Divine Mercy Sunday Acts 2: 1 Peter 1:3-9; Jn 20:19-31 (A)

Divine Mercy Sunday

 

Acts 2: 1 Peter 1:3-9; Jn 20:19-31 (A)

 

 

Today, on the Second Sunday of Easter, we complete the octave of this liturgical season, one of the two octaves together with Christmas that remain in the liturgy renewed by the Vatican Council II. For eight days, we contemplate the same mystery and try to deepen our understanding of it in the light of the Holy Spirit.

 

By the design of Pope Saint John Paul II, this Sunday is Divine Mercy Sunday. It is something that goes far beyond a particular devotion. As explained by the Holy Father in his encyclical “Dives in Misericordia” (Divine Mercy) is the loving manifestation of God in a history wounded by sin. The Latin word “Misericordia” means “mercy” and comes from two words: “miser” (“misery”) and “cor”, “cordis” (“heart”). God puts our unhappy situation due to sin in His Father's heart, which is faithful to his plans. Jesus Christ, died and risen, is the supreme manifestation and action of Divine Mercy. “God so loved the world that he gave his only Son” (Jn 3:16) and sent him to death so that we might be saved. “To redeem the slave, he sacrificed the Son,” we proclaimed in the Easter vigil. And once resurrected, he made him a source of salvation for all who believe in him. Through faith and conversion, we receive the treasure of Divine Mercy.

 

The Holy Mother Church wants her children to live the life of the Risen One and commands us to receive holy communion during the Easter season. Indeed, the Easter season is the opportune time for paschal fulfillment. It is a good time to confess our sins and to receive the forgiveness of our sins through the faculties that the risen Lord has conferred on his Church, when he said only to the Apostles: “Receive the Holy Spirit. Whose sins you forgive are forgiven them” (Jn 20:22-23). Thus, we will go to the sources of Divine Mercy. And let us not hesitate to bring our friends to these sources of life: the Eucharist and Penance. The risen Jesus counts on us.

 

When Thomas recognized his Master, he believed and exclaimed that Jesus was truly Lord and truly God! Through the gift of faith, we, too, proclaim that Jesus is our personal Lord and our God. He died and rose that we, too, might have new life in him. The Lord offers each of us new life in his Holy Spirit that we may know him personally and walk in this new way of life through the power of his resurrection. Do we believe in the good news of the Gospel and in the power of the Holy Spirit to bring us new life, hope, and joy?

 

 

 

 

 

 

దివ్య కారుణ్య ఆదివారం అపొ 2:42-47; 1 పేతురు 1:3-9; యోహాను 20:19-31 (A)

దివ్య కారుణ్య ఆదివారం

 

అపొ 2:42-47; 1 పేతురు 1:3-9; యోహాను 20:19-31 (A)

 

ఈ రోజు, ఈస్టర్ రెండవ ఆదివారమైన నాడు, రెండవ వాటికను మహా  సభ ద్వారా పునరుద్ధరించబడిన దైవార్చన క్రమంలో ఉన్న రెండు అష్టమిలలో ఒకటైన ఈస్టర్ అష్టమిని మనం పూర్తి చేస్తున్నాము. క్రిస్మస్‌తో పాటు ఇది రెండవది. ఎనిమిది రోజుల పాటు, మనం అదే మర్మాన్ని ధ్యానిస్తూ, పరిశుద్ధాత్మ వెలుగులో దానిపై మన అవగాహనను మరింత లోతుగా పెంచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాము.

 

