Happy New Year 2026

 

The Mother of God and Man

 

This corruptible body must put on an incorruptible body (A)

 

Today, the Church gratefully reflects on the Virgin’s maternity as a model of her own motherhood to all of us. At the Council of Ephesus (451), the mother of Jesus was solemnly proclaimed as Mother of God or Theotokos, acknowledging the Godhead of her Son, Jesus Christ. Under this noble title, she is still honored by most Christians around the world. Benedict XVI said, “Jesus is the Son of God, and at the same time he is the son of a woman, Mary. He comes from her. He is of God and of Mary. She trusted in Providence and was sustained by God’s goodness. Indeed, she stands out among the Lord’s anawim, the humble hearts who confidently trust that God has everything in hand (Lumen Gentium 55). St Augustine writes, “She conceived Jesus in her heart before conceiving him in her womb.”

 

Today’s feast invites us to place our hopes and plans for the new year under her motherly care. We can entrust to her our personal concerns and those of our era, the conflicts, the glaring injustices, the unequal wealth and opportunity, the wars, all that troubles peace and fairness in our world at this time. Our Lady can be our guide and counsellor in our spiritual journey. She wants to beget faith in us, to be our Mother. That is why, in the gospel of John, she is present at the beginning and the end of Christ’s public life.

 

John is the only one to record Mary’s presence at Calvary: “Near the cross of Jesus stood his Mother” (Jn 19:25). When all the miracles of Jesus seemed a delusion to many, his mother stood there faithful to him to his last breath, still believing in God’s power to save. Her faith did not need astounding miracles, but rested on childlike trust in the mysterious ways of God our Father. As John writes, “Behold your Mother” (Jn 19:25), the mother of Jesus will henceforth be the mother of all his disciples, sharing with us her strong and simple faith. She reflected upon, “He is destined for the fall and for the rising of many in Israel, destined to be a sign that is rejected” (Lk 2:34)  

 

She treasured and pondered what the shepherds said to her, “Today a Savior has been born to you; he is Christ the Lord.” Today, New Year’s Day, is a day when many feel drawn to make good resolutions. What better New Year’s resolution could we make today than that of adopting Mary’s stance before the grace of God? Today’s feast invites us to share in Mary’s sense of awe and wonder before God’s merciful love, made known to us in Christ, her son. Let us ask Mary to help us treasure the gospel as she did, so that Christ might come to others through us as he came to us through Mary.

 

“All men will be called her children: the Most High himself has established her”

నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

 

దేవుడు మరియు మానవుని తల్లి

నిత్య రక్షణకు  క్షయమైన ఈ శరీరం ఒక అక్షయమైన శరీరాన్ని ధరించుకోవాలి (A)

 

నేడు కృతజ్ఞతగా, కన్యమరియ మాతృత్వాన్ని మాతృ శ్రీసభ మనందరికీ ఒక నమూనాగా ప్రతిబింబి౦పచేస్తుంది. ఎఫెసుస్ కౌన్సిల్ (క్రీ.శ 451)లో, యేసు తల్లి తన కుమారుడైన యేసుక్రీస్తు దైవత్వాన్ని అంగీకరిస్తూ ఆమె దేవుని తల్లి లేదా “థియోటోకోస్” (గ్రీకు) అని గంభీర౦గా  ప్రకటన చేసింది. ఈ గొప్ప బిరుదుతో, ఆమెను ఇప్పటికీ ప్రపంచవ్యాప్తంగా చాలా మంది క్రైస్తవులు గౌరవిస్తారు. 16 వ బెనెడిక్ట్ పోపు గారు, “యేసు దేవుని కుమారుడు, అదే సమయంలో ఆయన ఒక స్త్రీ మరియ కుమారుడు. ఆయన ఆమె నుండి ఉదయించాడు. ఆయన దేవునికి మరియు మరియకు చెందినవాడు” అని అన్నారు. ఆమె దైవ కృపను విశ్వసించింది. అందుచే  దేవుని మంచితనంలో ఆమె శాశ్వితంగా నిలబెట్టబడింది. నిజానికి, ఆమె ప్రభువు “అనావిమ్‌” (హిబ్రూ పదం – బీదవారు/సాత్వికులు). విశ్వంలోని ప్రతీది దేవుని చేతిలోనే నియంత్రించబడి వుందని విశ్వసించే వినయపూర్వకమైన హృదయాలుగా నిలిచే వాళ్ళే ఈ సాత్వికులు (లూమెన్ జెంత్సియుం 55). అయితే పునీత అగస్టీనుగారు కన్య మరియ గురించి వ్రాస్తూ, “ఆమె యేసును తన గర్భంలో ధరింపచేయక ముందు తన హృదయంలో గర్భం ధరించింది” అని చక్కటి ధ్యాన వాక్యాన్ని అందించాడు.

