“క్రియారూపంలో మారే ‘అవును’” అనే జవాబు యెహెజ్కేలు 18:25-28; ఫిలిప్పీయులు 2:1-11; మత్తయి 21:28-32 (26 / A)

 

“క్రియారూపంలో మారే ‘అవును’” అనే జవాబు

 

యెహెజ్కేలు 18:25-28; ఫిలిప్పీయులు 2:1-11; మత్తయి 21:28-32 (26 / A)

 

“...మీలో ఈ మంచి కార్యమును ఆరంభించిన దేవుడు, క్రీస్తు యేసు దినమున అది సంపూర్ణమగు వరకు దానిని కొనసాగించును.”

 

నేటి సువార్త మనకు ఇద్దరు కుమారులను పరిచయం చేస్తుంది. తండ్రి మొదటి కుమారునితో, “వెళ్లి ద్రాక్షతోటలో పని చేయుము” అని చెప్పాడు. అతడు మొదట, “నేను చేయను,” అని చెప్పి, తరువాత తన మనసు మార్చుకొని వెళ్ళాడు. రెండవ కుమారుడూ, “అయ్యా, సరే,” అని చెప్పి, వెళ్లలేదు. “ఈ ఇద్దరిలో ఎవరు తన తండ్రి చిత్తమును నెరవేర్చెను?” అని మనలను యేసు అడుగుతున్నాడు. దేవునితో ఇశ్రాయేలుకు ఉన్న నిబంధన సంబంధంలో హేబ్రియ పదం - ‘షామా’—అంటే “వినడం”. కానీ బైబిలు వాడుకలో “వినడం” అంటే తరచుగా విధేయత చూపించాలనే ఉద్దేశంతో వినడం అని అర్థం. దేవుని మాటలను నిజాయితీగా వినడం అనేది తగు చర్యకు దారితీస్తుంది. మనకు ఎదురయ్యే ప్రాథమిక ప్రశ్న, “దేవుని ప్రజలకు చెందినవారు ఎవరు?” అని కాదు, “తండ్రి చిత్తాన్ని నిజంగా నెరవేర్చేది ఎవరు?” అని. ఒకరి గుర్తింపు, హక్కులు లేదా మతపరమైన హోదాను ప్రకటించుకోవడం అనేది విధేయత, పశ్చాత్తాపం మరియు బాధ్యత అనే కర్తవ్యాన్ని ఎప్పటికీ తొలగించదు సుమా!!

 

“పోయెయో” (poieō) అనే గ్రీకు పదానికి “చేయడం, సాధించడం, ఆచరణలో పెట్టడం” అని అర్థం. విశ్వాసం అనేది కేవలం మనం చెప్పే మాటల గురించి మాత్రమే కాదు, మనం చేసే పనుల గురించి కూడా అని యేసు మనకు గుర్తు చేస్తున్నారు. మన మాటలు బాధ్యతాయుతమైన క్రియలుగా మారినప్పుడే వాటికి విలువ ఉంటుంది. హెబ్రీ భాషలో “నీతి” అనేది  “సెదాకా” (ṣĕdāqāh), అంటే కేవలం వ్యక్తిగతంగా “మంచిగా” ఉండటం కాదు. అది ఏమాత్రం సరిపోదు. అది దేవునితో మరియు ఇతరులతో సరైన సంబంధంలో జీవించడాన్ని కలిగి ఉంటుంది. అందువల్ల, దేవునితో మన సంబంధానికి తప్పనిసరిగా ఒక సామాజిక కోణం ఉంటుంది. మొదటి కుమారుడు ప్రథమంగా “కాదు” అని చెప్పి, ఆ తర్వాత తన మనసు మార్చుకుని ప్రవర్తించే వ్యక్తికి ప్రతీకగా నిలిచాడు. ఇదే “మెతనోయియా” (metanoia) — జీవిత మార్పుకు దారితీసే మనసు మరియు హృదయంలో మార్పు. రెండవ కుమారుడు బాధ్యత తీసుకోకుండా సరైన మాటలు చెప్పడంలో ఉన్న ప్రమాదానికి ప్రతీకగా నిలుస్తున్నాడు. ఈ రోజు, సువార్త మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఇలా ప్రశ్నిస్తుంది: నా మాటలకు, నా చేతలకు పొంతన ఉందా? నేను న్యాయం గురించి మాట్లాడి అన్యాయాన్ని విస్మరిస్తున్నానా? నేను నా హక్కులను కాపాడుకుంటూ ఇతరుల హక్కులను మరచిపోతున్నానా? నేను స్వేచ్ఛను కోరుతూ బాధ్యతను తప్పించుకుంటున్నానా?

 

ఈ దృక్పథంపై పునీత అగస్టిన్ మనకు ఒక అద్భుతమైన వ్యాఖ్యానాన్ని అందిస్తాడు. కొంతమంది మంచి జీవితం గడపాలని కోరుకుంటారు మరియు అలా చేయాలని ఇప్పటికే నిర్ణయించుకున్నారు. కానీ వారు మంచి చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ, బాధలను భరించే సామర్థ్యం వారికి ఉండదు. మంచి పనులు చేయడమే కాకుండా, చెడును సహించడం కూడా క్రైస్తవుని బలంలో ఒక భాగం. మంచి పనులు చేయడంలో ఉత్సాహంగా కనిపిస్తూ, బాధలను సహించడానికి ఇష్టపడని లేదా అసమర్థులైన వారే బలహీనులు. అయితే, ఏదో ఒక దుష్ట కోరిక వలన మంచి పనులకు దూరంగా ఉంచబడిన లోక ప్రేమికులు అనారోగ్యంతో పడి ఉంటారు, మరియు ఈ అనారోగ్యమే మంచి పనిని సాధించడానికి అవసరమైన ఏ బలాన్నైనా వారి నుండి హరించివేస్తుంది.

 

యేసు ఎవరినీ తిరస్కరించడం లేదు, కానీ తాము దేవునికి చెందినవారమని చెప్పుకుంటూ, ఆయన పిలుపుకు లోబడటానికి నిరాకరించే వారిని సవాలు చేస్తున్నాడు. కాబట్టి మనం మాటల నుండి చేతలకు, హక్కుల నుండి బాధ్యతలకు, మరియు సంకల్పం నుండి నిబద్ధతకు పయనిద్దాం. మనం మానవ గౌరవాన్ని గౌరవించే విధానంలో, బలహీనులను రక్షించే విధానంలో, మన విధులను నెరవేర్చే విధానంలో, మరియు సామూహిక మేలు కోసం పనిచేసే విధానంలో దేవునికి మన "అవును" అనేది స్పష్టంగా కనబడాలి. అంతిమంగా, ఈ రోజు యేసు మనకు బోధిస్తున్నట్లుగా, దేవునికి చెప్పే నిజమైన "అవును" అనేది, క్రియాయుతమైన జీవితంగా మారేదే అని గ్రహిద్దాం!!!

 

“అప్పుడు క్రీస్తు దినమున మీరు సమస్త అపవిత్రత నుండియు, నింద నుండియు విముక్తి పొందుదురు”.