పోప్ సెయింట్ రెండవ జాన్ పాల్ గారి రూపకల్పన ప్రకారం, ఈ ఆదివారం దివ్యకారుణ్య ఆదివారం. ఇది ఒక నిర్దిష్ట భక్తికి మించిన విషయం. పరిశుద్ధ తండ్రి గారు తన “డివైన్ మిసెరికోర్దియ” (దైవ కరుణ) అనే ఎన్సికల్ లో - పాపంతో గాయపడిన చరిత్రలో దేవుని ప్రేమపూర్వక అభివ్యక్తియే దైవ కరుణ అని ఈ పడుగకు వివరణ ఇచ్చారు. లాటిన్ పదం “మిసెరికోర్డియా”కు “కరుణ” అని అర్థం. మరియు ఇది రెండు లాటిను పదములు  “మిజర్” (“దుఃఖం”) మరియు “కోర్, కార్డిస్” (“హృదయం”)  నుండి జనించింది. పాపం కారణంగా మనకు కలిగే దుఃఖకరమైన పరిస్థితిని తన తండ్రి దేవుడు తన హృదయంలో నిలిపాడు. అది ఆయన ప్రణాళికలకు విశ్వసనీయంగా ఉంటుంది. మరణించి, తిరిగి లేచిన యేసు క్రీస్తు, దైవ కరుణ యొక్క అత్యున్నత అభివ్యక్తి మరియు ప్రణాళిక ఇది. “దేవుడు లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, తన ఏకైక కుమారుడిని ఇచ్చాడు” (యోహాను 3:16) మరియు మనం రక్షింపబడటానికి ఆయనను మరణానికి పంపాడు. “దాసుని విమోచించడానికి, ఆయన కుమారుడిని బలిగా అర్పించాడు,” అని ఈస్టర్ జాగరణలో మనం ప్రకటించుకున్నాము. మరియు పునరుత్థానం చెందిన తర్వాత, ఆయనను విశ్వసించే వారందరికీ ఆయనను రక్షణకు మూలంగా చేశాడు. విశ్వాసం మరియు పరివర్తన ద్వారా, మనం దైవ కరుణ అనే నిధిని పొందుకుంటున్నాము.

 

పవిత్ర మాతృ సంఘం తన బిడ్డలు పునరుత్థానుని జీవితాన్ని జీవించాలని కోరుకుంటుంది మరియు ఈస్టర్ కాలంలో పవిత్ర దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించమని మనకు ఆజ్ఞాపిస్తుంది. నిజానికి, ఈస్టర్ కాలం పాస్కా నెరవేర్పునకు అనువైన సమయం. పునరుత్థానుడైన ప్రభువు తన సంఘానికి ప్రసాదించిన అధికారాల ద్వారా మన పాపాలను ఒప్పుకోవడానికి మరియు వాటి క్షమాపణను పొందడానికి ఇది మంచి సమయం. ఆయన అపొస్తలులతో మాత్రమే ఇలా అన్నారు: “పరిశుద్ధాత్మను స్వీకరించండి. మీరు ఎవరి పాపాలను క్షమిస్తారో, అవి వారికి క్షమించబడతాయి” (యోహాను 20:22-23). ​​ఈ విధంగా, మనం దైవ కరుణ మూలాల వద్దకు వెళ్ళగలం. మరియు మన స్నేహితులను ఈ జీవన మూలాలైన దివ్య సత్ప్రసాదం మరియు పశ్చాత్తాపం వద్దకు తీసుకురావడానికి మనం సంకోచించవద్దు. పునరుత్థానుడైన యేసు మన సాక్ష్యంపై ఆధారపడి ఉన్నారు.

 

తోమా తన గురువును గుర్తించినప్పుడు, యేసు నిజంగా ప్రభువు మరియు నిజంగా దేవుడు అని నమ్మి ప్రకటించాడు! విశ్వాసం అనే వరం ద్వారా, మనం కూడా యేసు మన వ్యక్తిగత ప్రభువు మరియు మన దేవుడు అని ప్రకటించుదాము. మనం కూడా ఆయనలో నూతన జీవితాన్ని పొందుట కొరకు ఆయన మరణించి తిరిగి లేచాడు. మనం ఆయనను వ్యక్తిగతంగా తెలుసుకొని, ఆయన పునరుత్థాన శక్తి ద్వారా ఈ నూతన జీవన విధానంలో నడుచుకొనుట కొరకు, ప్రభువు తన పరిశుద్ధాత్మలో మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ నూతన జీవితాన్ని అందిస్తున్నాడు. మనకు నూతన జీవితం, నిరీక్షణ మరియు ఆనందాన్ని తీసుకురావడానికి సువార్త శుభవార్తను మరియు పరిశుద్ధాత్మ శక్తిని మనం విశ్వసిస్తున్నామా?

 

 

 

 

 

 

 

 

Cristo ha resucitado. Aleluya. De una antigua homilía para el Sábado Santo

Cristo ha resucitado. Aleluya.

De una antigua homilía para el Sábado Santo

El descenso del Señor al inframundo

Algo extraño esta pasando- hay un gran silencio sobre la tierra hoy, un gran silencio y quietud. Toda la tierra guarda silencio porque el Rey esta dormido. La tierra tembló y sigue aún porque Dios se ha quedado dormido en la carne, y él ha levantado a todos quienes han dormido desde que el mundo comenzó. Dios ha muerto en la carne, y el infierno tiembla con temor.