 

ఈనాటి దివ్యార్చన  కొత్త సంవత్సరంలోని మన ఆశలను, ప్రణాళికలను కోసం ఆ తల్లి సంరక్షణలో ఉంచమని మనల్ని మాతృ సంఘం ఆహ్వానిస్తుంది. మన వ్యక్తిగత ఆందోళనలను, మన యుగంలోని ఆందోళనలను, సంఘర్షణలను, నిర్దిష్టమైన అన్యాయాలను, అసమాన సంపదను, అవకాశాలను, యుద్ధాలను, మన ప్రపంచంలో శాంతి మరియు న్యాయాన్ని ఇబ్బంది పెట్టే ప్రతిదాన్ని ఆమెకు అప్పగించవచ్చు. మన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో మన కన్య మరియ మనకు మార్గదర్శకంగానూ సలహాదారుగానూ ఉంటుంది. ఆమె మనలో విశ్వాసాన్ని కలిగించాలని, మన తల్లిగా ఉండాలని కోరుకుంటుంది మాతృ సంఘం. అందుకే, యోహాను సువార్తలో, క్రీస్తు ప్రజా జీవితం ప్రారంభంలో మరియు చివరిలో ఆమె మనకు కన్పిస్తుంది.

 

కల్వరిలో మరియ ఉనికిని నమోదు చేసిన ఏకైక వ్యక్తి సువార్తికుడు యోహాను మాత్రమె - “యేసు సిలువ దగ్గర ఆయన తల్లి నిలబడింది” (యోహాను 19:25). ఇది నిర్ధారణ అని మనకు అర్ధమౌతుంది. యేసు చేసిన అద్భుతాలన్నీ చాలా మందికి భ్రమగా అనిపించినప్పటికీ, ఆయన తల్లి ఆతని చివరి శ్వాస వరకు ఆయనకు నమ్మకంగా నిలబడి, దేవుని రక్షణ శక్తిని నమ్మింది. సిమియోనుడు, “ఇశ్రాయేలులో అనేకుల పతనానికి, వారి పెరుగుదలకు ఆయన నియమితుడు, తిరస్కరించబడిన సూచనగా ఉండుటకు ఆయన నియమితుడు” ( 2:34) అని పలికిన మాటను జ్ఞాపకం చేసుకున్నది. ఆమెకు కలిగిన విశ్వాసానికి ఆశ్చర్యకరమైన అద్భుతాలు మనకు అవసరం లేదు, కానీ మన తండ్రి అయిన దేవుని మర్మమైన మార్గాలపై చిన్నపిల్లల విశ్వాసంలాంటి వైఖరి మనం కలిగి ఉండడంపై ఆధారపడి వున్నది. సువార్తికుడు యోహాను, “ఇదిగో మీ తల్లి” అని వ్రాసినట్లుగా, యేసు తల్లి ఇకనుండి ఆయన శిష్యులందరికీ తల్లి అవుతుంది కదా!! అందుకే తన బలమైన మరియు సరళమైన విశ్వాసాన్ని మనతో పంచుకుంటుంది.

 

“నేడు రక్షకుడు మీకు జన్మించాడు. ఆయన ప్రభువైన క్రీస్తు" (లూకా 2:24) అని గొర్రెల కాపరులు తనతో చెప్పిన దానిని ఆమె ఎంతో విలువైనదిగా భావించి, ధ్యానించింది. ఈ రోజు, నూతన సంవత్సర దినోత్సవం. చాలామంది మంచి తీర్మానాలు చేసుకోవడానికి ఆకర్షితులయ్యే రోజు. ఈ రోజు దేవుని కృప ముందు మరియ తల్లి వైఖరిని స్వీకరించడం కంటే మనం ఏలాంటి మంచి నూతన సంవత్సర తీర్మానం చేసుకోగలం? తన కుమారుడైన క్రీస్తులో మనకు తెలియజేయబడిన దేవుని దయగల ప్రేమ ముందు మరియమాత విస్మయం మరియు ఆశ్చర్య భావనలో పాలుపంచుకోవడానికి నేటి అర్చన మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. కళంకము లేని నిత్య కన్య మరియ తల్లి  చేసినట్లుగా సువార్తను విలువైనదిగా పరిగణించడంలో సహాయం చేయమని మనం అడుగుదాము. తద్వారా క్రీస్తు తన మాతృ మూర్తి మరియ ద్వారా మన వద్దకు వచ్చినట్లే మన ద్వారా ఇతరుల దరికి వస్తాడు.

