున్నాడు. దేవుడు మనల్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడు. మన పోరాటాల మధ్యలో సహితం, ఆయన ఆత్మ ఓపికగా మనల్ని క్రీస్తు స్వరూపంలోకి తీర్చిదిద్దుతుంది.

 

ప్రపంచంలో కలుపు మొక్కలు ఎందుకు ఉన్నాయని అడిగే ముందు, మన హృదయాలలోనే అహంకారం, అసూయ, పగ, అప్రామాణికత లేదా ఉదాసీనత వంటి కలుపు మొక్కలు ఉన్నాయేమో అని ప్రశ్నించుకుందాం. దివ్య సత్ప్రసాదం, ప్రార్థన మరియు దైవ వాక్యం ద్వారా, క్రీస్తు మనలో విశ్వాసం, నిరీక్షణ మరియు ప్రేమ అనే గోధుమలను ఓపికతో పండిస్తాడు. మన ప్రపంచానికి హృదయం నుండి ప్రవహించే కరుణ (రహామిమ్) మరియు ప్రజలను వదులుకోని ఓర్పు (మక్రోథిమియా) అత్యవసరంగా కావాలి. కుటుంబాలకు అది అవసరం. సమాజాలకు అది అవసరం. దేశాలకు అది అవసరం. సంఘానికి అది అవసరం. మనం ఈ దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని జరుపుకుంటున్నప్పుడు, ఆయన ఓపికగల కరుణకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుదాం. ఆయన మన హృదయాల నుండి పాపమనే కలుపు మొక్కలను తొలగించి, పరిశుద్ధత అనే గోధుమలను బలపరిచి, అంతిమ కోతకాలం వరకు మనలను తన కరుణకు, నిరీక్షణకు చిహ్నాలుగా చేయును గాక!

 

 

 

 

 

 

 

 

మానవ హృదయమనే నేల యెష 55:10–11; కీర్త 65; రోమా 8:18–23; మత్త 13:1–23 (A/ 15)

 

మానవ హృదయమనే నేల

 

యెష 55:10–11; కీర్త 65; రోమా 8:18–23; మత్త 13:1–23 (A/ 15)

 

ప్రభువా! నేను ప్రతిదినము నిన్ను స్తుతించెదను. హల్లెలూయా.

 

మన విశ్వాసములో ఎంత బలవంతులమైనా లేదా కాకపోయినా సరే, మనందరికీ ఒకే ఉమ్మడి అనుభవం ఉంది. మనం వినే మాటల ద్వారా నిరంతరం ప్రభావితమవుతాము. ప్రోత్సాహకరమైన ఒక్క మాట ఒక వ్యక్తి జీవితాన్ని మార్చగలదు. కఠినమైన మాట సంవత్సరాల తరబడి గాయాన్ని మిగిల్చగలదు. ఆలోచనలకు నాగరికతలను నిర్మించే లేదా నాశనం చేసే శక్తి ఉంది. అసలు ప్రశ్న కేవలం, మనం ఏమి వింటున్నాము అనేది కాదు కానీ మనం విన్నదాన్ని ఎలాంటి హృదయం స్వీకరిస్తుంది అనేది మాత్రమె. యేసు, విత్తనాలను అన్నిచోట్లా చల్లే ఒక రైతు గురించిన ఒక సాధారణ కథను చెబుతున్నాడు (మత్త 13:3–9). కొన్ని విత్తనాలు దారిలో, కొన్ని రాతి నేల మీద, కొన్ని ముళ్ల మధ్య, మరికొన్ని సారవంతమైన నేల మీద పడ్డాయి. ఆశ్చర్యకరంగా, ఈ కథలో విత్తనాల నాణ్యత మీద కాకుండా నేల పరిస్థితి మీద దృష్టి కేంద్రీకరించబడింది. ఒకే విత్తనం వేర్వేరు ఫలితాలను ఇస్తుంది, ఎందుకంటే ప్రతి నేల దానిని వేర్వేరుగా స్వీకరిస్తుంది.

 

