దీక్షలో విడదీయరాని వజ్రాలు యావేలు 2:12–18; 2 కొరింథీ 5:20–6:2; మత్త 6:1–6,16–18 (A)

 

దీక్షలో విడదీయరాని వజ్రాలు

 

యావేలు 2:12–18; 2 కొరింథీ 5:20–6:2; మత్త 6:1–6,16–18 (A)

"నీవు మంటివని గుర్తుంచుకో, మంటికే తిరిగి వెళ్తావు"

 

బూడిద మనల్ని అలంకరించదు. కానీ అది మన ముసుగును విప్పుతుంది. అది మనల్ని ఋజువర్తనం చేస్తుంది. బలహీనంగా, ఆధారపడినవారిగా మరియు దేవుని కనికరం అవసరమన్న నిజాన్ని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. మనం దేవుని కోసం ఆకలితో ఉన్నామా, ఆయన పవిత్రత కోసం దాహార్తితో వున్నామా?  తన పవిత్రతను మనం పంచుకునేలా మరియు మన చుట్టూ ఉన్నవారికి తన సువార్త ఆనందాన్ని ప్రసరింపజేయడానికి తన పరిశుద్ధాత్మ అగ్నితో మన హృదయాలను మండించాలని  కోరుకుంటున్నాడు దేవుడు. హిప్పోపురి పునీత అగస్టీను: “ఒకరు పవిత్రులు, మరొకరు స్వార్థపరులు. ఒకరు దేవునికి లోబడి ఉంటారు. మరొకరు ఆయనతో సమానం కావడానికి ప్రయత్నిస్తారు." అని మనకు రెండు రకాల ప్రజలు మరియు రెండు రకాల ప్రేమలు ఉన్నాయని చెబుతాడు. మనం ఏం  ప్రేమిస్తామో అదే మనం. స్వార్థం మరియు పాపానికి మనల్ని బందీగా ఉంచే ప్రతిదాని నుండి మన హృదయాలను విడిపించాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడు. "మీ వస్త్రములను కాదు మీ హృదయములను చింపుకొనుడి" అని ప్రవక్త యోవేలు ద్వారా దేవుడు చెప్పుచున్నాడు (యోవేలు 2:12).  మన హృదయములను రూపాంతరము చేయుటకు, దేవుని సత్యము మరియు పవిత్రత మార్గములో మనలను మరింత ముందుకు నడిపించుటకు ఎల్లప్పుడూ పరిశుద్ధాత్మ సిద్ధంగా ఉన్నాడు.

 

నలభై రోజుల తపస్సు అనేది యేసు అరణ్యంలో గడిపిన నలభై రోజులను అనుకరిస్తూ దేవుని ప్రజలు వార్షికంగా గడిపే తిరోగమనం. లేఖనాలలో నలభై అనేది ఒక ప్రాముఖ్యమైన సంఖ్య. యూదులకు ప్రత్యేక సంఖ్య. మోషే నలభై రోజులు ప్రార్థన మరియు ఉపవాసంతో దేవుని ముఖాన్ని దర్శించడానికి పర్వతానికి వెళ్ళాడు. ఇశ్రాయేలు ప్రజలు వాగ్దానం చేయబడిన దేశంలోకి ప్రవేశించడానికి సన్నాహకంగా నలభై సంవత్సరాలు అరణ్యంలో నడిచారు. ఏలీయా అరణ్యంలో దేవుని పర్వతానికి ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు నలభై రోజులు ఉపవాసం ఉన్నాడు. పాపం, సాతాను మరియు మరణంపై యేసు విజయం సాధించిన క్రైస్తవ పస్కా అయిన ఈస్టర్ పండుగను జరుపుకోవడానికి మనం సిద్ధమవుతున్నప్పుడు, ప్రార్థన, ఉపవాసం, దానధర్మాలు మరియు పశ్చాత్తాపపు (పాపం మరియు తప్పులకు నిజమైన దుఃఖాన్ని వ్యక్తపరుస్తూ)  ప్రత్యేక కాలంలో ప్రభువుతో ప్రయాణించడానికి మనం పిలువబడ్డాము.

 

విభూతి బుధవారం ప్రధానంగా పాపం గురించి మాత్రమె కాదు. ఇది సయోధ్య గురించి. లెంట్ అనేది ఒక విశేషమైన కృపా సమయం అని మాత్రమే గానీ మనల్ని సిగ్గుపరచడానికి కానే కాదు. అది మనల్ని రక్షించడానికి ఇవ్వబడిన గొప్ప సమయం అని మాతృ శ్రీ సభ మనకు బోధిస్తుంది. బూడిద మనకు మరణాన్ని గుర్తు చేస్తుంది. కానీ అది శిలువ రూపంలో గుర్తించడుతుంది. ఎందుకంటే మరణానికి ఒక చివరి పదం లేదు. మన పశ్చాత్తాపం కూడా దయ ద్వారానే స్వీకరించబడుతుంది. పశ్చాత్తాపం ఒక ఆధ్యాత్మిక ఔషధం. ఆత్మ దేవుని వైపు మళ్లేలా ఉపవాసం శరీరాన్ని దీనపరుస్తుందని పునీత అగస్టిను చెప్పారు. అదే విధంగా, దయ లేకుండా ఉపవాసం వృధా అవుతుందని పునీత జాన్ క్రిసోస్టమ్ హెచ్చరిస్తున్నారు. అంటే దేవుడు కోరుకునే ఉపవాసం కేవలం అన్యాయపు సంకెళ్లను విచ్ఛిన్నం చేస్తుందనే గానీ భోజనాన్ని విడువడం కాదు.

 

బూడిద బుధవారం మనల్ని ఒక ప్రశ్నతో మరొకసారి పలుకరిస్తుంది: “లెంట్ నీ షెడ్యూల్‌ను లేదా నీ  జీవితాన్ని మాత్రమే మారుస్తుందా? ప్రార్థన, ఉపవాసం మరియు దానధర్మాలు విడదీయరానివి. ప్రార్థన మనల్ని దేవునికి తెరుస్తుంది.  ఉపవాసం మనల్ని స్వార్థం నుండి విముక్తి చేస్తుంది. దానధర్మాలు ఇతరులతో సహవాసాన్ని పునరుద్ధరిస్తాయి. ప్రార్థన మన ప్రాధాన్యతలను తిరిగి క్రమబద్ధీకరించమని పిలుస్తుంది. ఉపవాసం మన అనుబంధాలను మరియు అతిశయాన్ని సవాలు చేస్తుంది. దానధర్మాలు పేదలు, ఒంటరివారు మరియు మరచిపోయిన వారి పట్ల కాంక్రీట్ ప్రేమను కోరుతాయి. ఇవి మన ప్రైవేట్ ఆరాధనలు మాత్రమే కాదు అవి మనం ఎలా జీవించాలో, క్షమించాలో మరియు ప్రేమించాలో రూపొందిస్తాయి. మనం ఈ బూడిదను స్వీకరించినప్పుడు, తిరిగి వచ్చే కృప కోసం  - హృదయం కొత్తగా చేయబడటం, విశ్వాసం నిజం కావడం మరియు ప్రేమ కనిపించడం కొరకు అడుగుదాం. ఈ పవిత్ర కాలం మనల్ని బూడిద నుండి జీవితానికి, పశ్చాత్తాపం నుండి పునరుద్ధరణకు మరియు శిలువ నుండి పునరుత్థానానికి నడిపించుగాక!!!

 

"ఇప్పుడే ఆమోదయోగ్యమైన సమయం; ఇప్పుడు మోక్ష దినం."