Él ha ido a buscar por nuestros primeros padres, como por una oveja perdida. Grandemente deseando visitar aquellos quienes viven en oscuridad y en sombra de muerte, él ha ido a liberar de la pena los cautivos Adam y Eva, él quièn es ambos Dios y el hijo de Eva. El Señor se aproximó a ellos cargando la cruz, el arma que le ha dado la victoria. A la vista de él, Adam, el primer hombre que él creó, golpeó su pecho en terror y gritó a todos: "Mi Señor esté con todos ustedes".Cristo le respondió: " Y con tu espíritu." Él lo tomó de la mano y lo levantó, diciendo: "Despierta, tu que duermes, y levántate de entre los muertos, y Cristo te dará luz," 

Yo soy tu Dios, quien por tu causa se ha convertido en tu hijo. Por amor a tí y por tus descendientes, yo ahora, por mi propia autoridad, ordeno a todos quienes estan cautiverio dar un paso al frente, todos quienes están en oscuridad sean iluminados, todos quienes estan durmiendo se levanten. Te ordeno, tu que duermes, te despiertes. Yo no te he creado para ser sostenido como prisionero en el infierno. Levántate de entre los muertos, porque Yo soy la vida de los muertos. Levántate, obra de mis manos, tú quien fuiste creado en mi imagen. Levántate, dejemos este lugar, porque tú estás en mi y Yo estoy en tí; juntos formamos solo una persona, y no podemos estar separados. Por tu causa, Yo, tú Dios, me convertí en tú hijo; Yo, el Señor, tomé la forma de un esclavo; Yo, cuyo hogar esta por encima de los cielos, descendió a la tierra y debajo de la tierra. Por tu causa, por la causa del hombre, Yo me convertí como un hombre sin ayuda, libre entre los muertos. Por tu causa, quien dejó un jardin, fuí traicionado a los Judios en un jardin, y fuí crucificado en un jardin.

Ves en mi rostro la escupida que recibí para restaurarte la vida que yo una vez soplé en tí. Ves allí las marcas de los golpes que recibí para remodelar tu naturaleza distorsionada en mi imagen. Sobre mi espalda, ves las marcas del flagelamiento que soporté para remover la carga del pecado que pesa sobre tu espalda. Ves mis manos, clavadas firmemente a un arbol, por tí quien una vez malvadamente estiró tu mano a un arbol. Yo dormí sobre la cruz, y una espada transpasó mi costado por tí quièn durmió en el paraiso y trajo a Eva de tu costado. Mi costado ha sanado el dolor en el tuyo. Mi sueño te despertará de tu sueño en el infierno. La espada que me transpasó ha envainado la espada que fué vuelta en contra de tí.

Levántate, dejemos este lugar. El enemigo te sacó del paraiso terrenal. Yo no te restauraré a ese paraiso, sino que te entronaré en el cielo. Te prohibí el arbol que solo fué un símbolo de vida, pero ves, yo quien soy la vida misma soy ahora uno contigo. Yo designé un querubim para custodiarte  como los esclavos son custodiados, pero ahora Yo haré que te adoren a tí como a Dios. El trono formado por el querubim te espera, sus portadores rápidos y ansiosos. La cámara nupcial está adornada, el banquete esta listo, las moradas eternas estan preparadas, las casas de los tesoros de todas las cosas buenas estan abiertas. El Reino del Cielo ha sido preparado para tí desde toda la eternidad.

Estuve muerto y ahora  estoy para vivir por siempre y para siempre, y sostengo las llaves de la muerte y del infierno.

Christ is Risen. Alleluia From an ancient homily for Holy Saturday

 

Christ is Risen. Alleluia

 

 From an ancient homily for Holy Saturday

 

The Lord's descent into the underworld

 

 

Something strange is happening – there is a great silence on earth today, a great silence and stillness. The whole earth keeps silence because the King is asleep. The earth trembled and is still because God has fallen asleep in the flesh, and he has raised up all who have slept ever since the world began. God has died in the flesh, and hell trembles with fear.