 

“సమస్త జనులు ఆమె పిల్లలు అని పిలువబడతారు. అందుకే సర్వోన్నతుడు స్వయంగా ఆమెను స్థాపించాడు”.

నజరేతు పవిత్ర కుటుంబ ఉదాహరణ

 

నజరేతు పవిత్ర కుటుంబ ఉదాహరణ

“....మీ తల్లిదండ్రులకు విధేయత చూపడం మీ క్రైస్తవ విధి. ఎందుకంటే అదే సరైన పని...” (A)

యేసు జీవితాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభించడానికి నజరేతు ఇల్లు ఒక పాఠశాల. అది సువార్త పాఠశాల. ఇక్కడ మనం నేర్చుకునే మొదటి పాఠం ఏమిటంటే, దేవుని కుమారుని సరళమైన, వినయ పూర్వకమైన, అందమైన మరియు మర్మమైన అభివ్యక్తి అర్థాన్ని చాలా లోతూగా ఒక సారి చూడటం, వినడం, ధ్యానం చేయడం మరియు చొచ్చుకుపోవడమే! బహుశః మనం ఈ అనుకరణ పాఠాన్ని అస్పష్టంగానూ నేర్చుకొ గలము!!!

నేను మళ్ళీ పిల్లవాడిని అయి, ఈ వినయపూర్వకమైన మరియు ఉన్నతమైన నజరేతు పాఠశాలకు మళ్ళీ వెళ్లడగలిగితే ఎంత సంతోషంగా వుంటుంది. మరియకు దగ్గరగా, జీవితపు నిజమైన శాస్త్రాన్ని మరియు దైవిక సత్యాల ఉన్నత జ్ఞానాన్ని నేర్చుకోవడంలో నేను కొత్తగా ప్రారంభించగలిగితే ఎంత బాగుంతుంది. కానీ నేను ఈ భూలోక తీర్ధ యాత్రికుడిని మాత్రమేగా!! సువార్తను అర్థం చేసుకోవడంలో నా  అసంపూర్ణమైన విద్యను ఈ ఇంట్లో కొనసాగించాలనే ఈ కోరికను నేను ఇక త్యజించాలి. తప్పదు. ఎందుకంటే ఇక ఇప్పుడు నేను చేయలేను.

మొదటగా, నిశ్శబ్దం (మౌన ధ్యానం) దాని పాఠం. నిశ్శబ్దం పట్ల గౌరవం. ఆ ప్రశంసనీయమైన మరియు అనివార్యమైన మానసిక స్థితి మనలో పునరుజ్జీవింపబడాలి. మన ఉప్పొంగి పోయే లేదా అతిగా సున్నితత్వం చెందిన ఆధునిక జీవితంలో బాగానే ఉద్ధరించే గందరగోళ స్వరాలు, సాధారణ శబ్ద కోలాహలాలలో మనం చుట్టుముట్టబడి కమ్మివేయబడి ఉన్నాము. నజరేతు నిశ్శబ్దం మనకు జ్ఞాపకశక్తి, అంతర్గతత, మంచి ప్రేరణలను మరియు నిజమైన గురువుల బోధనలను వినడానికి తగినంత వైఖరిని నేర్పుతుంది. ఇది ముందుచూపు గలిగిన తయారితనం, అధ్యయనం, ధ్యానం, వ్యక్తిగత అంతర్గత జీవితం, దేవుడు మాత్రమే రహస్యంగా చూసే ప్రార్థనా విలువను మనకు నేర్పుతుంది.