మనం దీనిని ఒక మతపరమైన కథగా కాకుండా ఒక మానవ కథగా చదివినప్పటికీ, దీనిలోని జ్ఞానం శాశ్వతమైనది. ప్రతిరోజూ మనం సత్యం, దయ, న్యాయం, కరుణ మరియు ఆశ అనే బీజాలను ఎదుర్కొంటాము. ఈ విలువలు మనలో వృద్ధి చెందుతున్నాయా లేదా అనేది మన మనసులు మరియు హృదయాల విశాలతపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మూసుకుపోయిన మనసు గట్టిపడిన బాట లాంటిది. ఆలోచనారహితమైన బాధ రాతి నేలగా మారుతుంది. అంతులేని పరధ్యానాలు, దురాశ మరియు ఆందోళన మంచిని అణచివేసే ముళ్ళుగా మారతాయి. కానీ వినయమైన మరియు గ్రహణశక్తి గల హృదయం, మంచితనం వర్ధిల్లే సారవంతమైన నేలగా మారుతుంది. ప్రవక్త యెషయా ఇలా అంటాడు, “వర్షమును హిమమును భూమికి నీరు పోసి ఫలవంతం చేసినట్లే, జీవమిచ్చే ప్రతి మాటకు ఫలించే శక్తి ఉంది” (యెష 55:10-11). నిజంగా మంచిది ఏదీ వృధా కాదని ప్రకృతి మనకు బోధిస్తుంది. ప్రతి దయగల కార్యం, సత్యం కోసం చేసే ప్రతి నిజాయితీ గల అన్వేషణ, మరొక వ్యక్తి కోసం చేసే ప్రతి త్యాగం మరింత మానవతా ప్రపంచానికి దోహదపడుతుంది.

 

నూతనపరచబడు నిరీక్షించుటకై సృష్టి అంతయు మూలుగుచున్నదని (రోమా 8:22) చెప్పడం ద్వారా పరిశుద్ధ పౌలు మన దృక్పథాన్ని విస్తృతం చేస్తున్నాడు. నేడు, మన ప్రపంచంలో ఈ మూలుగును మనం  యుద్ధాలు, ఒంటరితనం, పర్యావరణ క్షీణత, విచ్ఛిన్నమైన కుటుంబాలు, పేదరికం, మరియు ప్రజల మధ్య నమ్మకం కోల్పోవడం అనే వాటిలో గుర్తిస్తున్నాము. మన నమ్మకాలతో సంబంధం లేకుండా, న్యాయం, శాంతి, మరియు కరుణ వెల్లివిరిసే ప్రపంచం కోసం మనమందరం ఆరాటపడతాము. యేసు క్రీస్తులో వెల్లడి చేయబడిన దేవుని వాక్యమే ఆ విత్తనం. ఇంకా ఈ విశ్వాసాన్ని పంచుకోని వారి కోసం, నేటి సువార్త ఒక ముఖ్యమైన ఆహ్వానాన్ని అందిస్తోంది: మీ హృదయమనే నేలను సారవంతం చేసుకోండి. వినడానికి, నిజాయితీగా ప్రశ్నించడానికి, సత్యం ఎక్కడ దొరికినా దానిని వెతకడానికి, మరియు మీ నిర్ణయాలకు కరుణ మార్గనిర్దేశం చేయనివ్వడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. “అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, నీ హృదయాన్ని కాపాడుకో, ఎందుకంటే నీవు చేసే ప్రతి పని దాని నుండే ప్రవహిస్తుంది” (సామె 4:23) అని సామెతల గ్రంథం మనకు గుర్తుచేస్తుంది. యేసు ఎప్పుడూ విత్తనాన్ని బలవంతంగా భూమిలో నాటడు. కొన్ని హృదయాలు సిద్ధంగా ఉంటాయని నమ్ముతూ, ఆయన ఉదారంగా విత్తుతాడు. ఆ దృశ్యమే మానవ స్వేచ్ఛ పట్ల గౌరవానికి ఒక పాఠం. సత్యం బలవంతం వల్ల కాదు, నిష్కాపట్యం వల్ల పెరుగుతుంది.

 

మన హృదయాలు సారవంతమైన నేలగా మారితే, మన గృహాలు అవగాహన గల ప్రదేశాలుగా, మన కార్యస్థలాలు సమగ్రత గల సమాజాలుగా మారతాయి మరియు మన సమాజం మరింత న్యాయబద్ధంగా, శాంతియుతంగా మారుతుంది. ప్రేమ ద్వేషాన్ని జయించినప్పుడు, క్షమాపణ ప్రతీకారాన్ని జయించినప్పుడు, మరియు నిరీక్షణ నిరాశను జయించినప్పుడు, యేసు చెప్పిన ఫలం—ముప్పై, అరవై, లేదా నూరంతలు (మత్త 13:23) కనిపిస్తుంది.

 

కాబట్టి ఈ రోజు, మన హృదయం ఎలాంటి నేల అయినప్పటికీ, మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం: నేను ఎలాంటి నేలను? నా జీవితంలో సత్యం, మంచితనం, మరియు ప్రేమ వేళ్ళు నాటుకోవడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నానా? మనలో ప్రతి ఒక్కరం మంచి నేలగా మారుదుము గాక! అక్కడ సత్యం, కరుణ, మరియు నిరీక్షణ అనే విత్తనాలు మానవాళి మేలు కొరకు సమృద్ధిగా ఫలాలను ఇస్తాయి.

 

ప్రభూ! నీ రాజ్యం నిత్యరాజ్యం, హల్లెలూయా.