 

He has gone to search for our first parent, as for a lost sheep. Greatly desiring to visit those who live in darkness and in the shadow of death, he has gone to free from sorrow the captives Adam and Eve, he who is both God and the son of Eve. The Lord approached them bearing the cross, the weapon that had won him the victory. At the sight of him, Adam, the first man he had created, struck his breast in terror and cried out to everyone: “My Lord be with you all.” Christ answered him: “And with your spirit.” He took him by the hand and raised him up, saying: “Awake, O sleeper, and rise from the dead, and Christ will give you light.”

 

  I am your God, who for your sake has become your son. Out of love for you and for your descendants, I now, by my own authority, command all who are held in bondage to come forth, all who are in darkness to be enlightened, all who are sleeping to arise. I order you, O sleeper, to awake. I did not create you to be held a prisoner in hell. Rise from the dead, for I am the life of the dead. Rise up, work of my hands, you who were created in my image. Rise, let us leave this place, for you are in me and I am in you; together we form only one person, and we cannot be separated. For your sake, I, your God, became your son; I, the Lord, took the form of a slave; I, whose home is above the heavens, descended to the earth and beneath the earth. For your sake, for the sake of man, I became like a man without help, free among the dead. For your sake, who left a garden, I was betrayed to the Jews in a garden, and I was crucified in a garden.

 

  See on my face the spittle I received to restore to you the life I once breathed into you. See there the marks of the blows I received to refashion your warped nature in my image. On my back, see the marks of the scourging I endured to remove the burden of sin that weighs upon your back. See my hands, nailed firmly to a tree, for you who once wickedly stretched out your hand to a tree. I slept on the cross, and a sword pierced my side for you who slept in paradise and brought forth Eve from your side. My side has healed the pain in yours. My sleep will rouse you from your sleep in hell. The sword that pierced me has sheathed the sword that was turned against you.

 

Rise, let us leave this place. The enemy led you out of the earthly paradise. I will not restore you to that paradise, but I will enthrone you in heaven. I forbade you the tree that was only a symbol of life, but see, I who am life itself am now one with you. I appointed cherubim to guard you as slaves are guarded, but now I make them worship you as God. The throne formed by cherubim awaits you, its bearers swift and eager. The bridal chamber is adorned, the banquet is ready, the eternal dwelling places are prepared, the treasure houses of all good things lie open. The kingdom of heaven has been prepared for you from all eternity.

 

 

 

“I was dead, and now I am to live forever and ever, and I hold the keys of death and of hell”.

పవిత్ర ఆదివారం పవిత్ర శనివారం కొరకు ఒక ప్రాచీన ప్రవచనం నుండి తీసుకొనబడినది

 

పవిత్ర ఆదివారం 

 

పవిత్ర శనివారం కొరకు ఒక ప్రాచీన ప్రవచనం నుండి తీసుకొనబడినది

 

ప్రభువు పాతాళ లోకంలోకి దిగిరావడం

 

ఏదో వింత జరుగుతోంది – ఈ రోజు భూమిపై గొప్ప నిశ్శబ్దం. గొప్ప నిశ్శబ్దం మరియు నిశ్చలత నెలకొని ఉంది. రాజు నిద్రపోతున్నందున భూమండలమంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. దేవుడు శరీరధారిగా నిద్రించినందున భూమి వణికి, నిశ్చలంగా ఉంది. మరియు లోకం ఆరంభమైనప్పటి నుండి నిద్రించిన వారందరినీ ఆయన లేవనెత్తాడు. దేవుడు శరీరధారిగా మరణించాడు. మరియు పాతాళం భయంతో వణికిపోతోంది.

 

 

తప్పిపోయిన గొఱ్ఱె పిల్లను వెదకినట్టుగా, ఆయన మన మొదటి తండ్రిని వెదకడానికి వెళ్ళాడు. చీకటిలోను, మరణ ఛాయలోను నివసించే వారిని పరామర్శించాలని ఎంతగానో కోరుకుంటూ, దేవుడునూ, రెండవ హవ్వ కుమారుడును అయిన ఆయన, చెరలో ఉన్న ఆదాము, హవ్వలను దుఃఖము నుండి విడిపించడానికి వెళ్ళాడు. తనకు విజయాన్ని సాధించిపెట్టిన ఆయుధమైన శిలువను ధరించి ప్రభువు వారిని సమీపించాడు. ఆయనను చూడగానే, ఆయన సృష్టించిన మొదటి మానవుడైన ఆదాము, భయంతో తన రొమ్ము కొట్టుకొని, అందరినీ ఉద్దేశించి, “నా ప్రభువు మీ అందరితో ఉండుగాక” అని కేక వేశాడు. క్రీస్తు అతనికి, “నీ ఆత్మతో కూడా ఉండుగాక” అని జవాబిచ్చాడు. ఆయన అతని చేయి పట్టుకొని పైకి లేపి, “ఓ నిద్రపోతున్నవాడా, మేల్కొనుము, మృతులలో నుండి లేచి నిలబడుము, అప్పుడు క్రీస్తు నీకు వెలుగునిస్తాడు” అని చెప్పాడు.