తరువాత, కుటుంబ జీవితం గురించిన ఒక పాఠం ఉంది. కుటుంబ జీవితం అంటే ఏమిటో, దాని ప్రేమ సహవాసం, దాని కఠినమైన, సరళమైన అందం, దాని పవిత్రమైన మరియు అవ్యక్తమైన లక్షణాన్ని నజరేతు పవిత్ర కుతుమబం మనకు నేర్పుతుంది. వారి ఇంట్లో పొందిన నిర్మాణం సున్నితమైనది మరియు భర్తీ చేయలేనిది అని నజరేతు నుండి నేర్చుకుందాం. సామాజిక క్రమంలో కుటుంబం పాత్ర ప్రధాన ప్రాముఖ్యతగా నేర్చుకుందాం.

చివరగా, పని పాఠం ఉంది. 'వడ్రంగి కుమారుని' నివాసమైన నజరేతును, నీలో చూస్తూ కఠినమైన మానవ పని, విమోచన చట్టాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మరియు దానినే ప్రకటించడానికి నేను ఇష్టపడు తున్నాను. ఇక్కడ నేను పనిలో వున్న గొప్పతనం మరియు దాని అవగాహనను పునరుద్ధరిస్తాను. మరియు ఆ పని దానికదే ఒక ముగింపు కాదనీ, దాని స్వేచ్ఛ, దాని శ్రేష్ఠత దాని ఆర్థిక విలువ కంటే ఎక్కువగానూ, అది ఎవరి కోసం చేపట్టబడుతుందో వారి విలువ నుండి ఉద్భవించిందని పునరుద్ఘాటిస్తాను. ముగింపుగా, ఇక్కడ నజరేతులో,  ప్రపంచంలో వున్న ప్రతీ కార్మికుడిని నేను పలకరించాలనుకుంటున్నాను. వారి గొప్ప నమూనా మరియు వారి సోదరుడు దేవుడే అని వారికి నొక్కి చెబుతున్నాను.  వారి న్యాయమైన కారణాలన్నింటికీ ఆయనే ప్రవక్త, మన ప్రభువైన క్రీస్తు.

"మీరు ఏమి చేస్తున్నారో, మీ పూర్తి హృదయాన్ని దానిలో పెట్టండి..."

పోప్ పాల్ VI నజరేతులో ఇచ్చిన ప్రసంగం నుండి...

 

The Example of Nazareth

 

The Example of Nazareth

“….it is your Christian duty to obey your parents, for this is the right thing to do” (A)

 

The home of Nazareth is the school where we begin to understand the life of Jesus – the school of the Gospel. The first lesson we learn here is to look, to listen, to meditate, and to penetrate the meaning – at once so deep and so mysterious – of this very simple, humble, and beautiful manifestation of the Son of God. Perhaps we learn, even imperceptibly, the lesson of imitation.

 How gladly would I become a child again, and go to school once more in this humble and sublime school of Nazareth: close to Mary, I wish I could make a fresh start at learning the true science of life and the higher wisdom of divine truths.  But I am only a passing pilgrim. I must renounce this desire to pursue in this home my still incomplete education in the understanding of the Gospel.   First, then, a lesson of silence. May esteem for silence, that admirable and indispensable condition of mind, revive in us, besieged as we are by so many uplifted voices, the general noise and uproar, in our seething and over-sensitized modern life. May the silence of Nazareth teach us recollection, inwardness, the disposition to listen to good inspirations, and the teachings of true masters. May it teach us the value of preparation, of study, of meditation, of personal inner life, of the prayer which God alone sees in secret.

Next, there is a lesson on family life. May Nazareth teach us what family life is, its communion of love, its austere and simple beauty, and its sacred and inviolable character. Let us learn from Nazareth that the formation received at home is gentle and irreplaceable. Let us learn the prime importance of the role of the family in social order.

Finally, there is a lesson at work. Nazareth, home of the ‘Carpenter’s Son’, in you I would choose to understand and proclaim the severe and redeeming law of human work; here I would restore the awareness of the nobility of work; and reaffirm that work cannot be an end in itself, but that its freedom and its excellence derive, over and above its economic worth, from the value of those for whose sake it is undertaken. And here at Nazareth, to conclude, I want to greet all the workers of the world, holding up to them their great pattern, their brother who is God. He is the prophet of all their just causes, Christ our Lord.

