దేవుని జ్ఞానం—సంపాదకులుగా మారడానికే మన దైనందిన ఆహారం యెషయా 55:1-3; రోమా 8:35,37-39; మత్తయి 14:13-21 (18/ A)

 

దేవుని జ్ఞానం—సంపాదకులుగా మారడానికే మన దైనందిన ఆహారం

 

యెషయా 55:1-3; రోమా 8:35,37-39; మత్తయి 14:13-21 (18/ A)

 

“ప్రభువు భూమి నుండి రొట్టెను, మనిషి హృదయాన్ని సంతోషపెట్టడానికి ద్రాక్షారసాన్ని పుట్టించాడు. హల్లెలూయా.

 

నేటి సువార్తలో, యేసు ఐదు రొట్టెలు మరియు రెండు చేపలతో ఐదువేల కంటే ఎక్కువ మందికి ఆహారం పెట్టాడు (మత్త 14:13-21) అని విన్నాము. శిష్యులు ఆకలితో ఉన్న జనసమూహాన్ని చూసి వారిని పంపించివేయమని సూచించారు. కానీ యేసు “మీరే వారికి తినడానికి ఏదైనా ఇవ్వండి” (మత్త 14:16) అని సవాలుతో కూడిన ఆజ్ఞతో స్పందించాడు. ఈ మాటలు కేవలం శిష్యులకే కాదు, ప్రతి క్రైస్తవునికి వర్తిస్తాయి. ఈ అద్భుతం కేవలం రొట్టెలను గుణించడం కన్నా మించినదే! తన ప్రజలు కేవలం ఆహారాన్ని స్వీకరించడమే కాకుండా, ఇతరులను పోషించే ప్రజలుగా మారాలని భగవంతుడు కోరుకుంటున్నాడని ఇది వెల్లడిస్తుంది. దేవుడు మనల్ని యాచకులుగా కాదు, సంపాదనపరులుగా మారమని పిలుస్తున్నాడు యేసు. జ్ఞానం ద్వారా తమకు, తమ కుటుంబాలకు, మరియు సమాజానికి పోషణ అందించగల స్త్రీపురుషులుగా ఉండమని ఆయన పిలుస్తున్నాడు.

 

“రండి... కాసులు లేకనే తృప్తిగా తినండి” (యెష 55:1-3) అని ప్రతి ఒక్కరినీ యెహోవ ఆహ్వానిస్తున్నాడు. మానవాళి లోతైన ఆకలి కేవలం ఆహారం కోసం కాదు, జ్ఞానం కోసం. హీబ్రూ పదం חָכְמָה (ḥokmāh) అంటే “నైపుణ్యం”, “సామర్థ్యం” మరియు సరైన జీవన విధానంలో వ్యక్తమయ్యే “జ్ఞానం” అని అర్థం. దేవుని జ్ఞానం నిజాయితీగా పనిచేసే, న్యాయమైన నిర్ణయాలు తీసుకునే మరియు మెరుగైన సమాజాన్ని నిర్మించే బాధ్యతాయుతమైన వ్యక్తులను తీర్చిదిద్దుతుంది. యేసు , “మనుష్యుడు కేవలం రొట్టెతోనే జీవించడు, కానీ దేవుని నోటి నుండి వచ్చే ప్రతి మాటతో జీవిస్తాడు” (మత్త. 4:4) అని మనకు గుర్తుచేస్తున్నాడు. దేవుని వాక్యం మన చేతులను నింపకముందే మన మనస్సులను పోషిస్తుంది. అదేవిధంగా, గ్రీకు పదం ἄρτος (artos) అంటే  “రొట్టె”.  కేవలం ఆహారాన్ని మాత్రమే కాకుండా జీవితాన్ని, నాణ్యమైన పనిని మరియు దేవుని ఉదారమైన ఏర్పాటును కూడా ఈ మాట సూచిస్తుంది. అంటే దేవుని జ్ఞానంతో పోషించబడిన వారు ఇతరులను పోషించగల సామర్థ్యాన్ని పొందుతారు.

 

సద్గుణాలను ఆచరించడం ద్వారానే నిజమైన ఆనందం లభిస్తుందని తత్వవేత్త అరిస్టాటిల్ బోధించాడు. దైవకృప మానవ స్వభావాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుందని (gratia non tollit naturam, sed perficit) బోధించడం ద్వారా పునీత థామస్ అక్వినాస్ ఈ అంతర్దృష్టిని మరింత లోతుగా వివరించాడు. దేవుడు మన ప్రయత్నాలకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు. ఆయన వాటిని బలపరిచి, ఇతరుల మేలు కోసం మన ప్రతిభను ఉపయోగించుకునేలా మనకు వీలు కల్పిస్తాడు. పని ద్వారా ప్రజలు తమ కుటుంబాలను పోషించుకుంటారని, సమాజానికి సేవ చేస్తారని, మరియు దేవుని సృష్టి కార్యంలో పాలుపంచుకుంటారని రెండవ వాటికను మహా సభ బోధిస్తుంది (Gaudium et Spes, 67). అందువల్ల, కథోలిక  సామాజిక బోధన ప్రతి వ్యక్తికి ఆహారం, విద్య, అర్థవంతమైన పని మరియు న్యాయమైన వేతనాల హక్కును సమర్థిస్తుంది. అదే సమయంలో, ఈ హక్కులు శాశ్వతమైన పరాధీనతకు కాకుండా, మానవ గౌరవం, బాధ్యత మరియు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంపొందించడానికి ఉద్దేశించినవని మనకు గుర్తుచేస్తుంది.

 

రొట్టెను లేదా భోజనాన్ని విస్తరింపజేయడానికి ముందు, యేసు, “మీ యొద్ద ఏముంది?” అని శిష్యులను అడిగాడు. దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మన చెంత ఇప్పటికే ఉన్నవాటితోనే ప్రారంభిస్తాడు—అవి మన ప్రతిభ, విద్య, విశ్వాసం మరియు సేవ చేయాలనే సంసిద్ధత. మనం ఈ కానుకలను క్రీస్తు చేతులలో ఉంచినప్పుడు, ఆయన వాటిని అనేకుల ప్రయోజనం కోసం విస్తరింపజేస్తాడు. కొంచెం ఎప్పుడూ యేసు చేతిలో అధికమే అని మనం మర్చి పోకుడదు. ఈ దివ్య సత్ప్రసాదంలో మనం జీవపు రొట్టెను స్వీకరిస్తున్నట్లే, ప్రతిరోజూ దేవుని జ్ఞానాన్ని కూడా కోరుకుందాం. ఆయన జ్ఞానం మనలను మానవ గౌరవాన్ని నిలబెట్టే వారిగా, ఇతరుల హక్కులను కాపాడే వారిగా, మరియు న్యాయం, కరుణ, నిరీక్షణలతో ప్రపంచానికి ఆహారం అందించే పోషకులుగా మార్చుగాక!!

 

“దేవుడు తాను చేసినదంతయు చూచెను. అది మిక్కిలి మంచిదని చెప్పెను. హల్లెలూయా”.