 

నేను మీ దేవుడను, మీ నిమిత్తము మీ కుమారుడనయ్యాను (మీ వంటి వాడనయ్యాను). మీ మీదను, మీ సంతతి మీదను ఉన్న ప్రేమతో, ఇప్పుడు నా స్వంత అధికారంతో, బానిసత్వంలో ఉన్నవారందరూ బయటకు రావాలని, చీకటిలో ఉన్నవారందరూ జ్ఞానోదయం పొందాలని, నిద్రపోతున్నవారందరూ మేల్కొనాలని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను. ఓ నిద్రపోతున్నవాడా! మేల్కొనమని నేను నిన్ను ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను. నిన్ను నరకంలో ఖైదీగా ఉంచడానికి నేను సృష్టించలేదు. మృతులలో నుండి లే!!! ఎందుకంటే నేను మృతులకు జీవమును. నా చేతుల పనియైన నీవు, నా స్వరూపంలో సృష్టించబడినవాడా, లే..లెమ్ము!!, మనము ఈ స్థలాన్ని విడిచివెళ్దాం, ఎందుకంటే నీవు నాలో ఉన్నావు, నేను నీలో ఉన్నాను. మనమిద్దరం కలిసి ఒకే వ్యక్తిగా ఒకరై ఉన్నాము. మనల్ని మనం వేరు చేసుకోలేము. మీ నిమిత్తము, మీ దేవుడనైన నేను (మీ వంటి వాడనయ్యాను) మీ కుమారుడనయ్యాను. ప్రభువునైన నేను దాసుని రూపమును ధరించాను. ఆకాశములకు పైన నివసించు నేను, భూమి మీదకు మరియు భూమి క్రింద పాతాళమునకు దిగివచ్చాను. మీ నిమిత్తము, మానవుని నిమిత్తము, నేను సహాయం లేని మనిషిలా, మృతులలో స్వేచ్ఛగా మారాను. (ఏదోను) తోటను విడిచిపెట్టిన నీ నిమిత్తమే, నేను తోటలోనే యూదులకు అప్పగించబడి, తోటలోనే శిలువ వేయబడ్డాను.

 

ఒకప్పుడు నేను నీలో ఊదిన ప్రాణాన్ని నీకు తిరిగి ఇవ్వడానికి, నా ముఖం మీద నేను పొందిన ఉమ్మిని చూడు. నీ వక్ర స్వభావాన్ని నా స్వరూపంలోకి మార్చడానికి నేను పొందిన దెబ్బల గుర్తులను అక్కడ చూడు. నీ వీపుపై ఉన్న పాపభారాన్ని తొలగించడానికి నేను సహించిన కొరడా దెబ్బల గుర్తులను నా వీపుపై చూడు. ఒకప్పుడు దుర్మార్గంగా చెట్టు వైపు చెయ్యి చాచిన నీ కోసం, చెట్టుకు గట్టిగా మేకులతో కొట్టబడిన నా చేతులను చూడు. పరలోకంలో నిద్రపోయి, నీ ప్రక్కటెముక నుండి హవ్వను కన్న నీ కోసం, నేను శిలువపై నిద్రించాను. ఒక ఖడ్గం నా ప్రక్కను పొడిచింది. నా ప్రక్క నీలోని నొప్పిని స్వస్థపరిచింది. నా నిద్ర నిన్ను నరక నిద్ర నుండి మేల్కొలుపుతుంది. నన్ను పొడిచిన ఖడ్గమే, నీకు విరోధంగా తిప్పబడిన ఖడ్గాన్ని ఒరలో పెట్టింది.