“Whatever you are doing, put your whole heart into it…”

From an address given at Nazareth by Pope Paul VI

Merry Christmas. God bless you

 

యెష్షయి మొద్దు నుండి ఒక చిగురు పుట్టుకొచ్చింది

వాక్యం శరీరధారియై మన మధ్య జీవించింది. హల్లెలూయా (ఎ)

 

ప్రియులారా! నేడు మన రక్షకుడు జన్మించాడు. మనం ఆనందిద్దాం. జీవిత జన్మదినోత్సవంలో దుఃఖానికి స్థానం ఉండకూడదు. మరణ భయం మ్రింగివేయబడింది. జీవితం శాశ్వత ఆనందపు వాగ్దానంతో మనకు ఆనందాన్ని తెస్తుంది. ఈ ఆనందం నుండి ఎవరూ దూరంగా వుండలేరు. ఆనందించడానికి అందరూ ఒకే కారణాన్ని పంచుకుంటున్నారు. పాపం మరియు మరణంపై విజేత అయిన మన ప్రభువు, పాపం నుండి విముక్తి పొందిన వ్యక్తిని కనుగొనలేదు. కానీ మనందరినీ విడిపించడానికి వచ్చాడు. విజయ అరచేతిని చేతిలో చూసి సాధువు సంతోషించాలి. క్షమాపణ ప్రతిపాదనను అందుకున్నప్పుడు పాపి సంతోషించాలి. అన్యమతస్థుడు జీవితానికి పిలువబడినప్పుడు ధైర్యం పొందాలి.

 

దేవుని జ్ఞానపు అపారమైన లోతులలో ఎన్నుకోబడిన కాలము తన సంపూర్ణతలో, దేవుని కుమారుడు మన సాధారణ మానవత్వాన్ని దాని సృష్టికర్తతో సమన్వయపరచడానికి అ భారాన్ని తనపై వేసుకున్నాడు. మరణానికి మూలమైన అపవాదిని, మానవాళిని పడగొట్టిన ఆ అహంకార స్వభావాన్ని మట్టు పెట్టడానికి ఆయన వచ్చాడు. కాబట్టి మన ప్రభువు జనన సమయంలో దేవదూతలు ఆనందంతో, అత్యున్నతమైన దేవునికి మహిమ మరియు ప్రపంచంలోని అన్ని దేశాల నుండి స్వర్గపు జెరూసలేం నిర్మించబడటం చూసి వారు మంచి మనసున్న మనుష్యులకు శాంతిని ప్రకటిస్తారని గీతాలాపన చేశారు. దేవుని మంచితనమును చూపించే ఈ అద్భుతమైన పనిని చూసి ఉన్నత స్థానంలో ఉన్న దేవదూతల చాలా సంతోషించినప్పుడు, అది మానవుల వినయ హృదయాలకు అటువంటి ఆనందాన్ని కలిగించకూడదా?

 

ప్రియులారా! మన పాపాలలో మనం చనిపోయినప్పుడు, ఆయన మనపై గొప్ప ప్రేమతో జాలిపడి, క్రీస్తులో మనం నూతన సృష్టిగా ఉండేలా ఆయన మనల్ని క్రీస్తుతో బ్రతికించాడు. మన పాత స్వభావాన్ని, దాని మార్గాలన్నింటినీ వదిలేద్దాం మరియు మనం క్రీస్తులో జన్మించినట్లే, శరీర కార్యాలను త్యజిద్దాం. క్రైస్తవుడా! నీ గౌరవాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకో. ఇప్పుడు నీవు దేవుని స్వభావాన్ని పంచుకున్నావు కాబట్టి పాపం ద్వారా నీ పూర్వపు నీచ స్థితికి తిరిగి రాకు. నీ శిరస్సు ఎవరో, ఎవరి శరీరపు సభ్యుడవో అని మీరు గుర్తుంచుకోండి. చీకటి శక్తి నుండి నీవు రక్షించబడి దేవుని రాజ్యపు వెలుగులోకి తీసుకురాబడ్డావని మర్చిపోకు. బాప్టిజం అనే దివ్య సంస్కారము ద్వారా నీవు పరిశుద్ధాత్మ ఆలయంగా మారావు. దుష్ట ప్రవర్తన ద్వారా అంత గొప్ప అతిథిని తరిమివేసి, మళ్ళీ అపవాదికి బానిసగా మారకు. ఎందుకంటే నీ స్వేచ్ఛ క్రీస్తు రక్తం ద్వారా కొనుగోలు చేయబడింది.

 

క్రైస్తవుడా! నీ గౌరవాన్ని గుర్తుంచుకో.

