విరిగిన లోకంలో సహనం, కరుణ, నిరీక్షణ: జ్ఞాన గ్రంథము 12:13, 16-19; రోమా 8:26-27; మత్తయి 13:24-43 ( A/ 16)

 

విరిగిన లోకంలో సహనం, కరుణ, నిరీక్షణ

 

జ్ఞాన గ్రంథము 12:13, 16-19; రోమా 8:26-27; మత్తయి 13:24-43 ( A/ 16)

 

నేటి సువార్త జీవిత వాస్తవిక చిత్రాన్ని అందిస్తుంది. యేసు ఒక రైతు గురించి ఉపమానం చెబుతున్నాడు. అతను తన పొలంలో మంచి విత్తనాలు విత్తాడు, కానీ రాత్రి సమయంలో ఒక శత్రువు గోధుమల మధ్య కలుపు విత్తాడు (మత్త 13:24-30). సేవకులు ఆ కలుపును చూసినప్పుడు, వారు వెంటనే వాటిని పెకిలించాలని అనుకున్నారు. కానీ యజమాని, “కోత కాలం వరకు రెండింటినీ కలిసి పెరగనివ్వండి” అని బదులిచ్చాడు. ఈ ఉపమానం మన జీవితాల వాస్తవికతను ప్రతిబింబిస్తుంది. మనం మంచి మరియు చెడు పక్కపక్కనే ఉన్న ప్రపంచంలో జీవిస్తున్నాము. మన అంతరంగంలోనూ మనం అదే సంఘర్షణను అనుభవిస్తున్నాము. దేవుడు చెడును వెంటనే ఎందుకు నాశనం చేయడు? జ్ఞాన గ్రంథం ఈ ప్రశ్నకు సమాధానంగా  “నీవు బలమునకు అధిపతివైయుండియు, కరుణతో తీర్పు తీరుస్తావు” (జ్ఞాన  12:18) అన్న వాక్యాన్ని అందిస్తుంది.“కరుణ” అని అర్థం వచ్చే హీబ్రూ పదం רַחֲמִים (raḥamim), “గర్భం” అని అర్థం వచ్చే רֶחֶם (reḥem) నుండి వచ్చింది. అందువల్ల దేవుని కరుణ, తన బిడ్డను మోసే తల్లి సున్నితమైన, ప్రాణదాత అయిన ప్రేమ వంటిదిగా మనం గ్రహిస్తున్నాము. ఆయన సహనం - నాశనం చేయాలనే కోరిక నుండి కాకుండా, పునరుద్ధరించాలనే ఆయన కోరిక నుండి పుడుతుంది.

 

యేసు అందించే సత్యాన్ని μακροθυμία (మాక్రోథైమియా) అనే గ్రీకు పదం ద్వారా వెల్లడిస్తున్నాడు సువార్తికుడు మత్తయి. ఇది μακρός (మాక్రోస్), అంటే “దీర్ఘం,” మరియు θυμός (థైమోస్), అంటే “కోపం” లేదా “స్వభావం” అనే పదాల నుండి ఏర్పడింది. దీనికి అక్షరాలా “దీర్ఘ స్వభావం కలవాడు” లేదా “కోపాన్ని ఆలస్యం చేసేవాడు” అని అర్థం. దేవుడు ప్రతి వ్యక్తికి పశ్చాత్తాపపడి, పరిశుద్ధతలో ఎదగడానికి ఓపికతో సమయం చేస్తాడు. పదేపదే చేసే మంచి అలవాట్ల ద్వారా సద్గుణం ఏర్పడుతుందని అరిస్టాటిల్ గమనించాడు. ప్రజలు సద్గుణవంతులుగా పుట్టరు. వారు ఓపికతో కూడిన శిక్షణ మరియు స్థిరమైన నైతిక ఎంపికల ద్వారా సద్గుణవంతులుగా మారతారు. యేసు ఉపమానం ఈ జ్ఞానాన్ని ప్రతిధ్వనిస్తుంది. గోధుమలు రాత్రికి రాత్రే పక్వానికి రావు, అలాగే పరిశుద్ధులు కూడా. దేవుడు తక్షణ పరిపూర్ణతను కోరకుండా, మన నైతిక ఎదుగుదలకు ఓపికతో తోడుగా ఉంటాడు.

అదేవిధంగా, పునీత అగస్టిన్ మనకు ఇలా గుర్తుచేస్తున్నారు: “చెడు ఉండకుండా ప్రయత్నించడం కంటే, చెడు నుండి మేలును తీసుకురావడమే మేలని దేవుడు భావించాడు.” దీని అర్థం దేవుడు చెడుకు కారణమవుతాడని కాదు. దానికి బదులుగా, ఆయన తన సంరక్షణలో, బాధను కృపగా, వైఫల్యాన్ని మార్పుగా, మరియు పాపాన్ని కూడా లోతైన పశ్చాత్తాపానికి ఒక అవకాశంగా మార్చగలడు. మానవుడు చేసే అతిపెద్ద చెడు నుండి దేవుడు రక్షణ అనే అత్యున్నతమైన మేలును తీసుకురాగలడనడానికి క్రీస్తు శిలువ గొప్ప ఋజువు. అందువల్ల భక్త పౌలు, “ఆత్మ మన బలహీనతలో మనకు సహాయం చేస్తుంది” (రోమా 8:26) అని మనకు హామీ ఇస్తున్నాడు. దేవుడు మనల్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడు. మన పోరాటాల మధ్యలో సహితం, ఆయన ఆత్మ ఓపికగా మనల్ని క్రీస్తు స్వరూపంలోకి తీర్చిదిద్దుతుంది.

 

ప్రపంచంలో కలుపు మొక్కలు ఎందుకు ఉన్నాయని అడిగే ముందు, మన హృదయాలలోనే అహంకారం, అసూయ, పగ, అప్రామాణికత లేదా ఉదాసీనత వంటి కలుపు మొక్కలు ఉన్నాయేమో అని ప్రశ్నించుకుందాం. దివ్య సత్ప్రసాదం, ప్రార్థన మరియు దైవ వాక్యం ద్వారా, క్రీస్తు మనలో విశ్వాసం, నిరీక్షణ మరియు ప్రేమ అనే గోధుమలను ఓపికతో పండిస్తాడు. మన ప్రపంచానికి హృదయం నుండి ప్రవహించే కరుణ (రహామిమ్) మరియు ప్రజలను వదులుకోని ఓర్పు (మక్రోథిమియా) అత్యవసరంగా కావాలి. కుటుంబాలకు అది అవసరం. సమాజాలకు అది అవసరం. దేశాలకు అది అవసరం. సంఘానికి అది అవసరం. మనం ఈ దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని జరుపుకుంటున్నప్పుడు, ఆయన ఓపికగల కరుణకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుదాం. ఆయన మన హృదయాల నుండి పాపమనే కలుపు మొక్కలను తొలగించి, పరిశుద్ధత అనే గోధుమలను బలపరిచి, అంతిమ కోతకాలం వరకు మనలను తన కరుణకు, నిరీక్షణకు చిహ్నాలుగా చేయును గాక!