 

లేవండి! మనం ఈ స్థలాన్ని విడిచి వెళ్దాం. శత్రువు మిమ్మల్ని భూలోక పరదైసు నుండి బయటకు నడిపించాడు. నేను మిమ్మల్ని ఆ పరదైసుకు తిరిగి తీసుకువెళ్ళను. కానీ నేను మిమ్మల్ని పరలోకంలో సింహాసనంపై కూర్చోబెడతాను. జీవానికి కేవలం ఒక చిహ్నమైన వృక్షాన్ని నేను మీకు నిషేధించాను. కానీ ఇదిగో! జీవ స్వరూపుడైన నేను ఇప్పుడు మీతో ఏకమై ఉన్నాను. దాసులను కాపాడినట్లుగా మిమ్మల్ని కాపాడటానికి నేను కెరూబులను నియమించాను. కానీ ఇప్పుడు నేను వారిచేత మిమ్మల్ని దేవునిగా ఆరాధించేలా చేస్తున్నాను. కెరూబులచే ఏర్పరచబడిన సింహాసనం మీ కోసం వేచి ఉంది. దానిని మోసేవారు వేగవంతులు మరియు ఆసక్తిగలవారు. పెండ్లికూటమి అలంకరించబడింది. విందు సిద్ధంగా ఉంది. శాశ్వత నివాస స్థలాలు సిద్ధం చేయబడ్డాయి. సకల మంచి వస్తువుల నిధి గృహాలు తెరవబడి ఉన్నాయి. పరలోక రాజ్యం అనాది నుండి మీ కోసం సిద్ధం చేయబడింది.

“నేను మరణించి ఉన్నాను. ఇప్పు డు నేను శాశ్వతంగా జీవించబోతున్నాను. మరణం మరియు నరకపు తాళాలు నా చేతిలో ఉన్నాయి”.

El Poder de la Sangre de Cristo Viernes Santo

 El Poder de la Sangre de Cristo

Viernes Santo

Del Catesismo por San Juan Crisòstomo, Obispo

Si deseamos entender el poder de la sangre de Cristo, debemos regresar al recuento antigüo de su prefiguración en Egipto. "Sacrifica un cordero sin mancha", mandò a Moisés, "y rocía su sangre sobre tus puertas". Si nosotros fueramos a preguntarle a él lo que quiso decir, y cómo la sangre de una bestia irracional salvar a los hombres dotados con razòn, él podría responder que el poder salvífico no reside en la sangre misma, sino en el hecho de que es un signo de la sangre de Señor. En aquellos dias, cuando el angel destructor vió la sangre sobre las puertas, él no se atrevió a entrar, entonces cuánto menos se aproximará el demonio ahora cuando vea, no esa sangre figurativa sobre las puertas, sino la verdadera sangre de los labios de los creyentes, las puertas del templo de Cristo.

Si tu deseas prueba adicional del poder de esta sangre, recuerda de donde vino ésta, cómo se derramó desde la cruz, fluyendo del costado del Maestro. El Evangelio registra que cuando Cristo estaba muerto, pero aún colgado sobre la cruz, un soldado vino y atravezó su costado con una lanza, e inmediatamente de allí  se derramó sangre y agua. Ahora el agua fué un símbolo del bautismo y la sangre de la Santa Eucaristia. El soldado atravezó el costado del Señor, él abrió la brecha del muro del sagrado templo, y he encontrado el tesoro y lo he hecho mio. Asi también con el cordero: los Judios sacrificaron la victima, y he sido salvado por está.

"Allí fluyó de su costado agua y sangre." Amados, no pases por alto este misterio sin reflexionar; este tiene aún otro significado escondido, el cual yo les explicar. Yo dije que el agua y la sangre simbolizaron el bautismo y la Santa Eucaristia. De estos dos sacramentos, la Iglesia nace: del bautismo, " el agua limpia que dá renacimiento y renovaciòn atravèz del Espiritu Santo," y de la Santa Eucaristia.

Dado que los símbolos del bautismo  y la Eucaristia fluyeron de su costado, ésto fué de su costado que Cristo formó la Iglesia,  como él formó a Eva del costado de Adam. Moisés dá una pista de esto cuando él cuenta la historia del primer hombre y lo hace exclamar: "Hueso de mis huesos y carne de mi carne!" Como Dios luego tomó una costilla del costado de Adam para formar una mujer, asi Cristo nos ha dado sangre y agua de su costado para formar la Iglesia. Dios tomò la costilla cuando Adam estaba en un profundo sueño, y en la misma manera, Cristo nos dió la sangre y el agua después de su propia muerte.