పునీత లియో ది గ్రేట్ ప్రసంగం నుండి తీసుకొనబడింది

A shoot springs from the stock of Jesse

 

A shoot springs from the stock of Jesse

 

The Word became flesh. And he lived among us, alleluia (A)

 

Dearly beloved, today our Saviour is born. Let us rejoice. Sadness should have no place on the birthday of life. The fear of death has been swallowed up; life brings us joy with the promise of eternal happiness. No one is shut out from this joy; all share the same reason for rejoicing. Our Lord, victor over sin and death, finding no man free from sin, came to free us all. Let the saint rejoice as he sees the palm of victory at hand. Let the sinner be glad as he receives the offer of forgiveness. Let the pagan take courage as he is summoned to life.

 

In the fullness of time, chosen in the unfathomable depths of God’s wisdom, the Son of God took for himself our common humanity to reconcile it with its creator. He came to overthrow the devil, the origin of death, in that very nature by which he had overthrown mankind. And so at the birth of our Lord, the angels sing in joy: Glory to God in the highest, and they proclaim peace to men of goodwill as they see the heavenly Jerusalem being built from all the nations of the world. When the angels on high are so exultant at this marvellous work of God’s goodness, what joy should it not bring to the lowly hearts of men?

 

 Beloved, let us give thanks to God the Father, through his Son, in the Holy Spirit, because in his great love for us, he took pity on us, and when we were dead in our sins, he brought us to life with Christ, so that in him we might be a new creation. Let us throw off our old nature and all its ways and, as we have come to birth in Christ, let us renounce the works of the flesh. Christian, remember your dignity, and now that you share in God’s own nature, do not return by sin to your former base condition. Bear in mind who your head is and of whose body you are a member. Do not forget that you have been rescued from the power of darkness and brought into the light of God’s kingdom. Through the sacrament of baptism, you have become a temple of the Holy Spirit. Do not drive away so great a guest by evil conduct and become a slave to the devil, for your liberty was bought by the blood of Christ.

 

Christian, remember your dignity.

From a sermon of Saint Leo the Great, Pope

Called to Believe in His Promises Is 7:10-14; Rom 1:1-7; Mt 1:18-24

 

Called to Believe in His Promises

Is 7:10-14; Rom 1:1-7; Mt 1:18-24

“The incomprehensible was working incomprehensibly,” St Ambrose

Do we hold on to the promises of God when we are faced with uncertainty or adversity? The prophet Isaiah speaks words of hope in a hopeless situation. When King Ahaz (735 B.C.) was surrounded by forces that threatened to destroy him and his people, God offered him a sign to reassure him of the promise he had made to David and his descendants. King Ahaz, however, had lost hope in God and refused to ask for a sign of favor. God, nonetheless, gave a sign assuring that he would indeed give them a Savior who would rule with peace and righteousness (Is 7:11ff). Like the prophet Isaiah, we are called to believe against hope (Rom 4:18) in his promises.

Mother Mary had an enormous challenge to her faith in God. She was asked to assume a tremendous responsibility. It had never been heard of before that a child could be born without a natural father. Mary was asked to accept this miraculous exception to the laws of nature, demanding trust in his promises. She was asked to take a great risk. She could have been rejected by Joseph, by all her own people. Mary knew that Joseph and her family would not understand without revelation from God. She nonetheless believed and trusted in God’s promises.

Joseph, a God-fearing man, did not wish to punish his espoused wife, Mary, when he discovered her pregnancy. Joseph, no doubt, took this troubling matter to God in prayer. He was not hasty to judge or to react with hurt and anger. God rewarded him not only with guidance and consolation but with the divine assurance that he had indeed called him the husband of Mary and to assume a mission that would require the utmost confidence in God. Joseph believed in the divine message to take Mary as his wife and accept the child in her womb as the promised Messiah.

Like Mary, Joseph is a model of faith for us. He is a faithful witness and servant of God’s unfolding plan of redemption. Are you ready to believe in the promises of God, even when faced with perplexing circumstances and what seems like insurmountable problems? God has not left us alone, but has brought us his only begotten Son, our Lord and Savior Jesus Christ. Let us celebrate Christmas, the feast of the Incarnation, with a joyful heart. Let us renew our faith and hope in God and in his redeeming work.

 

“The soul that has been able to reach this state proclaims the greatness of the Lord” St Ambrose