Entienden, luego cómo Cristo ha unido a su esposa a él mismo y qué comida él nos dá para comer? Por la misma comida, somos creados y nutridos. Como una mujer nutre su niño con su propia sangre y leche, asi hace Cristo incesantemente nutrirnos con su propia sangre a aquellos a quienes él mismo ha dado vida.

" Él se entregó a si mismo a la muerte y fué contado con pecadores, para dar vida a su pueblo".

La Eucaristia Fuente y Fundamento del Sacerdocio y la Nueva Alianza

 La Eucaristia 

Fuente y Fundamento del Sacerdocio y

 la Nueva Alianza

Esta noche, entramos en los momentos mas sagrados de nuestra fé. Jueves Santo marca el comienzo del Misterio Pascual. En esta noche, Jesús dá a la Iglesia tres dones invaluables: La Eucaristia, el sacerdocio, y el mandamiento del amor expresado en humilde servicio. El Evangelio de Juan (Jn 13:1-15) comienza con una profunda declaraciòn:" Habiendo amado a los suyos quienes estuvieron en el mundo, los amò hasta el extremo."Estas palabras revelan el corazón de Jesús. Su amor no es parcial o temporal, es completo y sacrificado.

Durante la Última Cena, Jesús se levanta de la mesa, se quita sus prendas exteriores, toma una toalla, se arrodilla, y lava los pies de sus discípulos. En la cultura de ese tiempo, lavar los pies era la tarea del siervo mas bajo. Sin embargo el Hijo de Dios toma la posiciòn de un siervo. Pedro esta conmocionado y dice, "Tu nunca lavarás mis pies". Pero Jesús responde, " A menos que te lave, no compartirás conmigo". Atravèz de esta acción, Jesús enseña que el verdadero discipulado esta enraizado en la humildad y el servicio.

En esta misma noche, Jesús instituye la Eucaristia. San Pablo escribe, "Éste es mi cuerpo que es para ustedes...Esta copa es la nueva alianza en mi sangre."( 1 Cor 11:23-26). Aquí, Jesús se dá completamente a la humanidad. La Eucaristia no es meramente un símbolo. Esta es la presencia real de Cristo. La Eucaristia es la fuente y cumbre de la vida Cristiana (CCC). Cada Misa hace presente el sacrificio de Cristo y nos nutre con su propia vida. Pero para que la Eucaristia continúe a lo largo de la historia, Jesús también instituye el sacerdocio. Cuando Él dice, " Hagan esto en memoria mia," Él confía a los apóstoles con la misión de celebrar la Eucaristia y pastoriar su pueblo. El sacerdote,  por lo tanto, actúa en la persona de Cristo, sirviendo a la comunidad y nutriéndola con la Palabra de Dios y el Cuerpo de Cristo.

El Sacerdocio no es una posiciòn de privilegio sino una vocación de sacrificio y servicio. Precisamente como Cristo lavó los pies de sus discípulos, los sacerdotes estan llamados a servir al pueblo con humildad y compasiòn. Los Padres de la Iglesia primitiva entendieron esta conexión entre la Eucaristia y el amor. San Agustin de Hipona  enseñó que cuando nosotros recibimos la Eucaristia, nos convertimos en lo que recibimos- el Cuerpo de Cristo. Y Juan Crisòstomo recordó a los creyentes que no podemos honrar a Cristo en el altar mientras que lo ignoramos en el pobre. En otras palabras, la Eucaristia debe transformarse en cómo nosotros vivimos.

Nuestro mundo a menudo esta marcado por la divisiòn, desigualdad, e indiferencia. Muchas personas experimentan soledad,  pobreza, e injusticia. La celebración de la Eucaristia nos llama a construir comunidades de compasiòn y solidaridad. Cada vez que participamos en la Eucaristia, somos enviados al mundo a continuar la misiòn de Cristo- para servir, perdonar, reconciliar, y amar. Si nosotros verdaderamente recibimos la Eucaristia y seguimos el ejemplo de Cristo, nuestras vidas reflejarán su amor. Nuestras familias se convertirán en lugares de perdón, nuestras comunidades lugares de servicio, y nuestro mundo un poco mas cerca al Reino de Dios.

A medida que continuamos esta sagrada celebración, agradezcamos a Dios por el don de la Eucaristia, oremos por nuestros sacerdotes, y pidamos la gracia de vivir el mandamiento que Jesús nos dá esta noche: "Amáos unos a otros como yo los he amado".